Portal eKAI (14 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedzi „ks.” Mateusza Kołodziejskiego z „diecezji” kaliskiej dotyczące jego wizyty w Republice Środkowoafrykańskiej. Komentowany artykuł koncentruje się na materialnych aspektach pomocy („kampania «Oczy Afryki»”, szwalnie, mikroskopy), całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel misji katolickich.
Portal eKAI (14 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „biskupa pomocniczego” Piotra Gregera podczas spotkania opłatkowego sportowców w Bielsku-Białej. Hierarcha stwierdził, że „Ewangelia stanowi źródło wszystkich zasad fair play”, redukując w ten sposób nadprzyrodzone przesłanie Objawienia do świeckiego kodeksu sportowej rywalizacji. Pominięcie kluczowych prawd wiary o grzechu, łasce i obowiązku poddania wszystkich sfer życia pod panowanie Chrystusa Króla stanowi klasyczny przykład modernistycznej apostazji.
Portal Catholic News Agency relacjonuje działania Zakonu Maltańskiego w kontekście rzekomo katolickiej misji humanitarnej, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar dzieła Kościoła i redukując jego p…
Portal Więź.pl (14 stycznia 2026) prezentuje rozważania Damiana Jankowskiego o samotności, oparte na powieści Carson McCullers Serce to samotny myśliwy. Autor opisuje własne doświadczenie „zbyt cichej samotności” oraz konstatuje, że „nie ma takiej relacji w życiu, której nie utracimy”, co prowadzi do wniosku, iż jedynym lekarstwem jest szukanie „osób o podobnej barwie duszy” oraz otwieranie się na ryzyko zranienia.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje krytykę ministra infrastruktury Dariusza Klimczaka wobec wprowadzanych w polskich miastach stref czystego transportu (SCT). Szef resortu stwierdził: „Strefy czystego transportu nie są dobrym rozwiązaniem; nie jestem ich zwolennikiem w takiej odsłonie jaka jest proponowana”, argumentując to trudnościami lokalnych dostawców żywności w dostosowaniu się do nowych regulacji. Władze Krakowa i Warszawy forsują jednak restrykcyjne przepisy pod pozorem troski o jakość powietrza.
Portal eKAI (13 stycznia 2026) przedstawia rozmowę z ks. Zbigniewem Stępniakiem, prezentując jego działalność artystyczną jako rzekomo zgodną z powołaniem kapłańskim. Komentowany artykuł relacjonuje: „ks. Zbigniew Stępniak, profesor Instytutu Muzyki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, a jednocześnie śpiewak mający w swoim repertuarze utwory kompozytorów od renesansu do współczesności” oraz zapowiada jego występ w koncercie ku czci „Sł. Bożego bp. Wilhelma Pluty”. Już w tym wstępie widoczna jest typowa dla posoborowej mentalności synteza sacrum i profanum, gdzie działalność artystyczna stawiana jest na równi z posługą kapłańską.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje funkcjonowanie Domu dla Matki i Dziecka przy Zakładzie Karnym w Grudziądzu, przedstawiając go jako miejsce „początku zmiany” i „drugiej szansy” dla osadzonych kobiet. Artykuł gloryfikuje więzienne macierzyństwo, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiej godności i redukując proces nawrócenia do psychospołecznej terapii.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) promuje III edycję Nagrody Przewroty przyznawanej przez Centrum Nauki Kopernik za „śmiałe, nowatorskie i przewrotne” inicjatywy edukacyjne. Wśród prezentowanych przykładów znaleźć można: zastąpienie ocen tradycyjnych „informacją zwrotną” w siemianowickiej szkole, tworzenie „miejsc bezpiecznych” dla młodzieży w Krośnie oraz kurs dokształcający dla położnych dotyczący menopauzy. Artykuł w duchu modernistycznej utopii kreśli wizję edukacji wyzwolonej z „przestarzałych” struktur, gdzie „praca zespołowa przenosi uwagę uczniów z wyniku na proces”. W całym tym pedagogicznym entuzjazmie nie ma jednak ani śladu świadomości, że każda prawdziwa edukacja musi być podporządkowana nadprzyrodzonemu celowi człowieka – zbawieniu duszy.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) przedstawia boks jako remedium na współczesne bolączki: od rozładowywania stresu korporacyjnego po terapię dla dzieci ze spektrum autyzmu. Autor entuzjast…
Portal „Tygodnik Powszechny” (13 stycznia 2026) w artykule Marka Rabija przedstawia problematykę opieki nad starszymi rodzicami jako wyzwanie psychologiczno-społeczne, całkowicie przemilczając jej nadprzyrodzony wymiar. Autor odwołuje się do pogańskiego eposu Homera, by zilustrować „odwieczne” relacje między pokoleniami:„Priam mówi przecież Achillesowi, że w porządku rodzinu ludzkiego to dzieci winny chować rodziców, nie na odwrót” Zaprezentowanie antycznego fatalizmu jako uniwersalnej prawdy demaskuje naturalistyczne założenie tekstu. W miejsce chrześcijańskiej wizji rodziny jako Ecclesia domestica (Kościoła domowego), gdzie cierpienie łączy się z Krzyżem Chrystusa, proponuje się humanitarną kalkę pozbawioną transcendencji.
