Portal „Gość Niedzielny” (28 stycznia 2026), będący tubą struktur posoborowych, z infantylną radością relacjonuje „cud” nabycia przez „Muzeum II Wojny Światowej” pistoletu należącego do mjr. Henryka Sucharskiego. W całym tekście – typowym dla neokościelnej mentalności – absolutne milczenie o sprawach wiecznych przy jednoczesnej fetyszyzacji militarnego artefaktu. Jakże wymowny kontrast z katolicką dewizą: Memento mori (Pamiętaj o śmierci)!
Portal Tygodnik Powszechny informuje o wystawie „Ziemia nie gubi. Jeńcy cywilni na Westerplatte (1939–1941)” w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Ekspozycja odkrywa mało znany epizod funkcjonowania obozu dla polskich jeńców cywilnych po kapitulacji Wojskowej Składnicy Tranzytowej. Archeolożka Monika Garas podkreśla przełomowość ubiegłorocznych odkryć szczątków zamordowanych Polaków, potwierdzających relacje o pochówkach w lejach bombowych. Wystawa ma „symbolicznie przywrócić głos” ofiarom, podkreślając, że „ziemia zachowuje każdy ślad”. Artykuł koncentruje się na technikaliach ekspozycji, takich jak „mapowanie miejsc szczególnie drastycznych” czy „przestrzeń wytchnienia”, całkowicie pomijając religijny i moralny wymiar zbrodni.
Portal Opoka relacjonuje wizytę prezydenta Karola Nawrockiego w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Nawrocki, były dyrektor muzeum, skrytykował usunięcie z wystawy wzmianek o rtm. Witoldzie Pileckim, bł. Rodzinie Ulmów i „św.” Maksymilianie Kolbe, a następnie ich niepełny powrót pod wpływem presji społecznej. Prezydent podkreślił prawo Polaków do pamięci o cierpieniach w czasie wojny i upomniał się o właściwe upamiętnienie o. Kolbego. Całość relacji sprawia wrażenie walki o pamięć, jednak w rzeczywistości jest to jedynie **pudrowanie trupa apostazji posoborowej, która relatywizuje heroizm i sakralny wymiar ofiary**.
