modernizm

Kardynał Grzegorz Ryś w ornaty przed krakowskim kościołem św. Marii Magdaleny, widok z Wawelu.
Posoborowie

Kardynał Ryś – kolejny akt modernistycznej destrukcji Krakowskiej Stolicy

Portal Vatican News informuje o rezygnacji „abpa” Marka Jędraszewskiego z funkcji „metropolity krakowskiego” oraz nominacji „kardynała” Grzegorza Rysia na to stanowisko przez „papieża” Leona XIV. W artykule podkreślono karierę hierarchy w strukturach posoborowych: święcenia „kapłańskie” w 1988 r., doktorat z historii, kierowanie seminarium w Krakowie, sakrę „biskupią” z rąk „kardynała” Stanisława Dziwisza w 2011 r., a następnie nominację na „arcybiskupa” łódzkiego w 2017 r. Wskazano również na jego zaangażowanie w „Dykasterię ds. Biskupów” oraz „Dykasterię ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów”.

Portret Grzegorza Rysia jako nowego "arcybiskupa" krakowskiego w tło niewiary i neomodernizmu
Kurialiści

Synkretyzm i neomodernizm na stolicy św. Stanisława

Portal Opoka informuje o nominacji Grzegorza Rysia na „arcybiskupa metropolitę krakowskiego”. Według relacji, antypapież Leon XIV zatwierdził przeniesienie „kardynała” z Łodzi do Krakowa, co przedstawiane jest jako naturalna rotacja w ramach „kościelnej” kariery. Biuro Prasowe „Archidiecezji Krakowskiej” podkreśla naukowe osiągnięcia Rysia w dziedzinie historii oraz jego zaangażowanie w „duszpasterstwo akademickie” i „dialog międzyreligijny”. Szczególną uwagę zwraca się na udział w Drodze Neokatechumenalnej – ruchu znanego z eksperymentów liturgicznych.

Tradycyjny zbór katolicki w modlitwie o pokój Chrystusa Króla w obliczu geopolitycznych konfliktów
Świat

Międzynarodowe gry dyplomatyczne w cieniu apostazji współczesnych „kościołów”

Portal Opoka informuje o rzekomych próbach rozwiązania konfliktu ukraińsko-rosyjskiego poprzez „plan pokojowy” przekazany przez administrację USA Rosji. Jurij Uszakow, doradca Władimira Putina, określił dokument jako wymagający „poważnej analizy” po nieformalnych konsultacjach w Abu Zabi. Cała narracja prezentowana przez posoborową agencję stanowi klasyczny przykład redukcji rzeczywistości do poziomu czysto naturalistycznego, gdzie nie ma miejsca na Boże prawo narodów czy obowiązek obrony słabszych przed agresorem.

Przewijanie do góry