Portal Opoka (1 grudnia 2025) prezentuje tekst ks. Michała Kwitlińskiego pt. Jak gaworzące niemowlę, promujący rzekomo „dziecięcą” postawę wobec Boga. Autor, powołując się na słowa Pana Jezusa o prostaczkach (Łk 10,21), sugeruje redukcję życia duchowego do emocjonalnej prostoty, porównując dorosłych wiernych do „gaworzących niemowląt”.
Portal LifeSiteNews (1 grudnia 2025) przytacza fragmenty dzieła Dom Prospera Guéranger o św. Andrzeju Apostole, określając go mianem „Apostoła Krzyża”. Artykuł opisuje powołanie Andrzeja, jego misję ewangelizacyjną w Scytii, Epirze i Tracji, oraz męczeńską śmierć w Patras, gdzie miał wyznać przed prokonsulem Egeaszem: „Ja codziennie składam w ofierze Bogu wszechmogącemu, który jest jeden i prawdziwy, nie ciało wołów ani krew kozłów, ale niepokalanego Baranka na ołtarzu”. Tekst kończy się wezwaniem do naśladowania poświęcenia Apostoła, który „uczył, że krzyż jest kluczem do wieczności” – niestety, bez wskazania na konieczność trwania przy niezmiennej Ofierze Mszy Świętej jako jedynej gwarancji zachowania tej nauki.
Portal eKAI (30 listopada 2025) relacjonuje barbórkowe uroczystości u „księży” pallotynów na Karczówce w Kielcach, gdzie przedstawiciele zawodów związanych z wydobyciem surowców uczestniczyli w „Mszy św.” pod przewodnictwem „ks. dr. Grzegorza Kurpa SAC” – „wiceprowincjała” prowincji „Chrystusa Króla”. Wydarzenie, oficjalnie wpisane w początek Adwentu, stanowi jaskrawy przykład degeneracji posoborowej pseudoreligijności.
Portal eKAI (30 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie pseudobiskupa Damiana Bryla podczas rytuału w kaliskiej katedrze, gdzie wezwał wiernych do „czytania Pisma Świętego” i „rozpoznawania znaków Bożej obecności” w adwentowym okresie. W przemówieniu pełnym niejednoznaczności i teologicznych luk, przedstawiciel sekty posoborowej całkowicie pominął kluczowe elementy katolickiej duchowości adwentowej.
Portal eKAI (30 listopada 2025) relacjonuje przygotowania do „Rorat” w sekcie posoborowej, przedstawiając je jako „charakterystyczną liturgię adwentową” z akcentem na widowiskowe elementy: „ciemność rozświetlaną lampionami”, „dobrze postanowienia dzieci” oraz ekumeniczną współpracę przy „Wigilijnym Dziele Pomocy”. Tekst przemilcza całkowicie nadprzyrodzony wymiar Adwentu jako czasu pokuty i oczekiwania na Sąd Ostateczny, redukując go do sentymentalnego rytuału oczekiwania na „narodziny Zbawiciela” w kontekście czysto historycznym.
„Od wschodu słońca aż do zachodu wielkie jest imię moje między narodami, a na każdym miejscu dar kadzielny ofiarowany jest imieniowi memu i ofiara czysta” (Malachiasz 1:11, Wlg) – ten proroczy fragment, przywołany w komentowanym tekście, demaskuje zarazem główną ranę współczesnej pseudo-liturgii. Portal LifeSiteNews, powołując się na Dom Prospera Guérangera, opisuje przygotowanie do Adwentu w kontekście liturgicznym, jednakże pomija milczeniem najistotniejszy fakt: iż „czysta ofiara” to wyłącznie Msza Święta Wszechczasów, zaś wszystkie posoborowe substytuty są jedynie bluźnierczym spektaklem.
Portal Opoka.pl relacjonuje wizytę „papieża” Leona XIV w Turcji, przedstawiając ją jako „cenny sygnał” ekumenicznej „bliskości”. W artykule z 28 listopada 2025 roku czytamy, iż „ekumenizm to droga, którą pokonuje się «małymi krokami», bez wymuszania i bez oczekiwania czegoś w zamian”, a miejscowy „delegat kapucynów” o. Paolo Pugliese nazywa struktury posoborowe „żywą wspólnotą” mimo ich jałowego duchowo charakteru.
„Msza św. barbórkowe […] z modlitwą zawierzenia św. Barbarze” – relacjonuje portal eKAI (26 listopada 2025) o planowanych uroczystościach w klasztorze pallotynów na kieleckiej Karczówce. Opisane wydarzenie stanowi modelowy przykład redukcji religii katolickiej do świeckiego rytuału społecznego, gdzie miejsce adoracji Boga zajmuje antropocentryczny folklor.
Eucharystia czy profanacja? Demaskowanie modernistycznej mistyfikacji
Portal eKAI (20 listopada 2025) promuje film „Po co chodzić do kościoła? Q&A o Mszy świętej” z udziałem „ks.” Michała Radziwi…
Portal eKAI relacjonuje (17 listopada 2025) wydarzenie pod hasłem „9. Światowy Dzień Ubogich” zorganizowane przed dworcem kolejowym w Katowicach pod auspicjami struktur posoborowych. W programie znalazły się: wspólne śniadanie, „modlitwa wstawiennicza”, projekcja filmu „Exit” oraz Msza w katedrze pod przewodnictwem „arcybiskupa” Andrzeja Przybylskiego. Całość stanowi jaskrawy przykład redukcji katolickiej duchowości do socjalnego aktywizmu, głęboko sprzecznego z niezmienną doktryną Kościoła.
