neo-kościół

Stanisław Pribył podczas ceremonii nominacji na arcybiskupa Pragi w Katedrze św. Wita
Kurialiści

Nominalne pasterstwo w służbie modernistycznej dekonstrukcji

Portal EWTN News (3 lutego 2026) informuje o nominacji „biskupa” Stanislava Přibyła na „arcybiskupa” Pragi przez uzurpatora Leona XIV. Komentowany tekst przedstawia go jako „rzecznika pojednania” czesko-niemieckiego i „przeciwnika polaryzacji”, podkreślając jego zaangażowanie w proces synodalny oraz deklarowany przez niego „rok pojednania” w związku z wysiedleniami Niemców sudeckich po II wojnie światowej. Już w pierwszym akapicie ujawnia się kluczowy problem: redukcja misji Kościoła do roli mediatora w świeckich konfliktach historycznych, przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonego celu – zbawienia dusz.

„Chrystus jest ponad wszystkimi bańkami i grupami interesu, i tylko w Nim możemy być prawdziwie jedno” – miał stwierdzić „biskup” Přibyl, rzekomo nawiązując do dewizy uzurpatora Leona XIV „In illo uno unum”.

Tradycyjny katolicki kapłan modli się w ciemnym pomieszczeniu przy otwartym Pismie Świętym z tekstem z 1 Księgi Samuela 24.
Kurialiści

Relatywizacja posłuszeństwa wobec apostazji w posoborowym pseudo-Kościele

Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) publikuje rozważania „kardynała” Grzegorza Rysia, wykorzystujące biblijną narrację o Dawidzie i Saulu do legitymizacji biernego poddania wobec współczesnych hierarchy posoborowych. Autor, powołując się na 1 Sm 24, twierdzi, iż Dawid „nie czuje się w mocy recenzować i osądzać Boże wybory” wobec pomazańca Saula, co miałoby rzekomo usprawiedliwiać ślepe posłuszeństwo wobec współczesnych przywódców religijnych.

Ksiądz w pełnych strojach liturgicznych stoi przed ołtarzem, trzymając książkę kardynała Grzegorza Rysia z wyraźnym niepokojem na twarzy. Na podłodze leży stary, zniszczony Katechizm św. Piusa X.
Kurialiści

Relatywizacja doktryny w glorii książkowej nowomowy

Portal „Tygodnik Powszechny” w artykule z 3 lutego 2026 r. prezentuje wypowiedź „ks. Adama Bonieckiego” gloryfikującą współczesną literaturę religijną. Autor, określany mianem „redaktora seniora”, stawia tezę o ewolucji języka religijnego: „Zmienia się mówienie religijne, ba: zmienia się myślenie religijne”. Jako wzór podaje książki „księdza (kardynała) Grzegorza Rysia”, które „czyta się świetnie, bo są jak rozmowa, nie kazanie czy wykład”. Boniecki konkluduje optymistycznie: „Książka nie umarła, nie odeszła do składu ze starociami”.

Kapelan w tradycyjnych szatach liturgicznych stojący w ciemnym kościele przed ołtarzem z krucyfiksem i świecami.
Duchowość

Humanistyczna iluzja w służbie modernistycznej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny, będący tubą posoborowej rewolucji, w artykule z 3 lutego 2026 r. serwuje czytelnikom typową dla neo-kościoła mieszankę pseudoteologii i świeckiego aktywizmu. Wojciech Bonowicz, powołując się na postać modernistycznego prezbitera Józefa Tischnera, próbuje zbudować narrację o „radykalnej nadziei” i „odwadze”, które jednak pozostają całkowicie oderwane od nadprzyrodzonej rzeczywistości łaski.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.