modernizm

Pastor Dia Moodley stoi z Biblią na ulicy w Bristolu, otoczony parafianami, z policją w tle przedstawiającą prześladowanie za głoszenie prawdy o islamie i transgenderyzmie.
Posoborowie

Dwie kategorie prawa: państwo przeciw prawu Bożemu w sprawie pastora Moodleya

Portal LifeSiteNews relacjonuje aresztowanie pastora Dia Moodleya w Bristolu (UK) za „podżeganie do nienawiści religijnej” po pokojowym głoszeniu na ulicy o różnicy między chrześcijaństwem a islamem oraz o fałszywości transgenderizmu. Policja zatrzymała go na 8 godzin, nałożyła cenzuralne warunki zabraniające wstępu do centrum miasta, a następnie powtórnie przesłuchała go w domu. Pastor, cierpiący na chorobę serca, został potraktowany jak przestępca za wyznanie wiary. Sprawa ilustruje radykalny konflikt między prawem Bożem, nakazującym głoszenie prawdy, a prawem człowieka, które w swej laickiej naturze staje się narzędziem prześladowania wiary.

Scena katolicka przedstawiająca zamożnych elit w pokoju pełnym symboli światowych, ignorujących Chrystusa Króla
Świat

Elity bez Chrystusa Króla: afera Epstein jako symptom apostazji współczesnego świata

Tygodnik Powszechny publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, w którym autor analizuje publikację akt sprawy Jeffreya Epsteina. Stawiszyński twierdzi, że afera ta nie jest przykładem „wielkiego, tajnego makiaweliczn[ego] spisku”, lecz skutkiem działania „zamkniętej kasty” współczesnych elit finansowo-politycznych. Opisuje tę kastę jako grupę, która „operuje w hermetycznych, niedostępnych […] rejestrach”, traktuje społeczeństwo jako „masę”, którą można „modelować”, i żyje w „poczuciu osobliwej, ezoterycznej wspólnoty”. Według autora Epstein skutecznie „manipulował najpotężniejszymi ludźmi świata” za pomocą „prostych technik psychologicznych”, a lojalność jego znajomych trwała nawet po skazaniu, co autor tłumaczy „klasycznymi zakrzywieniami poznawczymi, własnej wygody, niefrasobliwości czy zwykłej głupoty”. Wnioskiem jest stwierdzenie, że „trudno w tym przypadku myśleć o wielkim, tajnym makiawelicznym spisku”, a raczej o systemie, w którym „oficjalne antagonizmy tracą znaczenie” w zaciszach elit.

Portret Marcina Dumy w biurze z flagą polską na tle, symbolizujący sekularyzację i zapomnienie o królestwie Bożym w Polsce.
Polska

Polska bez Chrystusa: naturalistyczny sukces i zapomnienie o Królestwie Bożym

Streszczenie i teza krytyczna
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z Marcinem Dumą, prezesem IBRiS, który analizuje stan polskiego społeczeństwa po pandemii i wojnie w Ukrainie. Duma twierdzi, że Polacy odnieśli sukces w adaptacji do szoków gospodarczych, wyprzedzając inne kraje, i że podział na „zwycięzców” i „przegranych” transformacji ustrojowej zanikł. Jednocześnie obserwuje nowy podział: między tymi, którzy odnieśli korzyści z pandemii i inflacji, a tymi, którzy nie. Podkreśla, że Polacy czują się lepiej, ale rosnące obawy o bezpieczeństwo geopolityczne (zmiana roli USA, NATO) oraz wewnętrzne walki polityczne wpływają na nastroje. Społeczeństwo akceptuje połączenie konserwatyzmu z nowoczesnością, a główne tematy debaty to inwestycje infrastrukturalne (CPK, atom, porty). Wskazuje na spadek znaczenia progresywizmu i na możliwość przywództwa Polski w UE.

Teza: Artykuł promuje naturalistyczny i sekularny pogląd na rozwój społeczny, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony, grzech, Bożą Opatrzność i konieczność publicznego królowania Chrystusa. Ukrywa apostazję współczesnego świata, redukując problemy do ekonomicznych i politycznych, bez odniesienia do prawa Bożego i moralności. Jest to typowe dla modernistycznej hermeneutyki, która wyparła Chrystusa Króla z życia publicznego, zastępując Go kultem materialnego postępu i bezpieczeństwa narodowego.

Tradycyjny kapłan katolicki stoi przed kościołem z różańcem i Biblią, rozmawiając z grupą ludzi o ewangelizacji
Posoborowie

Ewangelizacja bez Ewangelii: modernistyczna redukcja misji Kościoła

Portal „Tygodnik Powszechny” (17 lutego 2026) publikuje artykuł autorstwa Grzegorza Rysia (w strukturze posoborowej awansowanego do rangi „kardynała”), w którym na podstawie fragmentu Ewangelii (Mk 7,24-30) przedstawia własną wizję misji Kościoła. Główny teza autora brzmi: ewangelizacja ma polegać przede wszystkim na „obecności” i „miłości”, które mają być „przestrzenią spotkania, nie konkurencji” między wierzącymi a niewierzącymi. Krytykuje tendencję do wycofywania się w „okopy Świętej Trójcy” zamiast „zadomawiania się” w pogańskim świecie, a wzorem ma być Syrofenicjanka, której miłość poruszyła Jezusa. Artykuł kończy się apelem o to, by miłość i miłosierdzie były pierwszym miejscem spotkania. Jest to jednak radykalne zredukowanie misji Kościoła do naturalistycznego humanitaryzmu, pozbawionej konieczności konwersji, wyznania wiary i publicznego uznania królestwa Chrystusa – przejaw apostazji modernistycznej.

Kaplica katolicka z księdzem udzielającym sakramentu namaszczenia chorych mężczyźnie ciężko choremu, otoczonemu rodziną i przyjaciółmi w modlitwie
Świat

Algorytmy zastępują sakramenty – nowy kult zdrowia w czasach apokalipsy

Portal „Tygodnik Powszechny” (17 lutego 2026) promuje bezkrytyczne poleganie na sztucznej inteligencji w sprawach zdrowotnych, przedstawiając chatboty jako „pomocne” narzędzie do samodiagnozy, które jedynie „nieco” ogranicza się w porównaniu z lekarzem. Artykuł, choć teoretycznie ostrzega przed nadmiernym zaufaniem, w rzeczywistości legitymizuje niebezpieczny paradoks: redukcję tajemnicy cierpienia ludzkiego do zestawu danych wejściowych i probabilistycznych outputów algorytmicznych, jednocześnie marginalizując konieczność osobistego, fizycznego kontaktu z lekarzem – a w szerszym, katolickim wymiarze – z Sakramentem Namaszczenia Chorych. Jest to kolejny przejaw antropologicznej redukcji, w której człowiek staje się zbiorem objawów, a zdrowie – produktem do optymalizacji, całkowicie oderwanym od wymiaru duchowego, sakramentalnego i wspólnotowego.

Tradycyjna klasa katechetyczna z księdzem i dziećmi modlącymi się przed ołtarzem z monstrancją i krzyżem w kościele katolickim.
Posoborowie

Wojna kulturowa jako odwrócenie uwagi od prawdziwej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (17 lutego 2026) relacjonuje spory wokół organizacji lekcji religii w polskich szkołach po zmianach wprowadzonych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, które zmniejszyły liczbę godzin z dwóch do jednej i wprowadziły ograniczenia w ich umieszczaniu w planie lekcji. Artykuł koncentruje się na statystykach frekwencji, frustracji katechetów oraz perspektywie wprowadzenia obowiązkowej katechezy lub etyki przez prawicę po przyszłych wyborach. Tekst ukazuje konflikt jako polityczną „wojnę kulturową”, w której rzeczywistym celem nie jest jakość edukacji, lecz zdobycie lub utrzymanie wpływu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.