Portal eKAI (10 grudnia 2025) relacjonuje wypowiedź uzurpatora watykańskiego Roberta Prevosta („Leona XIV”) podczas audiencji generalnej. „Antypapież” określa śmierć jako „najbardziej naturalne, a jednocześnie najbardziej nienaturalne wydarzenie”, pomijając jej związek z grzechem pierworodnym i redukując zmartwychwstanie do mglistej „zapowiedzi światła”.
Portal eKAI (5 grudnia 2025) relacjonuje uroczystość zorganizowaną pod szyldem Caritas Diecezji Ełckiej, gdzie pod hasłem „Młodzi niosą nadzieję” zgromadzono około 400 uczestników. Wydarzenie rozpoczęło się od pseudo-liturgii w ełckiej katedrze, której przewodniczył „biskup pomocniczy” Dariusz Zalewski, następnie przenosząc się do świeckiego Centrum Kultury na koncert rapera.
Portal eKAI (4 grudnia 2025) relacjonuje o inicjatywach adwentowych przy „kościele akademickim” pod wezwaniem „Jana Pawła II” w Kielcach, zorganizowanych przez Centrum Duszpasterskie Wesoła 54. Wymienia się tu:
1. Roraty z homiliami „zaproszonych gości” (w tym „biskupa pomocniczego”, „duchownych” z ruchu „Światło-Życie” i innych struktur posoborowych)
2. „Adwentową Choinkę Dobra” – zbiórkę prezentów dla osób w kryzysie bezdomności
3. „Namiot ciepła” – punkt wymiany odzieży zimowej
4. Sprzedaż ręcznie robionych opłatków wigilijnych
5. Planowane spotkanie wigilijne w auli
Portal Vatican News informuje o zakończeniu pierwszego etapu globalnej kampanii legitymizującej antykościół. „Papież Leon XIV” – jak określa się uzurpatora Roberta Prevosta – rzekomo zakończył wizytę w Libanie, odwiedzając szpital psychiatryczny, miejsce eksplozji w porcie bejruckim i odprawiając bluźnierczą imitację Mszy na nabrzeżu. Całość przedstawiana jest jako gest „dialogu” i „solidarności”, podczas gdy w rzeczywistości stanowi kolejny akt zdrady katolickiej misji zbawienia dusz.
Portal Opoka (1 grudnia 2025) prezentuje tekst ks. Michała Kwitlińskiego pt. Jak gaworzące niemowlę, promujący rzekomo „dziecięcą” postawę wobec Boga. Autor, powołując się na słowa Pana Jezusa o prostaczkach (Łk 10,21), sugeruje redukcję życia duchowego do emocjonalnej prostoty, porównując dorosłych wiernych do „gaworzących niemowląt”.
Portal LifeSiteNews (1 grudnia 2025) przytacza fragmenty dzieła Dom Prospera Guéranger o św. Andrzeju Apostole, określając go mianem „Apostoła Krzyża”. Artykuł opisuje powołanie Andrzeja, jego misję ewangelizacyjną w Scytii, Epirze i Tracji, oraz męczeńską śmierć w Patras, gdzie miał wyznać przed prokonsulem Egeaszem: „Ja codziennie składam w ofierze Bogu wszechmogącemu, który jest jeden i prawdziwy, nie ciało wołów ani krew kozłów, ale niepokalanego Baranka na ołtarzu”. Tekst kończy się wezwaniem do naśladowania poświęcenia Apostoła, który „uczył, że krzyż jest kluczem do wieczności” – niestety, bez wskazania na konieczność trwania przy niezmiennej Ofierze Mszy Świętej jako jedynej gwarancji zachowania tej nauki.
Portal eKAI (30 listopada 2025) relacjonuje barbórkowe uroczystości u „księży” pallotynów na Karczówce w Kielcach, gdzie przedstawiciele zawodów związanych z wydobyciem surowców uczestniczyli w „Mszy św.” pod przewodnictwem „ks. dr. Grzegorza Kurpa SAC” – „wiceprowincjała” prowincji „Chrystusa Króla”. Wydarzenie, oficjalnie wpisane w początek Adwentu, stanowi jaskrawy przykład degeneracji posoborowej pseudoreligijności.
Portal eKAI (30 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie pseudobiskupa Damiana Bryla podczas rytuału w kaliskiej katedrze, gdzie wezwał wiernych do „czytania Pisma Świętego” i „rozpoznawania znaków Bożej obecności” w adwentowym okresie. W przemówieniu pełnym niejednoznaczności i teologicznych luk, przedstawiciel sekty posoborowej całkowicie pominął kluczowe elementy katolickiej duchowości adwentowej.
Portal eKAI (30 listopada 2025) relacjonuje przygotowania do „Rorat” w sekcie posoborowej, przedstawiając je jako „charakterystyczną liturgię adwentową” z akcentem na widowiskowe elementy: „ciemność rozświetlaną lampionami”, „dobrze postanowienia dzieci” oraz ekumeniczną współpracę przy „Wigilijnym Dziele Pomocy”. Tekst przemilcza całkowicie nadprzyrodzony wymiar Adwentu jako czasu pokuty i oczekiwania na Sąd Ostateczny, redukując go do sentymentalnego rytuału oczekiwania na „narodziny Zbawiciela” w kontekście czysto historycznym.
„Od wschodu słońca aż do zachodu wielkie jest imię moje między narodami, a na każdym miejscu dar kadzielny ofiarowany jest imieniowi memu i ofiara czysta” (Malachiasz 1:11, Wlg) – ten proroczy fragment, przywołany w komentowanym tekście, demaskuje zarazem główną ranę współczesnej pseudo-liturgii. Portal LifeSiteNews, powołując się na Dom Prospera Guérangera, opisuje przygotowanie do Adwentu w kontekście liturgicznym, jednakże pomija milczeniem najistotniejszy fakt: iż „czysta ofiara” to wyłącznie Msza Święta Wszechczasów, zaś wszystkie posoborowe substytuty są jedynie bluźnierczym spektaklem.
