Portal Opoka promuje książkę Eli Harwood Bezpieczna więź. Jak wychować pewne siebie, empatyczne i odporne psychicznie dziecko jako remedium na „przytłoczenie rodzicielstwem”. Autorzy entuzjastycznie p…
Portal Tygodnik Powszechny w artykule z 28 października 2025 roku przedstawia problem dzikich zwierząt w miastach jako wyzwanie wymagające „nauczenia się współżycia” między ludźmi a przyrodą. Relatywi…
Portal eKAI relacjonuje obchody Dnia św. Huberta w Giżycku, gdzie pod przewodnictwem „biskupa” Jerzego Mazura z „diecezji ełckiej” odprawiono pseudo-liturgię z udziałem 34 pocztów sztandarowych kół łowieckich. W homilii „hierarcha” zachęcał myśliwych do „pielęgnowania sumienia” i kierowania się „etyką” oraz „Dekalogiem Myśliwego”, pomijając całkowicie obowiązek podporządkowania wszelkiej działalności społecznej Królewskiej Władzy Chrystusa.
Portal Więź.pl (27 października 2025) przedstawia recenzję filmu Michała Kwiecińskiego „Chopin, Chopin!” jako opowieść o „cierpiącym geniuszu”, którego jedyną miłością była muzyka. Autor tekstu, „ks.” Andrzej Luter, zachwyca się kreacją Eryka Kulma ukazującą kompozytora jako istotę „żyjącą na granicy życia i śmierci”, tworzącą „niemal nieśmiertelną” sztukę wyzwoloną z materii. W całym wywodzie pobrzmiewa modernistyczna herezja absolutyzująca ludzkiego ducha przy całkowitym milczeniu o nadprzyrodzonym wymiarze sztuki.
Portal Więź.pl (24 października 2025) prezentuje tekst Richarda Berkeleya, prezesa Fundacji „Nowa Orkiestra Kameralna”, postulujący głęboką reformę polskiego systemu edukacji muzycznej. Autor argumentuje, że obecny model – skupiony na nielicznych szkołach artystycznych – jest „fikcją” finansowaną setkami milionów złotych, podczas gdy większość dzieci pozbawiona jest „wartościowego obcowania z muzyką”. Berkeley postuluje masową likwidację państwowych szkół muzycznych na rzecz włączenia muzyki do programu zwykłych szkół, twierdząc, że rozwijanie „innowacyjności” i „potencjału kraju” uzasadnia takie działanie. Propozycje te stanowią klasyczny przykład modernistycznej redukcji sacrum do utylitarnego narzędzia społecznego inżynierii.
Portal LifeSiteNews (22 października 2025) relacjonuje wypowiedź Jennifer Flavin, żony aktora Sylvestra Stallone’a, na temat epidemii „transseksualizmu” wśród dzieci hollywoodzkich celebrytów. Flavin wskazuje na brak struktury wychowawczej i nadmiar materialnego dostatku jako główne przyczyny zamętu tożsamościowego, zauważając: „Jeśli dziś czujesz się jak kot, jesteś kotem. To wszystko jest takie luźne”. Wśród przykładów wymienia dzieci Cynthii Nixon, Bena Afflecka, Jennifer Garner, Lieva Schreibera i innych, które publicznie ogłosiły „zmianę płci”. Choć diagnoza Flavin dotyka powierzchni problemu, jej analiza pomija duchową pustkę stanowiącą sedno kryzysu.
Portal „Więź” w artykule z 18 października 2025 r. relacjonuje przebieg XIX Konkursu Chopinowskiego, skupiając się na rzekomym związku muzyki z matematyką oraz atmosferze współczesnych przesłuchań. Autor sugeruje, że wykonawcy prezentują „boską wskazówkę porządku” w zchaotyzowanym świecie, jednocześnie kwestionując obiektywne kryteria oceny i podkreślając subiektywizm przeżycia muzycznego. Całość stanowi przykład modernistycznej redukcji sztuki do emocjonalnego doznania pozbawionego transcendentnego zakotwiczenia.
Portal Tygodnik Powszechny (14 października 2025) przedstawia zbiór opowiadań „Tylko haj” inspirowany twórczością Kaśki Sochackiej i Dawida Podsiadły jako „bardzo dobre teksty” łączące „ironię”, „przejmujące historie” i eksperyment formalny. Wśród autorów znaleźli się Szczepan Twardoch, Jakub Żulczyk, Edward Pasewicz oraz debiutanci. Artykuł chwali „doskonały przepis na promocję polskiej prozy” poprzez połączenie literatury z popkulturą. Już sama koncepcja „inspiracji piosenkami” demaskuje redukcję sztuki do gry konwencjami pozbawionej transcendentnego celu.
Portal Tygodnik Powszechny (13 października 2025) promuje 17. edycję Festiwalu Conrada, przedstawiając ją jako przestrzeń dialogu wokół „nadziei radykalnej”, „powrotów do życia” i „melancholii współczesności”. W obliczu całkowitej dezercji od fundamentów cywilizacji łacińskiej, wydarzenie to stanowi kolejny przejaw modernistycznej rebeliancji przeciwko nadprzyrodzonej misji sztuki.
Portal Tygodnik Powszechny (7 października 2025) przedstawia filozofię Byung Chul Hana jako remedium na wypalenie współczesnego człowieka, gloryfikując jego koncepcje „zaniechania”, „vita contemplativa” i krytykę „społeczeństwa osiągnięć”. Artykuł Maxa Cegielskiego kreuje koreańskiego myśliciela na duchowego przewodnika dla „wypalonego prekariatu”, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia i fałszując perspektywę prawdziwego odpoczynku w Bogu.
