Msza święta

Rekolekcje katolickie w tradycyjnej archikatedrze z kapłanami podczas Eucharystii, symbolizujące duchową głębię i wierność tradycji Kościoła katolickiego.
Kurialiści

Msza „za Ojczyznę” w intencji prezydenta: liturgia zredukowana do narodowego rytuału

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski zapowiada, że 6 sierpnia o godz. 12:00 w warszawskiej Archikatedrze św. Jana Chrzciciela będzie celebrowana Msza „w intencji Ojczyzny i Prezydenta RP”, której ma przewodniczyć abp Wojciech Polak, homilię wygłosi abp Adrian Galbas, a w koncelebrze wystąpią m.in. abp Antonio Guido Filipazzi, bp Wiesław Lechowicz, bp Romuald Kamiński i bp Piotr Jarecki; wydarzeniu towarzyszy kontekst zaprzysiężenia prezydenta-elekta Karola Nawrockiego o godz. 10:00 w Sejmie.
Zapowiedziana celebracja zostaje przedstawiona jako kościelna pieczęć nad porządkiem świeckim, bez słowa o nawróceniu, królowaniu Chrystusa i o łasce, sprowadzając liturgię do religijnego ornamentu państwowego.

Grupa pobożnych katolików modlących się w świątyni, wyrażających głęboką wiarę i pokorę, w tradycyjnych strojach, z różańcami w dłoniach
Kurialiści

„Margaretki” jako zasłona dymna: pobożność bez sakramentu, kult człowieka zamiast kultu Boga

Biuro Prasowe KEP zapowiada X Ogólnopolską Pielgrzymkę Apostolatu Margaretka do Krakowa (11 października), z konferencjami ks. Bogusława Nagla i ks. Sławomira Kostrzewy, procesją różańcową od sanktuarium „św. Jana Pawła II” do sanktuarium „Bożego Miłosierdzia”, kulminacją ma być „Eucharystia” pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza oraz „Godzina Miłosierdzia”. Ruch „Margaretka” – siedem osób modlących się za jednego księdza – ma być dziękczynieniem za kapłaństwo i pomocą „księżom”. Odsłania się jednak naturalistyczna redukcja: kapłaństwo pojmowane socjologicznie, „Eucharystia” sprawowana w rycie posoborowym, retoryka sentymentalna bez obiektywnego porządku łaski i bez odniesienia do niezmiennej doktryny o ofierze Mszy. To nie wsparcie dla kapłaństwa, lecz pobożnościowa fasada legitymizująca posoborowy system, w którym ofiara Mszy została rozpuszczona w zgromadzeniu i „kapłan” sprowadzony do funkcjonariusza wspólnoty.

Rewersywny obraz katolickiego wnętrza kościoła z ołtarzem, krzyżem i świętymi, ukazujący głęboki szacunek i tradycyjną pobożność
Kurialiści

Kult struktur i sentymentu: „Margaretki” jako substytut kapłaństwa ofiary

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski zapowiada X Ogólnopolską Pielgrzymkę Apostolatu Margaretka do Krakowa (11 października), obejętą patronatem honorowym przewodniczącego KEP Tadeusza Wojdy. Program przewiduje konferencje ks. Bogusława Nagla i ks. Sławomira Kostrzewy, nabożeństwo ku czci Jana Pawła II, procesję różańcową między Sanktuarium św. Jana Pawła II a Łagiewnikami, „Eucharystię” pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza oraz „Godzinę Miłosierdzia”. Apostolat przedstawiony jest jako największe na świecie spotkanie osób modlących się „za kapłanów”, mające formułę siedmiu osób modlących się za konkretnego „księdza” w poszczególne dni tygodnia. Zakończenie przekazu brzmi jak marketing ruchu, a nie troska o doktrynę i świętość kapłaństwa. Oto kolejny przykład, jak pastoralny sentymentalizm maskuje doktrynalne rozprucie sakramentu kapłaństwa i redukcję Mszy do zgromadzeniowej funkcji socjalnej.

Rekwizyty liturgiczne, kapłan w ornacie, ołtarz, świątynia, atmosfera modlitewna, religijna, patriotyczna, kontemplacyjna, poważna
Kurialiści

Msza „za Ojczyznę” jako ryt posoborowej lojalności wobec państwa

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski informuje o celebracji 6 sierpnia o godz. 12:00 w warszawskiej archikatedrze św. Jana Chrzciciela: Mszy „w intencji Polski i nowego Prezydenta RP”. Ma jej przewodniczyć Wojciech Polak, homilię wygłosi Adrian Galbas, koncelebransami będą m.in. nuncjusz Antonio Guido Filipazzi, Wiesław Lechowicz, Romuald Kamiński, Piotr Jarecki. Wzmiankowano również, że o godz. 10:00 w Sejmie nastąpi zaprzysiężenie prezydenta Karola Nawrockiego. Publikacja nosi sygnaturę episkopat.pl i została zamieszczona 4 sierpnia 2025 o 20:13. Kontekst i ton komunikatu zdradzają typowy, biurokratyczny ryt posoborowej „celebracji” polityczno‑ceremonialnej, w której język wiary został sprowadzony do akompaniamentu dla porządku świeckiego.

Realistyczne zdjęcie pielgrzymów modlących się przed Jasną Górą, ukazujące głębię wiary i nadziei, w tradycyjnym katolickim stylu, bez symbolicznych lub surrealistycznych elementów.
Kurialiści

Jasnogórska pielgrzymka w retoryce nadziei: humanitaryzm zamiast łaski

Cytowany artykuł relacjonuje inaugurację 44. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę w Wiślicy, rozpoczętą „Mszą św.” pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego, z udziałem wielu „kapłanów” i licznych pielgrzymów. Akcent pada na hasło „Z Marją jesteśmy pielgrzymami nadziei”, a w homilii podkreślono motyw „Roku Świętego”, świadectwa wiary, wzajemnej życzliwości i słuchania „Słowa Bożego”. Przytoczono wypowiedzi siostry Ewy (salezjanki) oraz kleryka Bernardo Kanquaia o wspólnocie, modlitwie o pokój, powołania i rodziny, a także szczegóły logistyczne trasy oraz ideę „grupy duchowej” z zachętą do „Komunii św.” i „Apelu Jasnogórskiego”. Tekst kończy się danymi o frekwencji i apelem o wsparcie portalu.
Kardynalnym problemem jest programowe przemilczenie łaski uświęcającej, pokuty, ofiary przebłagalnej Mszy i Królowania Chrystusa nad narodami – zastąpione świeckim humanitaryzmem i emocjonalnym „świadectwem”.

Młodzi ludzie modlący się podczas katolickiej mszy na zewnątrz w Medziugoriu, z duchownym w tradycyjnym stroju, oddający atmosferę głębokiej wiary i modlitwy.
Posoborowie

Medziugorie i „Festiwal Młodych”: triumf emocji nad wiarą katolicką

Portal eKAI relacjonuje inaugurację 36. „Festiwalu Młodych” w Medziugoriu (4 sierpnia), z udziałem dziesiątek tysięcy młodych z 71 krajów. „Mszę” otwarcia celebrował abp Francis Assisi Chullikatt, a „orędzie ‘papieża’ Leona XIV” odczytał abp Aldo Cavalli, wizytator dla parafii Medziugorie. Przekaz koncentruje się na haśle: „Pójdziemy do domu Pańskiego” (Ps 122,1), na idei wspólnoty różnojęzycznej i zachęcie do „powołań”, splecionych z emocjonalną retoryką o „domu”, „nadziei” i „języku wiary”. Pojawia się także wątek „Roku Jubileuszowego 2025” oraz adoracja Najświętszego Sakramentu. Kontekst milczy jednak o prawomocności objawień, o obowiązku odrzucenia fałszu, o potępieniu błędów doktrynalnych i o warunkach łaski: jest to spektakl religijnego sentymentalizmu, który przykrywa synkretyczny kult Medziugoria – miejsca o podejrzanych „objawieniach” – i banalizuje sakrum.

Duchowe skupienie kapłana w modlitwie w górskim kościele, symbol wiary i pokory
Posoborowie

Kult jednostki i nagroda dla „Stolicy Apostolskiej”: symptom bankructwa doktrynalnego

Cytowany artykuł relacjonuje uroczystości w górskiej wiosce San Pietro della Ienca, gdzie po raz 24. przyznano Międzynarodową Nagrodę „La Stele della Ienca”, w tym roku „Stolicy Apostolskiej”, rzekomo „za wyjątkową rolę w promowaniu pokoju i duchowego wsparcia”. Wydarzenie zostało połączone z „Eucharystią” w sanktuarium św. Jana Pawła II, przewodniczoną przez kard. Stanisława Dziwisza, oraz z czcią dla lokalnych animatorów kultu pamięci Karola Wojtyły. Lista wcześniejszych laureatów obejmuje dziennikarzy, instytucje świeckie, posoborowe organizacje i watykańskie struktury.
Pod fasadą „pokoju” i „duchowości” mamy klasyczną liturgię nowego humanitaryzmu: nagradzanie instytucji, która przez dekady promuje wolność religijną, ekumenizm bez nawrócenia i kult człowieka — to apoteoza modernistycznej apostazji.

Fotografia realistyczna pielgrzymów katolickich w tradycyjnych strojach, idących w skupieniu na drodze do Jasnej Góry, symbolizująca duchową podróż i wiarę.
Kurialiści

Pielgrzymka jako „challenge”? Naturalistyczna degradacja kultu w drodze na Jasną Górę

Portal Opoka informuje o wyruszeniu 45. Warszawskiej Akademickiej Pielgrzymki Metropolitalnej na Jasną Górę pod hasłem „Napełnieni Duchem Świętym”. „Słowo” wygłosił abp Adrian Galbas, który zaapelował, by pielgrzymka nie była „wakacyjną przygodą” ani „życiowym challenge’em”, lecz rekolekcjami; wskazał na Słowo Boże jako fundament „pojednania i scalenia” oraz wezwał do „odnowienia relacji z Matką Bożą”. Wydźwięk tekstu to pastoralny naturalizm: nacisk na psychologiczną „integrację”, ogólny teizm, subiektywistyczne „pojednanie” i sentymentalny kult, bez odniesienia do obiektywnego porządku łaski, sakramentaliów w jedności z prawdziwym Kościołem i do królewskiej władzy Chrystusa nad życiem publicznym; ten brak jest oskarżeniem najcięższym.

Realia pielgrzymów katolickich modlących się przy krzyżu w Medjugorie, zachód słońca, atmosfera pokory i wiary
Posoborowie

Medjugorie i Mladfest: symptom posoborowego odlotu od wiary katolickiej

Portal Opoka informuje o inauguracji 36. „Festiwalu Młodych” w Medziugoriu, z udziałem dziesiątków tysięcy młodych z 71 krajów. Odczytano przesłanie „papieża” Leona XIV, Mszy przewodniczył nuncjusz Francis Assisi Chullikatt, współkoncelebrowali „arcybiskup” Aldo Cavalli oraz liczni „kapłani”; akcentowano motyw „pielgrzymowania do domu Pańskiego”, „język wiary silniejszy niż bariery” oraz zachęcano do powołań i bycia „kamieniami Kościoła”. Po liturgii odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu. Całość wpisano w retorykę Jubileuszu 2025 i „pielgrzymów nadziei”. Jednym słowem: spektakl religijnej emocjonalności nadbudowany na posoborowej promocji Medziugoria, od dekad naznaczonego wątpliwymi „objawieniami”. To nie apostolat, lecz normalizacja prywatnych inspiracji o niezweryfikowanym pochodzeniu i rozmywanie dogmatu łaski w sentymentalnym humanitaryzmie.

Szczegółowe zdjęcie tradycyjnej katolickiej Mszy w kościele z kapłanem, wiernymi modlącymi się, ukazujące głęboką pobożność i wiarę w duchu katolickim.
Posoborowie

Jubileusz Młodzieży w Rzymie: spektakl emocji zamiast wiary katolickiej

Portal Opoka informuje o masowej imprezie młodzieżowej w Rzymie w ramach Roku Świętego 2025, gdzie – według relacji uczestników – „doświadczenie wspólnoty wiary, wspólnej modlitwy i adoracji”, obecność „papieża” oraz atmosfera wielonarodowego zjazdu miały „przemieniać serca”. Cytowane są wrażenia młodych: „wracam jako zupełnie inny człowiek”, „papież był na wyciągnięcie ręki”, „zobaczenie miliona młodych, którzy dobrze się bawią oraz adorują Jezusa, to niesamowite doświadczenie”. Podkreślany jest charakter zbiorowego uniesienia, liczby uczestników (ponad milion), oraz „adoracji” i Mszy na Tor Vergata. Artykuł nie podaje żadnego wyznania wiary, żadnej doktrynalnej treści, nie mówi o grzechu, nawróceniu, sakramentach w sensie katolickim, ani o konieczności trwania w łasce uświęcającej – dominuje emocjonalny, socjologiczny opis „spotkania”. To nie jest przekaz katolicki, lecz propagandowy humanitaryzm oparty na psychologii tłumu, w którym sacrum zastępuje „doświadczenie zbiorowe”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.