naturalizm – Strona 99 – Ethos Catholicus

Tradycyjny katolicki ksiądz w ornaty i kazułce stoi w ciemnym kościele, trzymając krzyż, patrząc smutnie na szkołę oświetloną na czerwono w ramach kampanii "Dzieciństwo bez przemocy".

Kampania „Dzieciństwo bez przemocy” – humanitarna namiastka zamiast duchowej walki o dusze najmłodszych

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Gość Niedzielny informuje o drugiej edycji kampanii „Dzieciństwo bez przemocy”, koordynowanej przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę przy współpracy z Konferencją Episkopatu Polski. Akcja zgromadziła 6 tysięcy szkół, organizacji i firm organizujących „inicjatywy edukacyjne” oraz iluminacje budynków na czerwono jako „symbol sprzeciwu wobec przemocy”. Biuro Delegata KEP ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży przygotowało materiały formacyjne dla katechetów i duszpasterzy, zaś Monika Sajkowska z Krajowej Koalicji podkreśla znaczenie głosu „Kościoła” w dotarciu do Polaków. Finał zaplanowano na 19 listopada 2025 roku, kiedy to czerwone światła mają rozbłysnąć w geście rzekomej solidarności z ofiarami przemocy.

Chłopiec katolicki trzymający różańce w szarym, pozbawionym duchowości pomieszczeniu szkolnym

Kurialiści

Edukacyjny naturalizm Leona XIV: gdy wychowanie traci nadprzyrodzony cel

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Opoka relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas Jubileuszu Świata Wychowania, gdzie stwierdził, że „prawdziwa edukacja jest drogą do pełni człowieczeństwa, pokoju i prawdy”. Antypapież odwołał się do rzekomych autorytetów jak „św.” Carlo Acutis i wezwał do realizacji „Globalnego Paktu Wychowawczego” bergogliańskiej proweniencji. Całość przemówienia to manifest pedagogicznego naturalizmu, gdzie Bóg został zredukowany do dekoracyjnego motywu, a nadprzyrodzony cel wychowania – do psychospołecznej terapii.

Tradycyjna katolicka msza w kościele, młody człowiek modli się, starzy kapłani w sutannach celebrują Ryt Rzymski. Kościół jest ciemno oświetlony, witraże przedstawiają święte. Kontrastuje z nowoczesnym, świeckim światem widocznym przez okna.

Posoborowie

FOCUS i konferencja SEEK: Nowa ewangelizacja w służbie modernizmu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal CNA (29 października 2025) informuje o planowanej na styczeń 2026 r. konferencji SEEK organizowanej przez Fellowship of Catholic University Students (FOCUS) w trzech amerykańskich miastach. Temat przewodni „To the Heights” („Ku szczytom”) ma być inspirowany postacią Pier Giorgio Frassatiego, wyniesionego na ołtarze przez Jana Pawła II w 1990 r. Wśród prelegentów wymieniani są m.in. ksiądz Mike Schmitz, Scott Hahn oraz siostry zakonne z podejrzanych zgromadzeń. Organizatorzy podkreślają rolę konferencji jako narzędzia formacji młodzieży poprzez „modlitwę, uwielbienie, warsztaty i świadectwa”.

Prawdziwy katolicki biskup w tradycyjnym strój liturgiczny stoi w kościele, trzymając krucyfiks, ze zmartwychwstaniem na twarzy, z widokiem zewnętrznych zamieszek w Kamerunie na tle.

Posoborowie

Kameruńska pseudo-hierarchia w służbie masońskiej „jedności narodowej”

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Vatican Media (29 października 2025) relacjonuje wystąpienie „abpa” Faustin Ambassa Ndjodo, który po ogłoszeniu kontrowersyjnych wyników wyborów prezydenckich w Kamerunie wezwał do „uspokojenia nastrojów” i „przezwyciężenia podziałów”. „Hierarcha” sekty posoborowej, ignorując nadprzyrodzoną misję Kościoła, zaangażował się w czysto świecką mediację polityczną, promując naturalistyczne hasła „dobra wspólnego” i „jedności narodowej”.

Wnętrze szpitala Bambino Gesù: nowoczesna sala lecznicza z naukowcami pracującymi nad terapią genową, a na pierwszym planie katolicka pielęgniarka modląca się nad łóżkiem chorego dziecka, kontrastując z bezosobową technologią.

Posoborowie

Szpital Bambino Gesù: humanitarna fasada modernistycznej apostazji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (29 października 2025) relacjonuje uroczystości 40-lecia uznania watykańskiego szpitala Bambino Gesù za „Instytut Opieki i Leczenia o charakterze naukowym”. Wychwalane są osiągnięcia techniczne placówki – od przeszczepów serca po terapię genową – oraz jej „uniwersalne otwarcie” na pacjentów z „terenów konfliktów”. Kardynał Pietro Parolin miał deklarować, że każde dziecko to „oblicze Chrystusa”, podczas gdy prezes Tiziano Onesti podkreślał pomoc „trzem młodym Palestyńczykom” z zapewnieniem schronienia ich rodzinom.

Wnętrze tradycyjnego kościoła katolickiego z konfesjonałem na pierwszym planie, symbolizujące kryzys duchowy współczesnego modernizmu w Kościele.

Posoborowie

BONUS 2025: Modernistyczna Nagroda dla Spirytualnego Relatywizmu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (29 października 2025) informuje o nominowanych do Nagrody BONUS 2025, mającej honorować osoby i inicjatywy „łączące zamiast dzielące” w obszarach mediów, kultury, działalności społecznej, przywództwa i technologii. Wyróżnienia, promowane jako antidotum na „polaryzację i krzyk”, w istocie stanowią manifest naturalistycznej duchowości, odciętej od nadprzyrodzonych celów Kościoła.

Dziecko katolickie z różańcem przed Centrum Nauki Kopernik, symbolizujące contrast między nauką bez Boga a prawdziwym wychowaniem chrześcijańskim

Świat

Kult nauki w Centrum Kopernik: nowoczesne bałwochwalstwo materializmu

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (29 października 2025) relacjonuje obchody 15-lecia Centrum Nauki Kopernik, prezentując raport „Młodzi o nauce i naukowcach”. Artykuł gloryfikuje materialistyczne podejście do wiedzy, gdzie nauka sprowadzona została do technokratycznego narzędzia, całkowicie odciętego od nadprzyrodzonego porządku. Współtworzenie eksperymentów i „obywatelska preparacja mastodonzaura” mają zastąpić prawdziwe wychowanie młodzieży w duchu philosophia perennis (filozofii wieczystej). Całość stanowi przejaw modernistycznej apostazji, gdzie człowiek stawia się na miejscu Boga.

Tradycyjny ołtarz katolicki z krzyżem i kapłanem modlącego się za ofiary huraganu w tle burzowego nieba.

Posoborowie

Humanitarna maska apostazji: Leon XIV i naturalistyczna parodia katolickiej odpowiedzi na katastrofy

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (29 października 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas audiencji generalnej, w którym wyraził on „bliskość i solidarność” z ofiarami huraganu Melissa na Jamajce i Kubie. Antypapież zapewnił o modlitwie za zabitych i uchodźców, podziękował „wspólnotom chrześcijańskim oraz organizacjom wolontariackim” za pomoc, oraz wezwał władze cywilne do „wszelkich możliwych wysiłków” na rzecz poszkodowanych. Całość pozbawiona jakiegokolwiek odniesienia do grzechu pierworodnego, konieczności pokuty, rzeczywistości sądu ostatecznego czy obowiązku publicznego przebłagania Boga za znieważanie Jego praw.

Katy katolicy modląc się przed profanowanymi szczątkami ofiar konfliktu w Gazie, z widocznymi ruiny i militanckim tłem na tle.

Świat

Globalistyczny teatr „praw człowieka” wobec gazuowej tragedii

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Opoka (29 października 2025) relacjonuje potępienie przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża rzekomej „inscenizacji” Hamasu związanej z przekazaniem szczątków izraelskiego zakładnika. „To niedopuszczalne, by upozorować wydobycie zwłok, kiedy tyle zależy od utrzymania umowy” – głosi oświadczenie organizacji, ignorując fundamentalną prawdę: każda wojna jest karą Bożą za publiczne grzechy narodów, zaś fałszywy humanitaryzm służy destrukcji porządku nadprzyrodzonego.

Tradycyjna katolicka para modląca się przed krzyżem w kościele, symbolizując prawdziwą miłość chrześcijańską

Kultura

Norweskie kino o miłości: naturalistyczna ucieczka od nadprzyrodzonego porządku

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia recenzję dwóch norweskich filmów: „Być kochaną” Lilji Ingolfsdottir oraz „Miłość” Daga Johana Haugeruda. Autorka, Anita Piotrowska, chwali „wnikliwość” i „dojrzałość” tych produkcji w analizie współczesnych relacji, podkreślając ich rzekome odkrywanie „paradoksów i niuansów dzisiejszych związków”. W centrum narracji znajduje się Maria – bohaterka zmagająca się z „emocjonalno-erotycznymi zawiłościami” w „czasach płynnej nowoczesności” – oraz wątek „patologicznego dawania” w relacjach, które prowadzą do „finałowego oczyszczenia” poprzez psychoterapię. Drugi film eksploruje „lęki przed angażowaniem się” w epoce aplikacji randkowych, przedstawiając rozmowy „pełne niedopowiedzeń” w „melancholijnym” Oslo. Artykuł promuje kino, które „ucieka od poradnikowej gadki”, jednocześnie gloryfikując terapeutyczny indywidualizm i relatywizm moralny jako nowe dogmaty.