Mojżesz – Ethos Catholicus

Przemienienie zredukowane do psychologii i polityki: anatomia modernistycznej dezorientacji

Portal Opoka relacjonuje rozważanie Macieja Górnickiego (06.08.2025) łączące Jeremiasza, scenę Przemienienia Pańskiego oraz rocznicę Hiroszimy. Autor szkicuje panoramę „ciężaru życia” i niesprawiedliwości, interpretuje odpowiedź Boga Jeremiaszowi jako wezwanie do wytrwałości, a Przemienienie – jako pedagogikę „wzniesienia się ponad ziemskie mroki”. Zakończenie spina klamrą Hiroszimę i Nagasaki, sugerując znak Opatrzności w ocaleniu klasztoru w Nagasaki i uniwersalny morał o „Bożym świetle silniejszym od destrukcyjnych sił”. Oto jeszcze jedno ujęcie Ewangelji podporządkowane naturalistycznej retoryce, które – milcząc o ofierze Mszy, łasce uświęcającej i sądzie – rozmywa nadprzyrodzony sens i prowadzi w kierunku banalnej „terapii religijnej”.

Scena Przemienienia Pańskiego na Górze Tabor, ukazująca Chrystusa w chwale, Mojżesza i Eliasza, z uczniami w skupieniu, oddająca duchową atmosferę i szacunek dla tradycyjnej katolickiej wizji.

Kurialiści

Przemienienie Pańskie jako lustro posoborowej banalizacji: od chwały Chrystusa do psychologii „ufności”

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o uroczystości Przemienienia Pańskiego, przywołując homilię Benedykta XVI (2012) oraz skrót wydarzenia na Taborze: chwała Chrystusa, świadectwo Ojca, obecność Mojżesza i Eliasza, a także sens „umocnienia wiary” uczniów przed Męką. Tekst dodaje moralizatorskie przesłanie o „bezgranicznej ufności” i „wytrwałej modlitwie”, akcentując psychologiczny zwrot „Jezus może w każdej chwili odmienić nasz los”. Zamieszczono też akapit: „Przemienienie pozwala nam patrzeć na mękę Jezusa oczami wiary… błogosławiona męka… tajemnica nadzwyczajnej miłości Boga”. Równocześnie obok w ramce promuje się wypowiedzi „papieża” Leona XIV i inne posoborowe newsy. Konkluzja wprost: to religijna publicystyka, która sentymentem i gładką frazą maskuje brak dogmatu, brak sakramentalnej powagi i brak odniesienia do Królestwa Chrystusa – czyli banalizacja Misterium i promocja posoborowej mentalności humanitarnej.