modlitwa

Kapelan prowadzi pokutną procesję z krzyżem, tło burzliwego nieba nad zniszczoną działalnością huraganu Melissa.
Świat

Huragan Melissa jako kara Boża? Posoborowie milczy o grzechu i nawróceniu

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Opoka (28 października 2025) relacjonuje skutki huraganu Melissa na Jamajce, powołując się na alarmistyczne doniesienia Czerwonego Krzyża i Światowej Organizacji Meteorologicznej. Wtórnie informuje o zniszczeniu sanktuarium w El Cobre na Kubie oraz promuje posoborowe inicjatywy: ekologiczną akcję „Mniej zniczy, więcej modlitwy”, marsze jako alternatywę dla Halloween oraz puste frazesy „papieża” Leona XIV o edukacji. Całość utrzymana jest w duchu naturalistycznego humanitaryzmu, gdzie Bóg zostaje zastąpiony przez klimatologów, a zbawienie duszy – przez zbiórkę na poszkodowanych.

Kapelan modli się przed obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej w opuszczonym kościele, z widokiem na ruinę Soplicowa w tle.
Kultura

„Pan Tadeusz” w teatrze współczesnym: degradacja mitu czy krytyczne odczytanie?

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje dwie współczesne inscenizacje „Pana Tadeusza” – rapową wersję Kamila Białaszka w Teatrze Polskim w Poznaniu oraz krytyczną interpretację Wojtka Klemma w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Artykuł Dariusza Kosińskiego wskazuje na problem kanonicznego statusu dzieła Mickiewicza, które stało się przedmiotem „walenia bejsbolem” przez młodych twórców. Podczas gdy spektakl Białaszka redukuje epopeję do patologicznego obrazu „żuli, dziwek i dilerów”, Klemm koncentruje się na wyciągnięciu „nieoczywistych wątków” – zwłaszcza perspektywy chłopskiej i kobiecej. Oba podejścia zdradzają głęboką niezdolność do uchwycenia transcendencji dzieła w imię świeckiego aktywizmu.

Tradycyjna katolicka para modląca się przed krzyżem w kościele, symbolizując prawdziwą miłość chrześcijańską
Kultura

Norweskie kino o miłości: naturalistyczna ucieczka od nadprzyrodzonego porządku

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia recenzję dwóch norweskich filmów: „Być kochaną” Lilji Ingolfsdottir oraz „Miłość” Daga Johana Haugeruda. Autorka, Anita Piotrowska, chwali „wnikliwość” i „dojrzałość” tych produkcji w analizie współczesnych relacji, podkreślając ich rzekome odkrywanie „paradoksów i niuansów dzisiejszych związków”. W centrum narracji znajduje się Maria – bohaterka zmagająca się z „emocjonalno-erotycznymi zawiłościami” w „czasach płynnej nowoczesności” – oraz wątek „patologicznego dawania” w relacjach, które prowadzą do „finałowego oczyszczenia” poprzez psychoterapię. Drugi film eksploruje „lęki przed angażowaniem się” w epoce aplikacji randkowych, przedstawiając rozmowy „pełne niedopowiedzeń” w „melancholijnym” Oslo. Artykuł promuje kino, które „ucieka od poradnikowej gadki”, jednocześnie gloryfikując terapeutyczny indywidualizm i relatywizm moralny jako nowe dogmaty.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi w parafialnym kościele, wspierając ubogą rodzinę, podkreślając duchowe i materialne wsparcie Kościoła Katolickiego.
Świat

Ubóstwo w Polsce 2025: Demaskowanie świeckich iluzji w świetle katolickiej nauki społecznej

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia analizę pięciu mitów dotyczących polskiego ubóstwa, opierając się na raportach „Poverty Watch” i Szlachetnej Paczki. Autor wskazuje na 1,9 mln Polaków w skrajnej nędzy, krytykując m.in. niewydolność systemu pomocy społecznej oraz redukcję problemu do indywidualnych wyborów. Artykuł pomija jednak sedno sprawy: analizę ubóstwa z perspektywy nadprzyrodzonej i katolickiej nauki społecznej, sprowadzając rozwiązania do świeckiego humanitaryzmu.

Pozorne katolickie modlitwy przed starym kościołem, symbolizujące tradycyjną wiarę i moralną klarowność w obliczu współczesnych wyzwań.
Świat

Modernistyczny relatywizm wobec antysemityzmu i polityki Izraela

Zostaw komentarz / Świat /

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje tekst Zuzanny Radzik ostrzegający przed wzrostem antysemityzmu w Polsce i Europie w kontekście krytyki izraelskiej polityki wobec Palestyńczyków. Autorka, przedstawiająca się jako teolożka, deklaruje konieczność równoczesnego „krytycznego patrzenia na wojnę w Gazie” i zwalczania uprzedzeń wobec Żydów, twierdząc, że antysemityzm pozostaje głęboko zakorzeniony w europejskiej kulturze jako „matka wszystkich uprzedzeń białej, chrześcijańskiej Europy”.

Artykuł zawiera emocjonalne apele o ostrożność językową w debacie publicznej, kwestionuje „łatwość bojkotów” produktów izraelskich oraz wyraża zaniepokojenie demolką tablic pamiątkowych poświęconych polskim Żydom. Radzik przywołuje osobiste doświadczenia z pobytu w Jerozolimie, by podkreślić złożoność konfliktu, jednocześnie unikając jednoznacznego potępienia działań Hamasu z 7 października 2023 r.

Ciemna kaplica katolicka z kapłanem w tradycyjnych szatach, modlącym się za dusze w czyściu, otoczony niewiastami i mężczyznami w żałobie, przy stole ofiarowym zdobiącym czaszki i krzyże.
Posoborowie

Teologiczny upadek posoborowej wizji życia wiecznego

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia szereg refleksji na temat życia wiecznego i relacji ze zmarłymi w kontekście uroczystości Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego. W materiale otwierającym dr hab. Marek Kita z „teologii fundamentalnej” omawia „współczesne spojrzenie” na życie pozagrobowe, podczas gdy Anna Goc i Przemysław Wilczyński poruszają kwestię ludzkich doświadczeń związanych z żałobą. Całość zdradza całkowite zerwanie z katolickim rozumieniem rzeczy ostatecznych, sprowadzając eschatologię do sentymentalnej psychologii.

Stary, zaniedbany cmentarz katolicki z ruiną kaplicy grobowej w tle, staruszek modlących się przed grobem w tradycyjnym stroju kościelnym.
Posoborowie

Dezintegracja wiary w zmartwychwstanie jako triumf modernistycznej narracji

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego zatytułowany „Część historii”, będący refleksją na temat Dnia Zadusznego i pamięci o zmarłych. Autor wspomina porządkowanie grobów na tynieckim cmentarzu, wymieniając nazwiska zmarłych współpracowników pisma: Turowiczów, Żychiewiczów, Malewskiej, Skwarnickiego czy Krzeczkowskiego. Przywołuje historię rodzinnej kaplicy grobowej Bonieckich, która popada w ruinę – katakumby są niedostępne, a miejsce służy za magazyn „rupieci”. Boniecki konstatuje: „W dniu powszechnego zmartwychwstania, jeśli będziemy chcieli, to jakoś się odnajdziemy”. W dalszej części tekstu skupia się na genealogicznych poszukiwaniach dziadka-historyka, suchych kronikach rodzinnych oraz współczesnych próbach utrwalenia wspomnień poprzez wydane przez siostrę trzy tomy rodzinnych dziejów. Kluczowa teza brzmi: „Nie za wiele myślimy o przodkach […] Nie zdajemy sobie sprawy z dziedzictwa, które często zanika pod naciskiem świata, w którym żyjemy”. Całość utrzymana jest w tonie sentymentalnego naturalizmu, gdzie mysterium mortis zostaje zredukowane do socjologicznego fenomenu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.