Msza Rzymska – Ethos Catholicus

Tradycyjna Msza św. w kościele w Lublinie z młodymi ministrantami i lektorami w tradycyjnych szatach liturgicznych, modlącymi się przed ołtarzem.

Lublin: konkurs liturgiczny – szkolenie w duchu soborowej rewolucji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI.pl informuje o finale 2. Konkursu Wiedzy Liturgicznej dla ministrantów i lektorów Archidiecezji Lubelskiej, który odbył się 14 lutego 2026 r. w Lublinie. Wydarzenie zgromadziło około 60 uczestników z kilkunastu parafii, którzy wcześniej przeżyli etapy parafialny i dekanalny. Konkurs odbył się pod przewodnictwem „biskupa” Mieczysława Cisło, „biskupa” pomocniczego seniora archidiecezji lubelskiej. Uczestnicy rywalizowali w trzech kategoriach wiekowych, a materiał didaktyczny obejmował Konstytucję o liturgii świętej Soboru Watykańskiego II, Ogólne wprowadzenie do Mszału rzymskiego, Ogólne normy roku liturgicznego oraz znajomość Mszału Rzymskiego. Organizatorem jest Duszpasterstwo Liturgicznej Służby Ołtarza pod kierunkiem ks. dra Marcina Grzesiaka. Artykuł podkreśla, że takie inicjatywy pomagają młodzieży „pogłębić wiedzę o liturgii, sakramentach oraz tradycji Kościoła” i uczą „odkrywać duchowy wymiar swojej posługi”, co ma prowadzić do „świadomej i dojrzałej” służby przy ołtarzu. Taki konkurs, promujący nowinkę liturgiczną sprzeczną z niezmienną tradycją Kościoła, stanowi formę wprowadzania młodzieży w błąd i odrywania od prawdziwej Mszy Trydenckiej.

Wnętrze kościoła katolickiego z ołtarzem, kapłan w tradycyjnych szatach celebrujący Mszę Świętą, wierni modlący się w skupieniu, podkreślając wierność tradycji katolickiej.

Posoborowie

Chrześcijaństwo kurczy się, bo zdradzono Króla: rachunek za modernizm

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o raporcie Pew Research (analiza 201 krajów), według którego w latach 2010–2020 udział „chrześcijan” w populacji świata spadł z 30,6% do 28,8%, podczas gdy muzułmanie wzrośli do 25,6% i na horyzoncie najbliższych lat mają wyprzedzić „chrześcijan”. Wskazuje się na sekularyzację Zachodu, niższą dzietność i starzenie społeczeństw, a także na geograficzne przesunięcie środka ciężkości „chrześcijaństwa” do Afryki Subsaharyjskiej. Tekst nawołuje, by zamiast sporów o „synodalność” głosić Ewangelię i wspierać rodzinę, sugerując korelację wiary i rodziny niczym splecione nici DNA. Końcowa teza: mniej debat ustrojowych, więcej „misji” do bezwyznaniowców. Jednym zdaniem: diagnoza statystyczna, która przemilcza przyczynę sprawczą – apostazję posoborowych struktur i porzucenie królowania Chrystusa.

Rekreacja realistycznego, pełnego szacunku katolickiego nabożeństwa z kapłanem i wiernymi podczas uroczystości przy kościele

Polska

Kult wolności bez Chrystusa: świętowanie polityki zamiast prymatu Króla

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

Cytowany artykuł z portalu Opoka relacjonuje tłumne zgromadzenie na Wiejskiej podczas zaprzysiężenia Karola Nawrockiego na prezydenta RP: pieśń „Rota”, modlitwa różańcowa, hasła patriotyczne, transparenty środowisk politycznych i związkowych oraz przemówienie nowo zaprzysiężonego prezydenta o „wolnej, suwerennej, niepodległej Polsce”. Wskazano, że demonstracja, początkowo planowana jako forma nacisku, przerodziła się w świętowanie, zakończone przejściem do archikatedry na Mszę „św.”. Oto znak naszych czasów: patriotyzm i „religijność” uwięzione w poziomie naturalnym, bez uznania publicznego panowania Chrystusa Króla i bez troski o stan łaski.

Szczegółowa, pełna szacunku scena katolicka z kapłanami, krzyżem i polską flagą podczas patriotycznego nabożeństwa na zewnątrz, ukazująca wiarę i patriotyzm w duchu tradycji katolickiej.

Kurialiści

Patriotyczny spektakl bez Chrystusa: rocznica Powstania w Rzymie jako liturgia państwa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal KEP informuje, że polscy uczestnicy Jubileuszu Młodzieży w Rzymie upamiętnią 81. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego w Casa Polonia przez minutę ciszy, śpiew pieśni patriotycznych, a wieczorem przez katechezę, „Mszę św.” pod przewodnictwem Stanisława Dziwisza i koncert „uwielbieniowy”. Centralnym akcentem ma być udział harcerzy i transmisja online. Cytowany jest „ks.” Tomasz Koprianiuk, który zapowiada modlitwę i refleksję połączone z hołdem dla powstańców:

„W rocznicę wybuchu powstania warszawskiego połączymy się wraz z młodymi ludźmi w modlitwie i refleksji, aby uczcić pamięć bohaterów walczącej stolicy… Pod przewodnictwem polskich harcerzy upamiętnimy Godzinę ‘W’… Do udziału w wydarzeniu zapraszamy poprzez transmisję online”.

Wszystko to ma się odbyć w ramach programu Jubileuszu Młodzieży, zwieńczonego przez „Mszę” i koncert „uwielbienia”. Oto narracja: patriotyzm, wspólnota, emocje — bez dogmatu, bez łaski, bez prymatu Chrystusa Króla nad narodami. Konkluzja jest bolesna i jednoznaczna: zamiast katolickiego kultu — liturgia państwa i sentymentalny świecki rytuał, zwieńczony posoborową profanacją „Mszy”.

Tradycyjny katolicki altar z kapłanem, Eucharystią i krzyżem, symbolizujący głęboką wiarę i pobożność, odpowiedni dla katolickiego bloga.

Posoborowie

Neokatechumenalny marketing „powołań”: liczby bez łaski, emocje bez dogmatu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o spotkaniu Drogi Neokatechumenalnej na rzymskim Tor Vergata, zamykającym tzw. Jubileusz Młodzieży, na którym według prowadzących 5 tys. młodych mężczyzn wyraziło gotowość do wstąpienia do seminariów „Redemptoris Mater”, a 5 tys. kobiet – do zakonów. Wydarzenie prowadził Baldassare Reina, „wikariusz Rzymu”, z udziałem 26 „biskupów” i 100 „księży” formowanych w seminariach Drogi; katechezy głosili Kiko Argüello, Maria Ascensión Romero i o. Mario Pezzi. Artykuł eksponuje hasła o „wolności krzyża”, potrzebie subiektywnego „przyjęcia Ducha Świętego” i emocjonalnym wezwaniu do „odpowiedzi miłości”. Na scenę wprowadzono ikonę oraz wizerunek Carmen Hernández i wezwano do publicznych deklaracji „powołania”. Pointą jest triumfalna narracja o rekordowych „zgłoszeniach”, bez choćby minimalnej doktrynalnej precyzji, bez pytania o ważność święceń, naturę kapłaństwa i obiektywne warunki łaski uświęcającej. To nie świadectwo żywotności Kościoła, lecz posoborowa iluzja wzrostu – ruch mas i haseł przy równoczesnej dezercji od katolickiej wiary i sakramentalnej rzeczywistości.

Grupa młodych katolików uczestniczących w tradycyjnej Mszy świętej na ulicach Rzymu, pełni skupienia i wiary, z historyczną architekturą w tle

Kurialiści

Jubileusz młodych w Rzymie: entuzjazm bez łaski, ritus bez ofiary, posoborowy teatr

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro prasowe Kościoła i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie relacjonuje wzmożony napływ młodych uczestników tzw. Jubileuszu Młodych w Roku Świętym 2025, noclegi dla ponad 130 osób, „wiele dodatkowych Mszy świętych”, „świadectwo wiary” na ulicach Rzymu oraz możliwość uzyskania odpustu w wyznaczonej świątyni. Administrator ks. Tomasz Jarosz akcentuje historyczny związek miejsca z Jubileuszem od 1575 roku oraz znaczenie spotkania młodych z „Papieżem” i jego rzekome owoce duchowe. Końcowy ton jest afirmacyjny: entuzjazm, wspólnotowość, gościnność, europejsko-globalny przekrój uczestników. Oto landrynkowa narracja naturalistyczna – deklaracje o „świadectwie” bez słowa o łasce uświęcającej, bez ostrzeżenia przed świętokradztwem, bez odwołania do królowania Chrystusa nad narodami – czyli kolejny akt posoborowego spektaklu, w którym religię zastępuje socjologia tłumu.