Portal CNA relacjonuje przesłanie uzurpatora Leona XIV na Światowy Dzień Chorego, ustanowiony przez „świętego” Jana Pawła II w 1992 roku. Artykuł podkreśla wezwanie do „społecznego wymiaru współczucia” i „piękna miłosierdzia” oderwanego od nadprzyrodzonego celu Kościoła.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) przedstawia postać Gábora Sztehlo, luterańskiego duchownego, który podczas II wojny światowej organizował schronienie dla żydowskich dzieci, a po 1945 r…
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) wychwala trylogię Karin Lednickiej „Krzywy kościół” jako literacki fenomen, który „odkrywa dla współobywateli Śląsk” i „przywraca pamięć” o zniszczonej przemysłowo Karwinie. Artykuł Zbigniewa Rokity pomija jednak kluczowy wymiar teologiczny tej historii – systematyczne odrzucenie sacrum na rzecz mamony.
Portal Tygodnik Powszechny (19 czerwca 2025) przedstawia przegląd wydarzeń w polskim teatrze minionego roku, gloryfikujący spektakle otwarcie rewolucyjne i antykatolickie. Artykuł zachwyca się „Tkoczami” Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego – przedstawieniem pełnym przemocy, gdzie „fabrykanci mówią po polsku (kiedyś wydawali rozkazy po niemiecku), a uciemiężeni robotnicy po śląsku”, co reżyserka wykorzystuje do „ukazania sztafetę przemocy” i tezy o „reprodukowaniu” społecznego konfliktu bez możliwości sprawiedliwego rozwiązania. Autor entuzjastycznie opisuje również „Proces Eligiusza Niewiadomskiego” Bartosza Szydłowskiego, ukazujący zabójcę prezydenta Narutowicza jako „cichego szaleńca” z „wizją uzdrowienia kraju”, oraz „Termopile polskie” Jana Klaty, gdzie „karty w imieniu monstrualnej carycy Katarzyny rozdawał kniaź Patiomkin”. Całość wieńczy teza o „wielobarwności” polskiego teatru, który „nie mówi jednym głosem”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) relacjonuje drastyczny spadek liczby sakramentalnych chrztów w Polsce, podając jako przyczyny „kryzys demograficzny”, „zmiany społeczne” oraz rzekome „nadużycia w Kościele katolickim”. Artykuł prezentuje wypowiedzi rodziców świadomie odmawiających chrztu dzieciom, opatrzone komentarzem dominikanina Andrzeja Kuśmierskiego, który relatywizuje obowiązek tego sakramentu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) prezentuje wywiad z prof. Josephine Quinn, w którym historyczka kwestionuje tradycyjne rozumienie „Zachodu” jako cywilizacji wyrosłej z grecko-rzymskich korzeni. Jej teza o „kulturowym zapożyczaniu” jako motorze historii stanowi jednak niebezpieczne uproszczenie, pomijające nadprzyrodzony porządek objawiony w katolickiej nauce o Regnum Christi.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) informuje o katastrofalnej sytuacji rolnictwa w syryjskim regionie Daraa. Autor, Amadeusz Świerk, wskazuje na połączenie czynników: zmian klimatycznych, 13-letniej wojny domowej oraz izraelskiej okupacji tamy Al-Mantara jako główne przyczyny przekształcenia niegdyś żyznego obszaru w „pustynną krainę”. Relacja pomija jednak kluczowy wymiar teologiczny tej katastrofy, sprowadzając ludzkie cierpienie do poziomu przyczynowości czysto materialnej.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) prezentuje artykuł ks. Adama Bonieckiego gloryfikujący świecki humanitaryzm Jerzego Owsiaka i jego Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Autor stawia tezę, że każdy akt miłosierdzia – nawet dokonany poza kontekstem wiary katolickiej – jest z definicji miły Bogu. Boniecki podkreśla „osobliwość” przypadku Owsiaka jako wzoru poświęcenia dla innych, kwestionując jednocześnie zasadność krytyki WOŚP ze strony środowisk katolickich.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) opublikował nekrolog Ericha von Dänikena, szwajcarskiego pisarza promującego teorie o pozaziemskim pochodzeniu cywilizacji ludzkiej. Artykuł przedstawia go jako „klasyka teorii o kosmitach i pseudonauki”, podkreślając jego wpływ na popkulturę i rzekome „poczciwe” intencje. W rzeczywistości mamy do czynienia z jaskrawym przykładem modernistycznej rebelii przeciw rozumowi i Objawieniu.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) prezentuje refleksję O. Wacława Oszajcy SJ, w której autor próbuje reinterpretować zdradę Judasza jako „szczęście w nieszczęściu”, wpisujące się w domniemaną „boską ekonomię działania”. Tekst, podszyty typowo modernistycznym duchem, stanowi jaskrawy przykład relatywizacji podstawowych zasad teologii moralnej i eklezjologii katolickiej.
