Portal Opoka relacjonuje rozważania „o. Jana P. Strumiłowskiego OCist” na temat rzekomej dobroci ludzkiej natury, próbując usprawiedliwić współczesne herezje inkluzywizmu. Tekst, podszyty typowo modernistycznym relatywizmem, redukuje katolicką koncepcję dobra do subiektywnych odczuć, całkowicie pomijając nadprzyrodzony porządek łaski i obowiązek posłuszeństwa prawom Bożym.
Portal Opoka (2 października 2025) przedstawia refleksję „ojca” Jana P. Strumiłowskiego OCist, który – choć nominalnie uznaje naturalną dobroć człowieka wynikającą z Bożego obrazu – relatywizuje pojęcie dobra poprzez brak jednoznacznego odniesienia do nadprzyrodzonego porządku łaski. Artykuł wpisuje się w modernistyczną narrację, gdzie „inkluzywizm” staje się zasłoną dymną dla apostazji zinstytucjonalizowanej w strukturach posoborowych.
Artykuł z portalu LifeSiteNews (2 kwietnia 2026) relacjonuje kolejną odsłonę konfliktu między aktywistami „trans” a autorką sagi o Harrym Potterze, J.K. Rowling. Spór, zaogniony przez zapowiedź nowego serialu HBO, obnaża nie tylko agresję rewolucji seksualnej, ale i bezradność naturalistycznego konserwatyzmu, który próbując bronić oczywistości biologicznych, pozostaje uwięziony w paradygmacie…
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje pierwszy wywiad „papieża” Leona XIV (Robert Prevost), w którym ten uzurpator na tronie Piotrowym mówi o swojej „amerykańsko-peruwiańskiej tożsamości”, nauce dyplomacji, wysiłkach o pokój poprzez dialog, synodalności i ufności w naturę ludzką, a nawet o kibicowaniu piłce nożnej.
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) prezentuje koncepcję neuroróżnorodności jako rzekomo naukowe ujęcie „naturalnej różnorodności” ludzkich umysłów. W rzeczywistości jest to kolejna odsłona rewolucji antropologicznej, zmierzającej do zanegowania obiektywnej natury człowieka jako istoty rozumnej stworzonej na obraz i podobieństwo Boże (Rdz 1,27).
Portal „Tygodnik Powszechny” (7 listopada 2025) prezentuje rozmowę z Karoliną Wigurą, w której socjolożka wspomina dzieciństwo: „Byłam straszliwie chudym dzieckiem. Właściwie nie było wiadomo, co to jest: dziewczynka czy chłopiec. I to mi bardzo odpowiadało. Do pewnego stopnia grałam tym: dziś jestem dziewczynką, jutro chłopcem”. Wywiad wpisuje się w promocję płynności płciowej, całkowicie sprzecznej z katolicką ontologią osoby ludzkiej.
