Portal „Tygodnik Powszechny” (30 marca 2026) prezentuje przegląd najważniejszych wydarzeń z ostatniego tygodnia, obejmujący konflikt irańsko-amerykański, politykę węgierską, sprawy polskie, skandale społeczne oraz spór w Kościele dotyczący listu episkopatu o relacjach z Żydami. Artykuł charakteryzuje się wybiórczą faktograficznością i całkowitym pominięciem nadprzyrodzonego wymiaru kryzysów, redukując je do polityki, psychologii…
Tygodnik Powszechny relacjonuje historię charkowskiego centrum rehabilitacji nietoperzy, gdzie biolożka Weronika i wolontariusze opiekują się ssakami poszkodowanymi w wojnie na Ukrainie – od hibernujących w zniszczonych budynkach po rany od ostrzałów. Artykuł podkreśla edukację ekologiczną, badania naukowe i ludzkie emocje wobec tych stworzeń w obliczu rosyjskich ataków, kończąc refleksją o nadziei płynącej z troski o „malutkie” istoty.
Portal Więź.pl, w tekście Damiana Jankowskiego z 16 września 2025, żegna Roberta Redforda jako „ostatniego gentlemana kina”, podkreślając jego role w klasykach lat 70., talent do duetów i reżyserski sukces, by ostatecznie ubolewać nad odejściem pewnego typu szlachetnego przestępcy na ekranie, który nigdy nie był zbrodniarzem.
Portal Watykanu informuje o audiencji papieża Leona XIV dla amerykańskich samorządowców z Illinois Municipal League 30 marca 2026 roku. W przemówieniu podkreślił on, że władza jest służbą, a szczególnym powołaniem jest troska o najsłabszych, migrantów i ubogich. Odnosząc się do Misterium Paschalnego, wskazał, że „najtrudniejsze okoliczności mogą zostać przemieniane od…
Portal „Tygodnik Powszechny” (30 marca 2026) ogłosił śmierć Wiesława Myśliwskiego (1932-2026), dwukrotnego laureata Nagrody Nike, autora powieści takich jak „Kamień na kamieniu” czy „Traktat o łuskaniu fasoli”. Artykuł przedstawia go jako pisarza głęboko zakorzenionego w konkretnym świecie, ale o uniwersalnym wymiarze, łączącego refleksję nad doświadczeniem XX-wiecznej prozy z perspektywą…
„Tygodnik Powszechny” (16 września 2025) opisuje izraelską propagandę na YouTube, promującą obraz działających restauracji i targów w Strefie Gazy jako dowód na normalność, kontrastując to z rzeczywistością głodu i zniszczeń. Autor Paweł Bravo analizuje te filmiki jako manipulację archetypem posiłku, symbolizującego bezpieczeństwo, i podkreśla ludzką niezłomność w próbach zachowania pozorów życia mimo opresji, kończąc przepisem kulinarnym. To naturalistyczna apologetyka cierpienia, która całkowicie pomija królestwo Chrystusa jako jedyne źródło prawdziwego pokoju i zbawienia, demaskując modernistyczną ślepotę na nadprzyrodzone.
Tygodnik Powszechny publikuje wywiad Anny Goc z aktorem Tomaszem Kotem, w którym ten dzieli się refleksjami na temat swojej kariery, dzieciństwa, presji rodzinnej i zawodowej, a także osobistymi metaforami życia jako gry komputerowej, gdzie kolejne „level’e” symbolizują rozwój osobisty. Kot wspomina seminarium duchowne, fascynację teatrem, niezdaną maturę i sukcesy filmowe, podkreślając znaczenie szczerości i odkrywania ukrytych „kluczyków” w codzienności.
Portal Opoka.org.pl (30 marca 2026) informuje o filmie „Ostatnia Wieczerza” w reżyserii Mauro Borellego, produkcji amerykańskich twórców kina protestanckiego. Artykuł podkreśla, że film skupia się na rolach św. Piotra i Judasza, pomijając tradycyjne przedstawienie męki Chrystusa, oraz że w protestanckiej tradycji rola Piotra jako pierwszego papieża nie jest mocno…
Tygodnik Powszechny relacjonuje dramat zamykania oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych Polski, spowodowany nierentownością i demograficznymi spadkami urodzeń, co zmusza kobiety w ciąży do podróży nawet dwugodzinnych do odległych placówek, grożąc utratą życia matki i dziecka, jak w przypadku zawieszenia oddziału w Lesku. Artykuł podkreśla protesty, zadłużenie szpitali i brak systemowych rozwiązań, skupiając się na ekonomicznych i społecznych skutkach, z głosami położnych i dyrektorkami.
Tomasz Stawiszyński w artykule opublikowanym 16 września 2025 w „Tygodniku Powszechnym” analizuje list katarskiego ministra Saada al-Kaabiego, który grozi ograniczeniem dostaw gazu do Europy w odpowiedzi na unijne regulacje klimatyczne. Autor podkreśla postmodernistyczne traktowanie zmian klimatycznych jako jednej z wielu narracji, kontrastując to z realnymi zagrożeniami dla ludzkości, takimi jak wzrost temperatur i katastrofy naturalne. Sugeruje, że brak globalnego konsensusu epistemologicznego uniemożliwia skuteczną współpracę, a świat pogrąża się w odrealnieniu, gdzie liczy się nie rzeczywistość, lecz jej modelowanie w umysłach ludzi.
