Portal Gość Niedzielny (11 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie „abpa” Adriana Galbasa podczas obchodów Światowego Dnia Chorego w warszawskiej strukturze posoborowej. Tekst prezentuje typową dla neo-kościoła redukcję nadprzyrodzonej perspektywy cierpienia do płytkiego humanitaryzmu, całkowicie ignorującą katolicką doktrynę o zadośćuczynieniu, wartości ekspiacyjnej cierpienia i konieczności zjednoczenia z Ofiarą Kalwarii.
Portal eKAI (11 lutego 2026) relacjonuje wypowiedzi ks. Piotra Woźniaka, diecezjalnego „duszpasterza” Apostolstwa Chorych i „kapelana” szpitala w Krotoszynie, z okazji Światowego Dnia Chorego. Artykuł prezentuje modernistyczną wizję posługi pastoralnej, w której gratia supponit naturam (łaska zakłada naturę) zostaje zastąpiona czysto naturalistycznym humanitaryzmem pozbawionym nadprzyrodzonej perspektywy.
Portal eKAI (9 lutego 2026) relacjonuje wizytę „biskupa pomocniczego” Dariusza Zalewskiego w Domu Pomocy Społecznej Misericordia w Ełku z okazji Światowego Dnia Chorego. „Bp” Zalewski wygłosił homilię podczas „Mszy św.”, udzielił „sakramentu namaszczenia chorych” i odwiedził leżących podopiecznych. Całość wydarzenia stanowi jaskrawy przykład redukcji katolickiej duchowości cierpienia do psychologizującej, naturalistycznej pobożności.
Licheńska pseudo-liturgia: humanitaryzm zamiast zbawienia
Portal eKAI (8 lutego 2026) relacjonuje wydarzenia związane z tzw. Światowym Dniem Chorego w sanktuarium maryjnym w Licheniu, gdzie „ksiądz” …
Portal EWTN informuje o wyborze peruwiańskiego miasta Chiclayo na miejsce centralnych obchodów Światowego Dnia Chorego w dniach 9-11 lutego 2026 roku. „Kardynał” Michael Czerny, prefekt Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka, wyjaśnił, że decyzja wynikała głównie z „praktycznych względów klimatycznych”, zapewniających „mniejsze prawdopodobieństwo złej pogody”. Jak podkreślił, wybór ten stanowi „szczęśliwy zbieg okoliczności”, zaś „papież Leon XIV” – pochodzący z tego regionu uzurpator watykański – wyraził jedynie osobiste zadowolenie z decyzji kurialnych biurokratów.
Portal eKAI (17 grudnia 2025) informuje o drugim etapie konkursu „Liturgia Benedicta”, rzekomo poświęconego teologii liturgii Benedykta XVI, z udziałem 84 uczestników z archidiecezji gnieźnieńskiej oraz diecezji bydgoskiej i włocławskiej. Organizatorami są Diakonia Liturgiczna Ruchu Światło-Życie oraz Centrum Formacji Liturgicznej im. „św.” Carlo Acutisa, pod kierunkiem „ks.” Michała Czyża i innych modernistycznych koordynatorów.
Portal Tygodnik Powszechny (10 grudnia 2025) relacjonuje dyskusję z festiwalu Conrada zatytułowaną „Ostateczności”, gdzie autorki Anna Ciarkowska, Zośka Papużanka i Katarzyna Sobczuk rozważały temat starości, choroby i śmierci przez pryzmat literatury. „Nadchodzi jednak chwila, gdy zauważamy zmianę: człowiek w lustrze wydaje się nieznajomy, ciało nie chce nas słuchać” – czytamy w zapowiedzi spotkania. Całość utrzymana w duchu świeckiego humanizmu pomija fundamentalne prawdy wiary katolickiej o charakterze pokutnym i eschatologicznym.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje poświęcenie siedziby Niepublicznego Zakładu Opieki Paliatywno-Hospicyjnej w Tomaszowie Mazowieckim przez „kardynała” Grzegorza Rysia. Instytucja otrzymała imię Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej – położnej z Auschwitz, która odmówiła zabijania noworodków. W homilii „metropolita” łódzki podkreślał „bezinteresowny dar z siebie samego” jako wzór postępowania, pomijając jednak kluczowy kontekst nadprzyrodzony.
Portal eKAI (25 września 2025) relacjonuje przygotowania do Jubileuszu Chorych i Służby Zdrowia w strukturach okupujących diecezję legnicką. „Biskup” Andrzej Siemieniewski zaprasza na wydarzenie w posoborowym „sanktuarium” św. Jadwigi Śląskiej w Legnickim Polu, obiecując „pielgrzymom nadziei” agapę po modernistycznej „Eucharystii” oraz odpusty za ofiarowanie cierpień. Ta groteskowa imitacja praktyk Kościoła Katolickiego ukazuje pełną dezintegrację sakramentalną neo-kościoła.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje relację z tzw. „osobistego rytuału pożegnania” Sławka Wilczyńskiego, zmarłego 9 sierpnia 2025 r. Artykuł gloryfikuje praktyki sprzeczne z katolicką nauką o śmierci i zbawieniu: świadome odrzucenie kapłana i sakramentów, kremację zwłok, rozsypywanie prochów w ogrodzie oraz świeckie rytuały inspirowane pismami Elisabeth Kübler-Ross. Całość stanowi manifest antropocentrycznego bałwochwalstwa, gdzie człowiek stawia się w miejsce Boga, arbitralnie decydując o porządku życia i śmierci.
