Portal Opoka w doniesieniu z 12 marca 2026 roku relacjonuje eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie, wskazując na nocne ataki rakietowe i dronowe Iranu wymierzone w cele na terenie Arabii Saudyjskiej, Bahrajnu i Kuwejtu. Jak podaje cytowany serwis, pomimo przechwycenia większości pocisków przez systemy obrony powietrznej, u wybrzeży Zjednoczonych Emiratów Arabskich…
Portal Opoka informuje o wypowiedzi Roberto Repole, „arcybiskupa” Turynu, który – jako kustosz Całunu – apeluje o krytyczne podejście do tez brazylijskiego grafika Cicero Moraesa, twierdzącego, że wizerunek na Całunie powstał przez kontakt z obiektem sztucznym. Międzynarodowy Ośrodek Badań nad Całunem w Turynie stwierdza, że praca Moraesa nie wnosi nic nowego i że symulacje 3D nie zastąpią fizyko-chemicznych analiz, które nie potwierdzają pochodzenia malarskiego ani kontaktowego. Artykuł podkreśla, że „już” badania od 1902 r. (Vignon, Delage) i STuRP (1978) wykluczały hipotezy płaskorzeźby, posągu i termicznego transferu. Kończy konstatacją, że powstanie obrazu „pozostaje zagadką dla nauki”. Jednym zdaniem: zamiast wyznania wiary w Zmartwychwstałego i świadectwa o relikwii Męki, otrzymujemy biurokratyczną mgłę, redukującą misterium do problemu technologicznego i zarządzania PR-em.
Portal eKAI (12 marca 2026) relacjonuje komentarz biblijny „kardynała” Pierbattisty Pizzaballi do ewangelicznego opisu uzdrowienia niewidomego od urodzenia. „Patriarcha” Jerozolimy, posługując się typowym dla struktur okupujących Watykan językiem antropocentrycznym, sprowadza jeden z najbardziej doniosłych dowodów Bóstwa Chrystusowego do poziomu egzystencjalnej psychoterapii i „akceptacji własnej historii”. Zamiast wskazać na nadprzyrodzoną konieczność…
Vatican News informuje, że kard. Roberto Repole, jako „kustosz” Całunu Turyńskiego i arcybiskup Turynu, krytykuje publikację w Archaeometry sugerującą powstanie obrazu przez kontakt z płaskorzeźbą; powołuje się przy tym na dokument Międzynarodowego Centrum Badań nad Całunem (CISS), które przypomina, że liczne badania fizykochemiczne od dawna wykluczyły „pochodzenie malarskie lub wynikające z kontaktu z płaskorzeźbą”. CISS streszcza artykuł Cicero Moraesa jako powtórzenie starych tez o rzekomej „projekcji ortogonalnej” i wskazuje na błędy metodologiczne oraz ignorowanie danych o realnej krwi ludzkiej, co mocno akcentuje również Emanuela Marinelli. Równocześnie komunikat Repole’ego lawiruje między „neutralnością naukową” a dystansowaniem się „bez wchodzenia w meritum”. Konkluzja: zamiast wyznania prawdy wiary i podporządkowania nauki autorytetowi Objawienia, otrzymujemy biurokratyczny naturalizm i asekuracyjne „procedury”, które zacierają nadprzyrodzony charakter relikwii i osłaniają systemową rewolucję posoborową.
Portal eKAI informuje o nadchodzącej w Tarnowie Międzynarodowej Konferencji Naukowej poświęconej postaci Johna Henry’ego Newmana, którą zaplanowano na 17 i 18 kwietnia 2026 roku w ramach tzw. Tarnowskich Dni Newmana. Wydarzenie to stanowi bezpośrednią odpowiedź na ogłoszenie tego XIX-wiecznego konwertyty „Doktorem Kościoła” przez urzędującego w Watykanie uzurpatora, „papieża” Leona XIV…
Portal eKAI (12 marca 2026) relacjonuje wystąpienie „bp.” Wojciecha Osiala, przewodniczącego Komisji Wychowania Katolickiego tak zwanej Konferencji Episkopatu Polski, który w obliczu zapowiedzi wprowadzenia do szkół obowiązkowej „edukacji zdrowotnej” ucieka się do asekuracyjnej retoryki praw rodzicielskich zamiast bezkompromisowo potępić systemową deprawację najmłodszych. „Biskup” poinformował również o zatwierdzeniu nowego programu nauczania…
Portal Opoka publikuje materiał marketingowy biura prasowego Mars, promujący kampanię WHISKAS „Koci Mrraj”. Tekst przedstawia badanie SW Research o więzi Polaków z kotami: 85% opiekunów uważa kota za członka rodziny, 68% – za „najlepszego przyjaciela”, 61% zwierza się kotom; opisuje zwyczaje (wspólne spanie, przyjęcia urodzinowe), podaje „behawioralne potrzeby” kotów, reklamuje „quiz osobowości” w Westfield Arkadia i zachęca do doboru produktów. Zamyka całość teza, że kontakt ze zwierzętami wspiera psychiczny i fizyczny dobrostan człowieka, a szczęście kota zależy od świadomej troski opiekuna. Ten tekst to manifest naturalistycznego humanitaryzmu, w którym zwierzę zastępuje bliźniego, dom staje się świątynią, a „dobrostan” – bóstwem.
Portal EWTN News (12 marca 2026) donosi, iż w „archidiecezji” Detroit, pod rządami „arcybiskupa” Edwarda Weisenburgera, wprowadzono rygorystyczny obowiązek pobierania odcisków palców od setek pracowników oraz osób podających się za duchownych. Decyzja ta, motywowana rzekomą troską o bezpieczeństwo dzieci i „bezbronnych dorosłych”, zapadła po przeprowadzeniu bezprecedensowej rewizji akt personalnych…
Portal Opoka relacjonuje wpis z serwisu wp.pl: Marek Magierowski opisuje reakcje izraelskich władz na oskarżenia o wywołanie głodu w Strefie Gazy, w tym wypowiedzi Benjamina Netanjahu, który mówi: „To bezczelne łgarstwo” w odpowiedzi na zarzuty, że Izrael głodzi palestyńskie dzieci. Autor przytacza sygnały ONZ, Caritas i Pomocy Kościołowi w Potrzebie o katastrofie humanitarnej, cytuje skrajnie nieludzkie słowa rabina Ronena Szaulowa: „Każde dziecko w Strefie Gazy powinno umrzeć z głodu”, oraz wskazuje na niepokojące nastawienie części izraelskiej opinii publicznej. Całość utrzymana jest w tonie polityczno-medialnej debaty o antysemityzmie, „narracjach” i PR, przy niemal całkowitym przemilczeniu porządku nadprzyrodzonego, prawa Bożego i sądu Bożego nad zbrodniami.
Cytowany artykuł relacjonuje uroczystości w górskiej wiosce San Pietro della Ienca, gdzie po raz 24. przyznano Międzynarodową Nagrodę „La Stele della Ienca”, w tym roku „Stolicy Apostolskiej”, rzekomo „za wyjątkową rolę w promowaniu pokoju i duchowego wsparcia”. Wydarzenie zostało połączone z „Eucharystią” w sanktuarium św. Jana Pawła II, przewodniczoną przez kard. Stanisława Dziwisza, oraz z czcią dla lokalnych animatorów kultu pamięci Karola Wojtyły. Lista wcześniejszych laureatów obejmuje dziennikarzy, instytucje świeckie, posoborowe organizacje i watykańskie struktury.
Pod fasadą „pokoju” i „duchowości” mamy klasyczną liturgię nowego humanitaryzmu: nagradzanie instytucji, która przez dekady promuje wolność religijną, ekumenizm bez nawrócenia i kult człowieka — to apoteoza modernistycznej apostazji.
