Portal Opoka relacjonuje (marzec 2026) uroczystości pogrzebowe libańskiego „księdza” Pierre’a El Raii, który zginął podczas izraelskiego ataku na wioskę w Libanie, rzekomo niosąc pomoc rannym. W narracji portalu, wspartej przez sentymentalne wypowiedzi uzurpatora Leona XIV, postać ta jest kreowana na wzór „Dobrego Pasterza”, którego śmierć ma być świadectwem najwyższej miłości….
Portal eKAI informuje o ostrzeżeniu Łacińskiego Patriarchatu Jerozolimy przed fałszywymi e-mailami, rozsyłanymi rzekomo w imieniu „kard.” Pierbattisty Pizzaballi. Patriarchat wskazuje, że adres „cardinal.pizzaballa@gmail.com” należy do hakera i przestrzega, by nie odpowiadać, nie klikać linków i nie podawać danych. Towarzyszy temu marketingowa wstawka prosząca o wsparcie finansowe portalu. Ten drobny komunikat, na pierwszy rzut oka banalny, odsłania jednak głębszą chorobę: redukcję życia Kościoła do biurowych komunikatów, procedur bezpieczeństwa i medialnego autopromowania – przy zupełnym milczeniu o stanie łaski, grzechu, sakramentach i władzy kluczy.
Biuro Prasowe JasnaGóraNews relacjonuje przybycie 43. Pieszej Pielgrzymki Archidiecezji Gnieźnieńskiej na Jasną Górę w święto Przemienienia Pańskiego. Ponad 1200 uczestników, w grupach „kolorowych”, „promienistych” oraz rowerowych, zostało powitanych przez abp. Wojciecha Polaka. Prymas akcentuje hasło „Pielgrzymi Nadziei”, wzywa do patrzenia na Jezusa i na Marję jako „przewodniczkę” oraz przedstawia Jasną Górę jako „latarnię morską”. W relacji podkreśla się „świadectwo wiary i nadziei” pielgrzymów, włączenie władz samorządowych, symbolikę cząstek krzyża i kulminację w „Eucharystii” w bazylice jasnogórskiej pod przewodnictwem bpa Radosława Orchowicza. Znamienne jest całkowite przemilczenie wymogu stanu łaski uświęcającej, spowiedzi w sensie katolickim, konieczności pokuty i odcięcia od posoborowych nadużyć liturgicznych: to pielgrzymowanie bez wezwania do nawrócenia, bez dogmatu, bez Krzyża jako ofiary przebłagalnej.
Portal Opoka w doniesieniu z 12 marca 2026 roku relacjonuje eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie, wskazując na nocne ataki rakietowe i dronowe Iranu wymierzone w cele na terenie Arabii Saudyjskiej, Bahrajnu i Kuwejtu. Jak podaje cytowany serwis, pomimo przechwycenia większości pocisków przez systemy obrony powietrznej, u wybrzeży Zjednoczonych Emiratów Arabskich…
Portal Opoka informuje o wypowiedzi Roberto Repole, „arcybiskupa” Turynu, który – jako kustosz Całunu – apeluje o krytyczne podejście do tez brazylijskiego grafika Cicero Moraesa, twierdzącego, że wizerunek na Całunie powstał przez kontakt z obiektem sztucznym. Międzynarodowy Ośrodek Badań nad Całunem w Turynie stwierdza, że praca Moraesa nie wnosi nic nowego i że symulacje 3D nie zastąpią fizyko-chemicznych analiz, które nie potwierdzają pochodzenia malarskiego ani kontaktowego. Artykuł podkreśla, że „już” badania od 1902 r. (Vignon, Delage) i STuRP (1978) wykluczały hipotezy płaskorzeźby, posągu i termicznego transferu. Kończy konstatacją, że powstanie obrazu „pozostaje zagadką dla nauki”. Jednym zdaniem: zamiast wyznania wiary w Zmartwychwstałego i świadectwa o relikwii Męki, otrzymujemy biurokratyczną mgłę, redukującą misterium do problemu technologicznego i zarządzania PR-em.
Portal eKAI (12 marca 2026) relacjonuje komentarz biblijny „kardynała” Pierbattisty Pizzaballi do ewangelicznego opisu uzdrowienia niewidomego od urodzenia. „Patriarcha” Jerozolimy, posługując się typowym dla struktur okupujących Watykan językiem antropocentrycznym, sprowadza jeden z najbardziej doniosłych dowodów Bóstwa Chrystusowego do poziomu egzystencjalnej psychoterapii i „akceptacji własnej historii”. Zamiast wskazać na nadprzyrodzoną konieczność…
Vatican News informuje, że kard. Roberto Repole, jako „kustosz” Całunu Turyńskiego i arcybiskup Turynu, krytykuje publikację w Archaeometry sugerującą powstanie obrazu przez kontakt z płaskorzeźbą; powołuje się przy tym na dokument Międzynarodowego Centrum Badań nad Całunem (CISS), które przypomina, że liczne badania fizykochemiczne od dawna wykluczyły „pochodzenie malarskie lub wynikające z kontaktu z płaskorzeźbą”. CISS streszcza artykuł Cicero Moraesa jako powtórzenie starych tez o rzekomej „projekcji ortogonalnej” i wskazuje na błędy metodologiczne oraz ignorowanie danych o realnej krwi ludzkiej, co mocno akcentuje również Emanuela Marinelli. Równocześnie komunikat Repole’ego lawiruje między „neutralnością naukową” a dystansowaniem się „bez wchodzenia w meritum”. Konkluzja: zamiast wyznania prawdy wiary i podporządkowania nauki autorytetowi Objawienia, otrzymujemy biurokratyczny naturalizm i asekuracyjne „procedury”, które zacierają nadprzyrodzony charakter relikwii i osłaniają systemową rewolucję posoborową.
Portal eKAI informuje o nadchodzącej w Tarnowie Międzynarodowej Konferencji Naukowej poświęconej postaci Johna Henry’ego Newmana, którą zaplanowano na 17 i 18 kwietnia 2026 roku w ramach tzw. Tarnowskich Dni Newmana. Wydarzenie to stanowi bezpośrednią odpowiedź na ogłoszenie tego XIX-wiecznego konwertyty „Doktorem Kościoła” przez urzędującego w Watykanie uzurpatora, „papieża” Leona XIV…
Portal eKAI (12 marca 2026) relacjonuje wystąpienie „bp.” Wojciecha Osiala, przewodniczącego Komisji Wychowania Katolickiego tak zwanej Konferencji Episkopatu Polski, który w obliczu zapowiedzi wprowadzenia do szkół obowiązkowej „edukacji zdrowotnej” ucieka się do asekuracyjnej retoryki praw rodzicielskich zamiast bezkompromisowo potępić systemową deprawację najmłodszych. „Biskup” poinformował również o zatwierdzeniu nowego programu nauczania…
Portal Opoka publikuje materiał marketingowy biura prasowego Mars, promujący kampanię WHISKAS „Koci Mrraj”. Tekst przedstawia badanie SW Research o więzi Polaków z kotami: 85% opiekunów uważa kota za członka rodziny, 68% – za „najlepszego przyjaciela”, 61% zwierza się kotom; opisuje zwyczaje (wspólne spanie, przyjęcia urodzinowe), podaje „behawioralne potrzeby” kotów, reklamuje „quiz osobowości” w Westfield Arkadia i zachęca do doboru produktów. Zamyka całość teza, że kontakt ze zwierzętami wspiera psychiczny i fizyczny dobrostan człowieka, a szczęście kota zależy od świadomej troski opiekuna. Ten tekst to manifest naturalistycznego humanitaryzmu, w którym zwierzę zastępuje bliźniego, dom staje się świątynią, a „dobrostan” – bóstwem.
