Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) relacjonuje forum Kongresu Katoliczek i Katolików (KKiK) w Łodzi, ukazując głęboki kryzys doktrynalny współczesnych struktur posoborowych. Centralnym punkte…
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) relacjonuje powrót „kardynała” Grzegorza Rysia do Krakowa, gdzie obejmie stanowisko „arcybiskupa metropolity”. Autor komentowanego artykułu, „ks.” Adam Boniecki, przedstawia tę zmianę jako „radosne wydarzenie”, wychwalając „młodzieńczą świeżość” i „intelektualną pracę” nowego hierarchy.
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025 r.) prezentuje rozmowę z Juanem Luisem Arsuagą, hiszpańskim paleoantropologiem, który w swojej książce „Ciało. Arcydzieło siedmiu milionów lat ewolucji” głosi radykalnie naturalistyczną wizję człowieka. Autor kreśli obraz ludzkiego ciała jako „ewolucyjnego dokumentu”, doskonale przystosowanego do długodystansowego marszu i współpracy grupowej, jednocześnie deprecjonując religijne i metafizyczne rozumienie ludzkiej natury.
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) prezentuje artykuł gloryfikujący tzw. neuroróżnorodność, przedstawiając autyzm nie jako zaburzenie wymagające terapii, lecz jako alternatywny sposób doświadczania świata. Autorzy Jędrzej Grodniewicz i Anna Urbanek propagują ideologiczną koncepcję „maskowania”, według której osoby autystyczne mają rzekomo tłumić swoje „naturalne” zachowania – jak trzepotanie rękami czy unikanie kontaktu wzrokowego – by dostosować się do „neurotypowego społeczeństwa”. Artykuł stanowi klasyczny przykład modernistycznej rebelii przeciw obiektywnemu porządkowi natury ustanowionemu przez Stwórcę.
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, który z pozoru diagnozuje zjawisko powierzchownego odbioru treści w mediach społecznościowych. Autor opisuje mechanizm, w którym użytkownicy reagują afektami na wyimki tekstów, nie zapoznając się z całością, porównując to do przypadku znajomego „żyjącego w wyobrażonych scenariuszach”.
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) propaguje praktykę medytacyjną opartą na technikach uważności (mindfulness), przedstawiając ją jako narzędzie duchowego przygotowania na Adwent. Artykuł Piotra Sikory zatytułowany „Czekanie na Szept Boga” proponuje czytelnikom ćwiczenie polegające na codziennym wyciszeniu zmysłów i „byciu bez określeń”, co stanowi jawny przejaw synkretyzmu religijnego sprzecznego z katolicką ascezą.
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) prezentuje rozmowę z muzykiem Błażejem Królem, ukazującą głęboką duchową dezorientację współczesnego człowieka oderwanego od nadprzyrodzonego porządku. W wywiadzie przewijają się wątki relatywizacji wiary, odrzucenia katolickiego modelu małżeństwa oraz ucieczki w rozrywkę jako substytutu religijnego pocieszenia.
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) relacjonuje zmianę na stanowisku metropolity krakowskiego, gdzie abp Marek Jędraszewski ma zostać zastąpiony przez kard. Grzegorza Rysia. Artykuł przedstawia statystyki drastycznego spadku liczby praktykujących katolików w Polsce (z 58% do 35,1% zaufania w latach 2016-2025) oraz komentuje to zjawisko jako konsekwencję „prześnionej rewolucji seksualnej” i skandali obyczajowych wśród duchowieństwa. Autor Michał Okoński kreśli obraz Kościoła oderwanego od współczesnego społeczeństwa, przywołując m.in. analizy Jacka K. Sokołowskiego o „dwójmyśleniu” katolików i diagnozę Tomasza Stawiszyńskiego o zastępowaniu religii przez „myślenie magiczne”. Nominacja kard. Rysia przedstawiana jest jako szansa na „bardziej ludzki głos Kościoła”, choć z zastrzeżeniem, że instytucjonalnie niewiele się zmieni. Tekst kończy się pytaniem o możliwość dialogu między „światami równoległymi”: laickim miastem a tradycyjną religijnością.
Humanitaryzm zamiast nadprzyrodzoności: diagnoza duchowej pustki
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) prezentuje serię codziennych dialogów jako rzekomo „głębokie” spojrzenie na ludzkie relac…
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje współczesne zjawisko społecznej apatii, opisując je jako pragmatyczną postawę w świecie „mignięć, krótkich trwań, samych początków i od razu końców”. Autorka Olga Drenda diagnozuje „niepewność jutra” jako reakcję na rzeczywistość, która „kasuje nasze plany, zanim zdążymy się nad nimi zastanowić”, wskazując na zmarnowanie społecznej energii i brak szacunku dla ludzkich inicjatyw.
