Portal Gość Niedzielny (28 kwietnia 2026) informuje, że sejmik województwa warmińsko-mazurskiego jednogłośnie ustanowił rok 2027 Rokiem 150-lecia Objawień Maryjnych w Gietrzwałdzie, zabezpieczając środki budżetowe na popularyzację tego jubileuszu. Artykuł podkreśla patriotyczny wymiar objawień, ich wpływ na „kształtowanie tożsamości narodowej” oraz fakt, że są one „jednymi z 12 objawień maryjnych na…
Portal „Tygodnik Powszechny” (14 października 2025) prezentuje tekst Pawła Bravo, łączący kult kebabu jako „narodowego dania” z kontemplacją jesiennych martwych natur Mikołaja Nowotniaka. Autor zachwyca się „kuchennym kundlem” jako symbolem polskiej tożsamości, po czym przechodzi do mistycyzmu rozkładających się warzyw w suwalskiej galerii, kończąc przepisem na kasztanowy deser. To manifest kultury pozbawionej sacrum, gdzie konsumpcja zastępuje transcendencję.
Portal Gość Niedzielny (8 października 2025) relacjonuje wyniki I etapu XIX Konkursu Chopinowskiego, wymieniając 40 zakwalifikowanych pianistów – w tym czterech Polaków – oraz szczegóły techniczne dotyczące programu II etapu. W całym tekście nie pojawia się ani jedno odniesienie do katolickiego dziedzictwa Fryderyka Chopina, kulturotwórczej roli Kościoła czy duchowego wymiaru sztuki. To nie relacja kulturalna – to manifest zeświecczonej neutralności.
Portal Tygodnik Powszechny (23 września 2025) promuje jesienny sezon Teatru Wielkiego w Poznaniu, gloryfikując spektakle oparte na Królu Rogerze Szymanowskiego i Dorianie Grayu Sikory jako „kluczowe wydarzenia promujące kulturę polską”. Reżyserka Karolina Sofulak przedstawia Hrabinę Moniuszki jako „walkę o zdefiniowanie kraju” i „poszukiwanie tożsamości narodowej z perspektywy kobiet”. Festiwal zwieńczy wykonanie Króla Rogera w Berlinie, przedstawionego jako „mistyczna opowieść o odkrywaniu boskości w ludzkiej naturze”. To nie jest kultura chrześcijańska, lecz manifest modernistycznej apostazji w służbie relatywizmu.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) prezentuje analizę Marcina Kędzierskiego dotyczącą polskich rocznic sierpniowych, w której autor kwestionuje dominację mitu Powstania Warszawskiego w narodowej pamięci i proponuje zastąpienie go „bardziej uniwersalnym” mitem Solidarności. Tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar historii narodu, redukując polską tożsamość do świeckiego konstruktu opartego na przemijających emocjach i politycznych kalkulacjach.
