modernizm

Biskup Andrzej Jeż w katedrze, otoczony dokumentami prawnymi i tradycyjnymi ikonami katolickimi.
Posoborowie

Biurokracja zamiast pasterstwa? Analiza obrony biskupa Jeża

Komunikat Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, publikowany przez portal eKAI (16 lutego 2026), przedstawia szczegółową obronę biskupa Andrzeja Jeża wobec zarzutów prokuratorskich o niezawiadomienie organów ścigania o przestępstwa seksualne popełnione przez dwóch księży pod jego zwierzchnictwem. Tekst, zamiast wyrażać skruchę i żal za cierpienia ofiar, staje się manifestacją nowoczesnego, biurokratycznego i prawniczego pojmowania odpowiedzialności biskupa, całkowicie pozbawionego teologicznego i duszpasterskiego wymiaru. Analiza ujawnia, że komunikat ten jest nie tyle obroną, ile symptomaticznym wyznaniem duchowego bankructwa struktury, która zastąpiła obowiązek pasterstwa, o którym naucza niezmienny Magisterium, proceduralnymi gwarancjami i relatywizacją moralnym.

Posoborowie

Iluzja Tradycji: Piesza Pielgrzymka jako Narzędzie Duchowego Zniszczenia

Portal Vatican News informuje o przeprowadzeniu 15 lutego 2026 roku Polonijnej Pieszej Pielgrzymki do Siedmiu Kościołów w Rzymie. Wydarzenie, zorganizowane przez Kościół i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie i przewodniczone przez ks. kard. Grzegorza Rysia, arcybiskupa metropolity krakowskiego, przedstawia się jako kontynuacja stuleciowej tradycji zapoczątkowanej przez św. Filipa Neri. Uczestnicy, w tym kapłani, siostry zakonne i przedstawiciele polonijnych wspólnot, przeszli około 25 kilometrów, odwiedzając bazyliki i katakumby, zakończając Eucharystią w Katakumbach św. Domitylli w intencji Ojczyzny i pokoju na świecie. Organizatorzy podkreślają duchowy wymiar drogi jako „czasu umocnienia wiary” i „przygotowania do Wielkiego Postu”.

Na pierwszy rzut oka wydarzenie jawi się jako piękne, tradycyjne wyznanie wiary katolickiej. Jednak w świetle niezmiennego Magisterium Kościoła sprzed 1958 roku oraz diagnozy współczesnej apostazji, stanowi ono jedynie kolejny przykład duchowego oszustwa, w którym sekta posoborowa wykorzystuje pozory tradycji, aby utrwalić modernistyczną rewolucję i odwrócić uwagę od katastrofy wiary. Pielgrzymka, choć fizycznie prowadzona po historycznych ścieżkach Rzymu, jest aktem kultu nielegalnym i teologicznie zepsutym, ponieważ odbywa się w kontekście heretyckiej struktury, pod przywództwem modernistycznych uzurpatorów i z użyciem zreformowanych liturgii, pozbawionych ofiarności i katolickiej surowości.

Posoborowie

Gest relikwii jako narzędzie ekumenicznej apostazji

Portal Vatican News informuje o przewiezieniu kamienia-relikwii z Porcjunkuli w Asyżu do Wikariatu Apostolskiego Arabii Południowej (AVOSA) z okazji 800-lecia śmierci św. Franciszka z Asyżu. Relikwia została przekazana przez wikariusza, biskupa Paolo Martinelliego OFM Cap., podczas konferencji o obecności św. Franciszka w świecie arabskim. Według komunikatów gest ten ma symbolizować „żywe braterstwo” i „uniwersalność charyzmatu franciszkańskiego” dla całej ludzkości, a obecność relikwii na Bliskim Wschodzie ma wzmacniać powołanie Kościoła do „bycia Kościołem dialogu i spotkania”.
„O ile kiedyś Franciszek przekraczał granice kierowany wiarą, pokorą i pragnieniem pokoju, o tyle dziś sama Porcjunkula symbolicznie dociera do Zatoki, jako znak, że zasiane przed wiekami ziarno braterstwa wciąż rośnie” – czytamy w mediach AVOSA. Bp Martinelli stwierdza z kolei: „Przyjęcie kamienia z Porcjunkuli oznacza w naszej lokalnej wspólnocie żywą pamięć spotkania św. Franciszka z Bogiem […] Obecność tej relikwii wśród nas wzmacnia nasze powołanie do bycia Kościołem dialogu i spotkania”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.