nadużycia seksualne

Sanktuarium katolickie z kapłanem w tradycyjnych szatach, refleksja nad kryzysem w Kościele, odwołanie do tradycyjnej dyscypliny i autorytetu
Kurialiści

Kościelna fundacja jako narzędzie modernizmu i ucieczki od tradycyjnej dyscypliny

Portal Tygodnik Powszechny (22 września 2025) relacjonuje kryzys w Fundacji św. Józefa powołanej przez Konferencję Episkopatu Polski w 2019 roku. Według artykułu, prezeska Marta Titaniec rezygnuje po sześciu latach konfliktów z hierarchami, którzy mieli traktować fundację jako „ciało obce”. Instytucja powstała w atmosferze skandalu po filmie demaskującym przypadki nadużyć w polskim Kościele, jednak jej działania – zdaniem autora – spotykały się z oporem biskupów preferujących „betonowanie” stanowisk.

Biskup w tradycyjnych szatach stojący przed krucyfiksem w kościele, symbolizujący kryzys duchowości i krytykę współczesnych struktur Kościoła katolickiego
Posoborowie

Fundacja Świętego Józefa: Farsa „ochrony” w apostatycznej strukturze

Portal eKAI relacjonuje rezygnację Marty Tytaniec z funkcji prezeski Fundacji Świętego Józefa, powołanej rzekomo do pomocy ofiarom nadużyć seksualnych w „Kościele” posoborowym, po sześciu latach działalności; w oświadczeniu podkreśla ona wdzięczność wobec współpracowników, w tym „księży” i „biskupów”, oraz brak zrozumienia ze strony części hierarchii, mimo statutowych założeń. Ta decyzja ujawnia nie tylko wewnętrzne tarcia w paramasońskiej strukturze okupującej Watykan, ale przede wszystkim duchową pustkę modernistycznego podejścia, które redukuje zbawienie dusz do świeckich mechanizmów pomocy psychologicznej, całkowicie ignorując nadprzyrodzoną misję Kościoła i groźbę wiecznego potępienia dla grzeszników.

Sanktuarium katolickie z kapłanem w liturgicznych szatach, modlącym się przy ołtarzu w tradycyjnym kościele, symbolizujące wierne katolickie nauki i kontrowersje wobec modernistycznej rewolucji
Posoborowie

Fundacja Świętego Józefa: modernistyczna fasada ukryta apostazji i relatywizmu

Marta Titaniec, była prezeska Fundacji Świętego Józefa Konferencji Episkopatu Polski, ogłasza zakończenie swojej sześcioletniej kadencji, dziękując osobom skrzywdzonym, ekspertom, duchownym i biskupom za współpracę, jednocześnie wskazując na brak zrozumienia ze strony niektórych hierarchów, którzy traktują Fundację jak instytucję zewnętrzną, mimo jej ustanowienia z woli biskupów. Podkreśla sens misji Fundacji w uzdrawianiu ofiar nadużyć seksualnych i zapobieganiu im, cytując statut i Mt 25,40, oraz wyraża nadzieję na kontynuację prac przez nowy zarząd. Ten komunikat, opublikowany 18 września 2025 na portalu KAI, ujawnia nie tylko biurokratyczne tarcia w strukturach posoborowych, ale przede wszystkim teologiczną pustkę, gdzie autentyczna misja Kościoła zastąpiona jest świeckim aktywizmem, pomijającym nadprzyrodzone środki zbawienia dusz.

Szczegółowy obraz katolickiego kapłana w świątyni, refleksja, powaga, tradycyjny styl, głęboka duchowa atmosfera, odzwierciedlająca powagę kościelnej dyscypliny i krytyczne spojrzenie na współczesne zniekształcenia Kościoła.
Posoborowie

Wygnanie diakona: Farsa posoborowej kary w cieniu apostazji

Portal ACI Prensa informuje o decyzji „papieża” Leona XIV, datowanej na 16 września 2025 roku, o wydaleniu włoskiego diakona Alessandro Frateschiego ze stanu duchownego za przestępstwa seksualne wobec nieletnich. Frateschi, skazany w 2024 roku na 12 lat więzienia za nadużycia wobec pięciu ofiar – w tym uczniów, podopiecznego opieki zastępczej i syna znajomych – otrzymał niepodważalny dekret z Dicasterii Nauki Wiary, który uniemożliwia mu wszelkie funkcje kościelne. Diecezja Latina-Terracina-Sezze-Priverno podkreśla solidarność z ofiarami i zobowiązanie do ochrony nieletnich, zachęcając do zgłaszania nadużyć. Biskup Mariano Crociata zawiesił Frateschiego w 2023 roku, a sprawa trafiła bezpośrednio do „papieża” ze względu na ciężar deliktu. To pierwsza taka sankcja kanoniczna pod rządami nowego „pontyfikatu”.

Wnętrze kościoła katolickiego z poważnym kapłanem w tradycyjnych szatach przy ołtarzu, symbolizujące wierność tradycji i sakramentom
Wyróżnione, Kurialiści

Moralna zgnilizna posoborowego kleru: przypadek „ks. Chmielewskiego” jako symptom systemowej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (9 września 2025) relacjonuje historię „ks. Dominika Chmielewskiego”, który poprzez komunikator Signal nawiązał intymną relację z kobietą nazwaną Agatą. Według relacji, duchowny przesyłał jej czułe wiadomości („Wróciłem właśnie z Adoracji. Jezus i ja chcemy Ci powiedzieć, że bardzo Cię kochamy”), spotykał się z nią w pokoju w salezjańskim seminarium w Lądzie, gdzie dochodziło do pieszczot w łóżku i przekazywania pieniędzy. Autorka Monika Białkowska analizuje sytuację poprzez pryzmat współczesnych kategorii prawnych, definiując ją jako „grooming” (stopniowe przygotowywanie ofiary do wykorzystania), jednocześnie usilnie podkreślając, że nie kwalifikuje się to jako przemoc duchowa czy nadużycie władzy. Ta jałowa analiza prawnicza, oderwana od nadprzyrodzonej misji kapłaństwa, jest jaskrawym przykładem teologicznego bankructwa posoborowej pseudoreformy.

Rewerentny obraz ukazujący tradycyjną katolicką świątynię z kapłanem w głębokiej refleksji nad kryzysem moralnym Kościoła według sedevacantistów
Kurialiści

Moralny upadek w strukturach posoborowych: sprawa „ks.” Chmielewskiego demaskuje kryzys

Portal eKAI (29 sierpnia 2025) relacjonuje oświadczenie Inspektorii Pilskiej Towarzystwa Salezjańskiego dotyczące zarzutów wobec „ks.” Dominika Chmielewskiego. Struktura potwierdza naruszenie norm moralnych przez duchownego, lecz kwestionuje wiarygodność doniesień „Gazety Wyborczej”. „Ksiądz” Chmielewski miał wyrazić skruchę i podjąć „pokutę” ustaloną z przełożonymi, podczas gdy niezależne „postępowanie wstępne” prowadził „Sąd Biskupi” w Toruniu.

Reverentny katolicki kapłan w świątyni, symbolizujący autentyczną duchowość i moralną powagę Kościoła
Wyróżnione, Posoborowie

Moralne bankructwo neo kościoła w skandalu Chmielewskiego

Portal Więź.pl (29 sierpnia 2025) relacjonuje oskarżenia przeciwko „księdzu” Dominikowi Chmielewskiemu ze zgromadzenia salezjańskiego o nadużycie stosunku zależności w celach seksualnych. Tekst przedstawia relację kobiety twierdzącej, że duchowny wykorzystał jej duchową ufność do nawiązania niegodnych kontaktów, wspierając się retoryką pseudomistyczną („Jezus i ja bardzo Cię kochamy”). „Gazeta Wyborcza” publikuje szczegóły komunikacji, w której Chmielewski manipulował ofiarę za pomocą języka sakralnego, by następnie doprowadzić do kontaktów cielesnych. Struktury posoborowe ograniczyły się do biurokratycznych procedur, zaś rzecznik salezjanów próbował zrównywać odpowiedzialność kapłana i świeckiej w myśl heresy egalitaryzmu. Ten przypadek odsłania nie tylko grzech osobisty, lecz przede wszystkim systemowy rozkład neo kościoła pozbawionego nadprzyrodzonej łaski i dyscypliny kanonicznej.

Rekolekcja katolicka w tradycyjnym kościele z kapłanem i wiernymi, ukazująca głęboką wiarę i tradycyjne wartości
Kurialiści

Modernistyczne struktury Episkopatu maskują duchową zapaść fałszywymi reformami

Portal Episkopat.pl (27 sierpnia 2025) relacjonuje obrady Rady Biskupów Diecezjalnych dotyczące zmian w organizacji lekcji religii, powołania komisji ds. nadużyć seksualnych duchownych oraz restrukturyzacji mediów Konferencji Episkopatu Polski. W komunikacie podkreślono rzekomą troskę o „pomoc w rozwoju osobowości uczniów” poprzez lekcje religii oraz proceduralne zabiegi mające legitymizować działanie komisji eksperckiej. Milczenie o nadprzyrodzonym charakterze Kościoła i obowiązku publicznego wyznawania wiary zdradza heretycką naturę całego przedsięwzięcia.

Poważny biskup w tradycyjnych szatach odczytuje Ewangelię w starej katolickiej świątyni, symbolizując odrzucenie nowoczesnych reform i powrót do tradycyjnej wiary
Kurialiści

Zmiany w nauczaniu religii i nadużycia seksualne: kryzys posoborowej pseudoreformy

Portal Konferencji Episkopatu Polski (26 sierpnia 2025) relacjonuje obrady Rady Biskupów Diecezjalnych na Jasnej Górze, dotyczące trzech kwestii: reorganizacji lekcji religii w szkołach, powołania Komisji Niezależnych Ekspertów ds. Nadużyć Seksualnych duchownych oraz restrukturyzacji mediów „Episkopatu”. Przedstawiona wizja to jedynie świecka administracja kryzysowa w instytucji odciętej od nadprzyrodzonego mandatu Kościoła Katolickiego.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.