Portal Tygodnik Powszechny (10 lutego 2026) prezentuje felieton Elizy Kąckiej, będący zbiorem codziennych obserwacji z warszawskiej komunikacji miejskiej. Autorce nie udaje się jednak ukryć naturalistycznego światopoglądu, który redukuje życie ludzkie do poziomu „pszoka” – materialnej wymiany defektów i emocji. Milczenie o Bogu w opisie rzeczywistości stanowi najcięższe oskarżenie przeciwko tej narracji.
Biblioteka w służbie relatywizmu i ucieczki od prawdziwej kultury
Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) z triumfalnym tonem donosi o „wzroście czytelnictwa” w Gminnej Bibliotece Publicznej w…
Portal Tygodnik Powszechny (11 lutego 2026) prezentuje entuzjastyczną recenzję „Notatników” Alberta Camusa, francuskiego pisarza i laureata Nagrody Nobla. Artykuł wychwala „świetne wypisy z lektur” oraz „zwięźle sformułowane powody rozejścia się pisarza z przyjaciółmi z lewicy”, przedstawiając Camusa jako głębokiego myśliciela zasługującego na współczesną lekturę. Szczególną uwagę zwraca się na aktualność jego politycznych obserwacji z 1937 roku, które – zdaniem recenzenta – „brzmią jakby aktualnie”. Tekst przemilcza jednak fundamentalny problem: Camus jako architekt filozoficznego buntu przeciwko Bogu i porządkowi nadprzyrodzonemu.
Portal Tygodnik Powszechny (10 luty 2026) przedstawia serię świadectw osób zmagających się z tzw. depresją wysokofunkcjonującą. Artykuł skupia się wyłącznie na naturalistycznych metodach „radzenia sobie” z chorobą, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia i prawdziwe źródło ukojenia – łaskę Bożą.
Portal EWTN News relacjonuje sympozjum „The Crisis of Migration for Families and Nations”, zorganizowane 4 lutego 2026 r. przez węgierską ambasadę w Waszyngtonie przy współudziale think tanku Axioma Center. Uczestnicy – w tym przedstawiciele administracji Trumpa, Heritage Foundation i Katolickiego Uniwersytetu Ameryki – dyskutowali o „etyce chrześcijańskiej” w polityce migracyjnej, akcentując „równowagę” między solidarnością a bezpieczeństwem narodowym. Dokument Axioma Center postuluje masowe deportacje jako „legitymow± odpowiedź” na nielegalną imigrację, podczas gdy Katechizm Kościoła Katolickiego (art. 2241) wzywa narody do „przyjmowania obcokrajowca”. Artykuł przemilcza jednak fundamentalny problem: redukcję katolickiej doktryny do utylitarystycznej kalkulacji, oderwanej od nadprzyrodzonego celu państwa.
Antypapież Leon XIV propaguje modernistyczne wypaczenie kapłaństwa w liście do madryckich „duchownych”
Portal EWTN News relacjonuje list uzurpatora Roberta Prevosta (znanego jako „Leon XIV”) do „…
Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) relacjonuje konflikty polityczno-wyznaniowe w Libanie, skupiając się na sporze o wodę źródlaną Tannourine oraz chronicznym kryzysie wodnym w Bejrucie. Tekst przedstawia walkę frakcji politycznych powiązanych z grupami wyznaniowymi (muzułmanie, druzowie, chrześcijanie różnych obrządków), pomijając przy tym nadprzyrodzoną przyczynę upadku państwa: odrzucenie społecznego panowania Chrystusa Króla.
Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) prezentuje rysunek Bartosza Minkiewicza – kolejny przejaw dekadenckiej kultury okupującej przestrzeń neo-kościelnego dyskursu. Choć treść pracy pozostaje ukryta za świecką bramą „płatnego dostępu”, sama forma i kontekst wystarczają jako symptomatyczna ilustracja upadku katolickiej wyobraźni w strukturach posoborowych.
Portal Tygodnik Powszechny (10 lutego 2026) przedstawia historie Alicji Bazan i Joanny Banach, które dokonały formalnej apostazji, opatrując ten akt mianem „religijnego coming outu”. Autor Adrian Burtan kreśli obraz instytucji pogrążonej w kryzysie, wskazując na „skandale pedofilskie”, „brak reakcji hierarchów” oraz „bratanie się z politykami” jako główne przyczyny odejść. Socjolożka Katarzyna Zielińska diagnozuje „sekularyzację wynikającą z przerwania rytuałów pandemicznych”, zaś ks. Dariusz Piórkowski SJ usprawiedliwia apostazję jako „prorocki znak czasu”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) przedstawia relację z działalności Filii nr 30 Miejskiej Biblioteki Publicznej w Lublinie, eksponującą promocję sztuki współczesnej i „modnych” trendów czytelniczych jako rzekomy przejaw żywotności kultury. W analizie pomija się jednak zasadniczy wymiar duchowy ludzkiej aktywności, redukując kulturę do sfery czysto naturalistycznej.
