modlitwa – Strona 35 – Ethos Catholicus

Poważna scena katolickiego cmentarza w Dniu Zadusznego, ukazująca starą krzyż, modlącego się w tradycyjnym stroju czarnym człowieka przed grobem rodzinnego. Atmosfera jest poważna, z mgłą w tle i odległym kościołem.

Ks. Boniecki i naturalistyczne zaduszki: gdy pamięć zastępuje modlitwę za dusze

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (44/2025) prezentuje refleksję „ks.” Adama Bonieckiego na temat Dnia Zadusznego. Autor wspomina porządkowanie grobów na tynieckim cmentarzu przez redakcję, koncentrując się na świeckich aspektach pamięci o przodkach: „Jak co roku cały „Tygodnik” porządkuje groby na tynieckim cmentarzu… Wspominam ich, bo w większości są też częścią mojej historii”. Boniecki podkreśla wartość kronik rodzinnych i materialnych śladów przeszłości, całkowicie pomijając katolicki obowiązek modlitwy za zmarłych i nadprzyrodzony wymiar śmierci. Tekst stanowi klasyczny przykład redukcji religii do socjologii, gdzie duchowe dziedzictwo zastępuje się archiwistycznym sentymentalizmem.

Sobotni, tradycyjny katolicki pogrzeb z księdzem udzielającym ostatniego namaszczenia umierającemu mężczyźnie w szpitalnym łóżku, otoczonemu modlącą się rodziną. Ksiądz trzyma krzyż i wodę święconą, a rodzina klęczy w pokorze. Scena jest oświetlona miękkim, naturalnym światłem, wywołując poczucie pokoju i boskiej obecności. Twarz umierającego wyraża spokój, odzwierciedlając katolickie nauki o świętości życia i nadziei zbawienia. Zdjęcie podkreśla świętość momentu i ważność sakramentów w obliczu śmierci.

Kurialiści

Naturalistyczne pożegnanie – triumf modernizmu nad katolicką ars moriendi

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Śmierć bez Krzyża: rytuał samoubóstwienia
„Bez księdza, proszę” – w odpowiedzi na pytanie o kapłana.
Warszawski Wilanów stał się teatrem modernistycznej rewolucji w podejściu do śmierci. Ewa, żona zma…

Grupa Bojkowie modlących się przed krzyżem w zniszczonym krajobrazie, symbolizujących ich męczeństwo za wiarę katolicką

Świat

Bojkowie: Ofiary dwóch totalitaryzmów i zapomniana wierność Chrystusowi Królowi

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (28.10.2025) relacjonuje losy Bojków – ludności rusińskiej wysiedlonej w 1951 r. z Bieszczad do Donbasu, której potomkowie dziś uciekają przed rosyjską inwazją. Artykuł koncentruje się na etnograficznych aspektach przesiedleń, pieśniach ludowych i „pamięci o korzeniach”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar cierpienia ludu, który przez wieki wyznawał katolicyzm w obrządku greckim. Brakuje fundamentalnego pytania: dlaczego Opatrzność dopuściła, by ci wierni stali się ofiarami kolejnych totalitaryzmów?

Ksiądz w szatach liturgicznych modli się w miejskim parku przy dziku, otoczony śmieciami i degradacją miejską, symbolizując katolicką perspektywę na konflikt między ludźmi a dziką przyrodą.

Świat

Miejskie dziki jako owoc apostazji od królewskiej władzy Chrystusa nad stworzeniem

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) relacjonuje narastający konflikt między mieszkańcami polskich miast a dzikimi zwierzętami, głównie dzikami, które coraz śmielej wkraczają w przestrzeń zurbanizowaną. Autorzy przedstawiają „darmowe stołówki” w postaci śmietników i dokarmiania jako główną przyczynę problemu, proponując rozwiązania od odstraszania zapachowego po masowe odstrzały. W całym wywodzie brakuje jednak fundamentalnego wymiaru: uznania, że przyroda podlega prawom ustanowionym przez Stwórcę, a nie jedynie ludzkim arbitralnym decyzjom.

Kapłan w tradycyjnym stroju kościólnym, trzymający koszyk nasion w ogrodzie, modlący się pod niebem, symbolizujący chrześcijańską opiekę nad przyrodą.

Świat

Naturalistyczne złudzenia w czasach klimatycznej niepewności

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje działania brytyjskich ogrodników i naukowców, skupiając się na roli nasion w adaptacji do zmian klimatycznych. Artykuł przedstawia inicjatywy takie jak lokalna wymiana nasion, działalność Milenijnego Banku Nasion w Wakehurst oraz indywidualne eksperymenty hodowlane. Choć pozornie neutralny, tekst odsłania głęboką **naturalistyczną mentalność**, redukującą problemy ludzkości do rozwiązań technokratycznych i biologicznych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar stworzenia.

Grupa młodych ludzi z Marokiem, Nepalu i Bangladeszu modli się przed tradycyjnym ołtarzem katolickim, otoczona transparentami z hasłami o sprawiedliwości społecznej. Scena jest oświetlona ciepłym, głębokim światłem, podkreślającym ich duchowe pragnienie i brak boskiego kierownictwa w świeckich protestach. Zdjęcie łączy ich materialne postulaty z powołaniem do świętości, refleksję nad modernistycznym redukcjonizmem. Ołtarz ozdobiony jest krzyżem, świecami i ikonami, symbolizującymi nauki katolickie o porządku społecznym i królewstwie Chrystusa nad społeczeństwem. Twarze demonstranckie są poważne, ale pełne nadziei, wyrażające poszukiwanie prawdziwej sprawiedliwości poza materialnymi rozwiązaniami.

Świat

Młodzieżowe protesty jako objaw modernizacji bez Boga

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (28.10.2025) relacjonuje protesty młodzieży w Maroku, Nepalu i Bangladeszu, przedstawiając je jako „zmęczenie kierunkiem modernizacji” przyjętym przez stare elity. Autor Marek Rabij kreśli obraz „pokolenia Zet” buntującego się przeciw korupcji, nepotyzmowi i społecznym nierównościom, gloryfikując świecki aktywizm jako remedium na bolączki współczesności.

„Pokolenie Zet kwestionuje model rozwojowy swoich krajów” – pisze Rabij, przedstawiając młodzieżową rewoltę jako naturalną reakcję na gospodarcze wykluczenie. W całym wywodzie brak jakiegokolwiek odniesienia do transcendentnego wymiaru sprawiedliwości społecznej, co stanowi symptomatyczny przejaw modernistycznej redukcji problemów ludzkości do horyzontalnej płaszczyzny materialnej.

Rodzina modli się nad trumną zmarłego w tradycyjnym kościele katolickim, ukazując głęboki smutek i wiarę w życie wieczne.

Duchowość

Śmierć bez łaski: relatywizacja życia wiecznego w modernistycznej narracji

Zostaw komentarz / Duchowość / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje serię wspomnień o zmarłych, skupiając się na psychologicznych i emocjonalnych aspektach żałoby. Artykuł opisuje doświadczenia rodziców po stracie dzieci (m.in. Filipa Tarachowicza, Katarzyny Jackowskiej-Enemuo), praktyki antropolożki Katarzyny Borowczak badającej rytuały żałobne w różnych kulturach, oraz nowe zjawiska jak „cyfrowa nieśmiertelność” poprzez sztuczną inteligencję. Brak jakiejkolwiek wzmianki o katolickiej doktrynie życia wiecznego, konieczności modlitwy za dusze czyśćcowe czy sakramentalnego wymiaru śmierci stanowi dramatyczną redukcję transcendentnego wymiaru ludzkiego losu do czysto naturalistycznej terapii.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych stojący w ogrodzie z rosariuszem, patrzący na bank nasion, symbolizujący odrzucenie Opatrzności Bożej przez nowoczesne kulty klimatyczne.

Świat

Naturalistyczne złudzenia w służbie klimatycznej pseudo-religii

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia artykuł gloryfikujący ludzkie wysiłki w zakresie „ratowania różnorodności biologicznej” poprzez banki nasion i ogrodnicze eksperymenty. W centrum narracji znajduje się Milenijny Bank Nasion w Wakehurst zgromadził 2,5 miliarda nasion z 40 tysięcy gatunków roślin, przedstawiany jako „arka” mająca zabezpieczyć przyszłość ludzkości przed skutkami zmian klimatycznych. Autorzy zachwycają się „odpornością” nasion i „innowacyjnością” ogrodników eksperymentujących z krzyżówkami warzyw, całkowicie pomijając nadprzyrodzony porządek stworzenia i Opatrzność Bożą.

Wnętrze tradycyjnego kościoła katolickiego podczas Mszy Świętej, z klerykiem podnoszącym Hostię i wiernymi modlącymi się.

Kurialiści

Niedziela jako dzień subiektywnego doświadczenia versus katolicka celebracja Ofiary

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Opoka publikuje komentarz ks. Tomasza Jaklewicza do fragmentu Ewangelii o uzdrowieniu w szabat (Łk 14,1-6). Autor przedstawia Chrystusa jako „wyzwoliciela z ciężarów religijnych rytuałów”, twierdząc, że „sensem szabatu jest celebracja życia jako cudownego daru Boga, więc uzdrowienie chorego nie tylko nie narusza świętości szabatu, ale wręcz jej służy”. Przenosząc tę logikę na grunt chrześcijański, stwierdza: „Niedziela nie jest tylko dniem wolnym od pracy, ale jest nam dana po to, aby uświadomić sobie, że życie jest darem Boga”. Całość wieńczy tezą: „Samo prawo nie zbawia – to Jezus zbawia”, co stanowi klasyczny przykład posoborowego redukcjonizmu sakralnego.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi na tle zniszczeń wojennych, trzymając krzyż, symbolizujący duchowy wymiar konfliktu.

Kurialiści

Zaangażowana poezja Andruchowycza – modernistyczna iluzja bez Boga

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia tomik wierszy Jurija Andruchowycza „Listy do Ukrainy” jako „prorocze” i „niosące nadzieję swoją energią” w kontekście wojny rosyjsko-ukraińskiej. Autor recenzji, Tomasz Fiałkowski, zachwyca się „iskrzącymi liryzmem” utworami mającymi rzekomo stanowić „gest twórczej wolności” wobec „wielkoruskiej pyszy”. Pomija jednak całkowicie nadprzyrodzony wymiar konfliktu, sprowadzając rzeczywistość do czysto naturalistycznej walki politycznej.