Portal Tygodnik Powszechny (23 września 2025) informuje o ustanowieniu nagrody BONUS, mającej wyróżniać osoby i inicjatywy promujące „dialog”, „wspólne dobro” oraz „porozumienie ponad podziałami”. W myśl modernistycznej logiki, nagroda ma być przyznawana w pięciu kategoriach: media, kultura, działalność społeczna, przywództwo oraz technologia. Gala wręczenia odbędzie się 29 listopada w Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) relacjonuje wręczenie Nagrody Bonus, przedstawiając ją jako antidotum na „smoki” współczesności poprzez „szerzenie dobra”. Artykuł otwiera błędną interpretację myśli św. Augustyna, redukującą zło do „braku dobra”, by następnie promować laureatów wątpliwych moralnie kategorii – od rewizjonistów historycznych po propagatorów ideologicznych nowinek.
Portal „Tygodnik Powszechny” (1 grudnia 2025) relacjonuje wręczenie nagrody Bonus indyjskiemu reżyserowi Arjunowi Talwarowi za film „Listy z Wilczej”, przedstawiając tę decyzję jako wyraz uznania dla „wartości łączących” w polskiej przestrzeni publicznej. W rozmowie z Michałem Sowińskim laureat deklaruje poszukiwanie „dobra w codzienności”, koncentrując się na tematach samotności starszych osób i wyobcowania kulturowego w Warszawie.
Portal Wierz.pl relacjonuje wręczenie Nagrody Bonus „Tygodnika Powszechnego” Marcie Titaniec i Piotrowi Cywińskiemu za rzekome „budowanie mostów” oraz „tworzenie przestrzeni dialogu”. Titaniec – współtwórczyni inicjatywy „Zranieni w Kościele” oraz działaczka Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów – została wyróżniona w kategorii „Liderka”, zaś Cywiński, dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau, w kategorii „Działalność społeczna”. Kapituła chwali Titaniec za „budowanie mostów między hierarchią a ofiarami nadużyć” oraz „otwartość na zranionych”, zaś Cywińskiego za „przeciwstawianie się negacjonizmowi” i „budowanie wspólnoty przekraczającej tożsamości religijne”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 października 2025) informuje o nominowanych do Nagrody BONUS 2025, mającej honorować osoby i inicjatywy „łączące zamiast dzielące” w obszarach mediów, kultury, działalności społecznej, przywództwa i technologii. Wyróżnienia, promowane jako antidotum na „polaryzację i krzyk”, w istocie stanowią manifest naturalistycznej duchowości, odciętej od nadprzyrodzonych celów Kościoła.
