neokatechumenat – Strona 4 – Ethos Catholicus

Tradycyjny katolicki widok przedstawiający duchową kryzys w nowoczesnych warszawskich seminariach

Neo-seminaria warszawskie: inkubatory modernistycznej apostazji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (2 października 2025) relacjonuje rozpoczęcie roku formacyjnego przez 109 kleryków dwóch warszawskich „seminariów” – Wyższego Metropolitalnego (57 osób) i Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” (52 osoby). Do grupy dołączą kandydaci z „diecezji” łowickiej i związani z „Ordynariatem Polowym”. Artykuł opisuje pielgrzymkę do sanktuarium w Lewiczynie, gdzie „abp” Adrian Galbas wygłosił homilię o „propagowaniu Chrystusa”, „budowaniu Kościoła” i służeniu „kapłaństwu powszechnemu”. Formacja w pierwszym „seminarium” trwa 7 lat, rozpoczynając od zamkniętego roku propedeutycznego w Podkowie Leśnej. Seminarium „Redemptoris Mater” gromadzi 37 Polaków i 15 obcokrajowców z dziewięciu narodowości.

Grupa więźniów i studentów przepisuje Pismo Święte w kaplicy więziennej w Lublinie. Scena pełna powagi i modlitwy.

Kurialiści

Posoborowy aktywizm zastępuje łaskę nawrócenia w lubelskim areszcie

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (26 października 2025) relacjonuje inicjatywę osadzonych z Aresztu Śledczego w Lublinie, którzy pod patronatem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II przepisali ręcznie Pismo Święte. Według doniesień, w projekcie uczestniczyło 80 więźniów, w tym studenci Centrum Studiów KUL dla Osadzonych. Biblia została użyta podczas „Mszy św.” inaugurującej rok akademicki. „Gdy przepisywałam Pismo Święte, trafiałam na słowa, które odniosłam do siebie, do swojego życia” – wyznaje jedna z osadzonych kobiet. Artykuł przemilcza jednak zasadniczą kwestię: czy ten pozornie pobożny akt służy rzeczywistemu nawróceniu, czy jest jedynie kolejnym przejawem posoborowego zredukowania wiary do psychologicznego samopoczucia i świeckiego aktywizmu.

Zdjęcie przedstawia tradycyjną trydentyńską uroczystość święceń kapłańskich w starym katedrze katolickiej. Młody kandydat klęczy przed biskupem w pełnym stroju liturgicznym, otoczony poważnym klerem i gorliwymi wiernymi. Scena podkreśla sakralną wagę sakramentu, akcentując nadprzyrodzone powołanie do kapłaństwa ponad trendy społeczne.

Kurialiści

Statystyki powołań kapłańskich jako maska kryzysu wiary

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej (3 października 2025) podaje, że 289 mężczyzn rozpoczęło formację kapłańską w strukturach posoborowych – 188 w seminariach diecezjalnych i 101 w zakonnych. Ks. dr Jan Frąckowiak, przewodniczący Konferencji Rektorów Seminariów, komentuje to jako „stabilizację po okresie mocnych spadków”, wskazując, że 80% kandydatów wywodzi się z ministrantów, a reszta z „innego zaangażowania” jak ruchy oazowe. Artykuł przemilcza jednak teologiczną pustkę i doktrynalną zapaść stojącą za tymi liczbami.

Grupa seminarianów w szatach liturgicznych modli się w kaplicy seminarium w tradycyjnym stylu katolickim.

Posoborowie

Stabilizacja iluzji: statystyki powołań w posoborowej ruinie

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Gość Niedzielny (3 października 2025) przedstawia dane o 289 kandydatach rozpoczynających formację w posoborowych seminariach diecezjalnych, zakonnych i misyjnych. Ks. Jan Frąckowiak, przewodniczący Konferencji Rektorów Seminariów, komentuje to jako „stabilizację” po okresie spadków. Artykuł koncentruje się na liczbach, pomijając jakość formacji i doktrynalną wierność.

Kurialiści

Wieczór historyczny w Rzymie: Pseudo-kościelne celebracje laickiej rewolucji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal [X] relacjonuje planowaną na 28 września 2025 r. „debatę historyczną” w rzymskiej „Auli Jana XXIII” (błędnie nazwanej „Aulą Jana XXIII”), organizowaną przez współpracę posoborowych struktur kościelnych i Instytutu Pamięci Narodowej. W wydarzeniu mają uczestniczyć dr Sebastian Pilarski i Grzegorz Majchrzak z IPN oraz „ks.” Tomasz Jarosz jako moderator.

Realistyczny obraz tradycyjnego polskiego kościoła katolickiego z relikwiami św. Andrzeja Boboli podczas uroczystości, oddanie czci i modlitwa wiernych

Kurialiści

Neokościół instrumentalizuje św. Andrzeja Bobolę dla legitymizacji posoborowych herezji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (8 września 2025) relacjonuje uroczystości w kościele pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Rzeszowie, gdzie „biskup” Edward Białogłowski poświęcił ołtarz ku czci św. Andrzeja Boboli i wprowadził jego relikwie. Ceremoniał połączono z rocznicą konsekracji świątyni, przedstawiając ją jako „ostatnią pieczęć na dziele budowy”. Hierarcha wezwał do powierzenia świętemu „polskiego pokoju, trudności rolników i problemów rodzin”, zestawiając kult relikwii ze świadectwem nawrócenia André Frossarda oraz przykładem dwóch posoborowych pseudoświętych: Carlo Acutisa i Piotra Jerzego Frassatiego.

Tradycyjny katolicki altar z kapłanem, Eucharystią i krzyżem, symbolizujący głęboką wiarę i pobożność, odpowiedni dla katolickiego bloga.

Posoborowie

Neokatechumenalny marketing „powołań”: liczby bez łaski, emocje bez dogmatu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o spotkaniu Drogi Neokatechumenalnej na rzymskim Tor Vergata, zamykającym tzw. Jubileusz Młodzieży, na którym według prowadzących 5 tys. młodych mężczyzn wyraziło gotowość do wstąpienia do seminariów „Redemptoris Mater”, a 5 tys. kobiet – do zakonów. Wydarzenie prowadził Baldassare Reina, „wikariusz Rzymu”, z udziałem 26 „biskupów” i 100 „księży” formowanych w seminariach Drogi; katechezy głosili Kiko Argüello, Maria Ascensión Romero i o. Mario Pezzi. Artykuł eksponuje hasła o „wolności krzyża”, potrzebie subiektywnego „przyjęcia Ducha Świętego” i emocjonalnym wezwaniu do „odpowiedzi miłości”. Na scenę wprowadzono ikonę oraz wizerunek Carmen Hernández i wezwano do publicznych deklaracji „powołania”. Pointą jest triumfalna narracja o rekordowych „zgłoszeniach”, bez choćby minimalnej doktrynalnej precyzji, bez pytania o ważność święceń, naturę kapłaństwa i obiektywne warunki łaski uświęcającej. To nie świadectwo żywotności Kościoła, lecz posoborowa iluzja wzrostu – ruch mas i haseł przy równoczesnej dezercji od katolickiej wiary i sakramentalnej rzeczywistości.

Reverentna katolicka scena na zewnątrz, z duchownymi i wiernymi w tradycyjnych szatach, przed majestatyczną bazyliką, ukazująca wiarę i jedność w Kościele.

Posoborowie

Neokatechumenalny „jubileusz nadziei”: pseudocharyzmat nad przepaścią modernizmu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje masowe spotkanie Drogi Neokatechumenalnej na Tor Vergata w Rzymie, prowadzone przez kard. Baldassare Reinę, z udziałem Kiko Argüello, Mario Pezziego i Marii Ascensión Romero. Akcenty: „jubileusz nadziei”, wezwania powołaniowe, kult „przylgnięcia do Piotra” rozumianego jako przylgnięcie do „papieża” Leona XIV, retoryka kryzysu kultury i samotności młodych, a także teza o „odnowieniu chrztu” w ramach Drogi i „ukrzyżowanym ‘ja’” jako metodzie wewnętrznej przemiany. Całość osłania brand posoborowego „Kościoła” i strukturalnie cementuje modernistyczny projekt: liturgię wspólnotową zamiast Ofiary, subiektywizm doświadczenia zamiast dogmatu, „nadzieję” socjologiczną zamiast łaski uświęcającej. Konkluzja: to nie jest katolicka odnowa, lecz pomnażanie zamętu — z sakralizacją posłuszeństwa wobec uzurpatorskiej władzy i z fałszywą soteriologią „odnowy chrztu” w ruchu prywatnym.

Rekolekcja katolicka w tradycyjnym kościele, kapłan z krzyżem, wierni, atmosfera modlitwy i skupienia

Posoborowie

Neokatechumenalny jubileusz nadziei bez łaski: triumf psychologii nad wiarą

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje masowy zjazd tzw. Drogi Neokatechumenalnej na rzymskim Tor Vergata, z „nabożeństwem powołaniowym” pod przewodnictwem „kard.” Baldassare Reiny. Liderzy Kiko Argüello, o. Mario Pezzi i Maria Ascensión Romero łączą wydarzenie z apelem „papieża” Leona XIV do świętości i „radykalnych wyborów”, proponując „odnowienie chrztu”, wspólnotowość i nadzieję jako remedium na samotność młodych oraz kryzys kultury. Podczas spotkania padła retoryczna diagnoza: rozpad posłuszeństwa, destrukcja rodziny i duchowa pustka nowoczesnych społeczeństw. Kulminacją było zachęcanie do „rozeznawania powołania” w ramach struktur posoborowych. W całej narracji nie pada ani jedno jasne odwołanie do obiektywnej doktryny katolickiej o łasce uświęcającej, grzechu śmiertelnym, konieczności prawdziwych sakramentów i królowaniu Chrystusa nad narodami — to liturgia socjologii podszyta sentymentem.

Kapłan w tradycyjnym stroju katolickim przed ołtarzem w kościele, wyraz pokory i głębi wiary.

Kurialiści

Neokatechumenalna „nowa ewangelizacja” jako rozbicie wiary: kult emocji zamiast panowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wydarzenia tzw. Jubileuszu Młodzieży w Rzymie, ze szczególnym akcentem na spotkanie wspólnot Drogi Neokatechumenalnej: pielgrzymkę przez Drzwi Święte, popołudniowy zjazd na Tor Vergata, „Liturgię Słowa” z „wołaniem” do powołań oraz świadectwa młodych z Poznania (Joanna i Zenon Kmieciak), którzy mówią o „nadziei”, „wartościach” i „świadectwie”. Relacjonowane treści sprowadzają chrześcijaństwo do psychologicznej motywacji, wspólnotowego samopotwierdzania i antropocentrycznych sloganów, konsekwentnie przemilczając łaskę, ofiarniczy charakter Mszy, grzech, pokutę, nawrócenie i królowanie Chrystusa nad społeczeństwami. W ten sposób ukazują model religii, który nie jest katolicki.