Netflix

Kultura

Neo-kościelne igraszki w kryminalnym przebraniu

Portal Tygodnik Powszechny (31 grudnia 2025) przedstawia recenzję filmu „Żywy czy martwy: Film z serii »Na noże«” jako „błyskotliwą zabawę konwencjami” łączącą „kryminał w stylu Agathy Christie z cmentarnym humorem i religijnym kontekstem”. Fabuła osadzona na plebanii kościoła Matki Boskiej Niezłomnej przedstawia wikarego-judasza (Josh O’Connor), byłego boksera z „trudną przeszłością”, który podczas Wielkopiątkowej liturgii zostaje oskarżony o zamordowanie „wielce grzesznego, lecz charyzmatycznego prałata” (Josh Brolin). Detektyw Blanc (Daniel Craig) – „zdeklarowany niedowiarek” – prowadzi śledztwo wśród „osobliwej parafialnej wspólnoty” ukrywającej „trupy w szafach”.

Procesja katolicka protestująca przeciwko propagandzie transseksualnej w bibliotece publicznej w Karolinie Północnej
Świat

Komisja w Karolinie Północnej rozwiązuje zarząd biblioteki za propagandę transseksualną dla dzieci

Portal LifeSiteNews (24 grudnia 2025) informuje o decyzji komisarzy hrabstwa Randolph w Karolinie Północnej, którzy 8 grudnia rozwiązali zarząd miejscowej biblioteki publicznej. Powodem była odmiana usunięcia książki Call Me Max autorstwa „Kyle” Lukoff – biologicznej kobiety utożsamiającej się z mężczyzną – z działu dziecięcego. Trzech z pięciu komisarzy przegłosowało natychmiastowe rozwiązanie zarządu, ignorując próby przeciwników decyzji, by najpierw powołać nowych członków. Autorka książki, Lukoff, określiła na Instagramie decyzję jako „straszną”, podkreślając, że zarząd „został zwolniony i zastąpiony, ponieważ odmówił zbanowania jednej z moich książek”.

Obraz przedstawiający tradycyjnego katolickiego księży lub członka zakonu stającego przed zgromadzeniem zaniepokojonych rodzin, z ciemnym tłem symbolizującym zagrożenie propagandy LGBT. Na pierwszym planie widoczne są odniesienia do Netflix i instytucji UE jako symboli upadku moralnego.
Kurialiści

Homo-propaganda jako narzędzie destrukcji ładu Bożego

Portal Opoka (23 grudnia 2025) publikuje artykuł br. Damiana Wojciechowskiego TJ, w którym autor dokonuje porównania współczesnej propagandy LGBT z komunistyczną indoktrynacją minionego systemu. Tekst wskazuje na nachalne wciskanie homoseksualnych wątków w mediach, zwłaszcza w produkcjach Netflixa, oraz wyraża obawy o wychowawcze konsekwencje dla dzieci i młodzieży. Artykuł ostrzega przed próbą narzucenia Polsce „europejskiej homo-tyranii” przez instytucje UE i wskazuje na związek tej ideologii z militarystycznymi działaniami Rosji.

Stara katolicka rodzina zaniepokojona treścią z Netflixa na ekranie telewizora
Świat

Netflix jako narzędzie deprawacji dzieci w służbie rewolucji kulturowej

Portal LifeSiteNews (10 grudnia 2025) informuje o raporcie organizacji Concerned Women for America ujawniającym, że 41% programów dla dzieci na Netflixie zawiera treści promujące homoseksualizm lub transgenderyzm. Według analizy, większość z nich prezentuje postaci „wyraźnie identyfikowane jako lesbijskie, gejowskie, biseksualne, transseksualne lub niebinarne”, zaś twórcy otwarcie przyznają się do „niebywale jawnego homoseksualnego programu w narracji” (słowa producentki Disneya Latoyi Raveneau). Wzrost procentowy treści „queer” w produkcjach dla dzieci (z 42% w 2021 do 60% w 2023) koreluje ze wzrostem identyfikacji jako LGBTQ+ wśród pokolenia Z (z 11% w 2017 do 20% w 2023).

Ciemna sala z młodą kobietą w gotyckiej sukni przed ołtarzem, symbolizująca konflikt między tradycyjnymi wartościami katolickimi a współczesną apostazją kulturową.
Świat

Estetyka grozy jako narzędzie relatywizacji moralnej w kulturze masowej

Portal „Tygodnik Powszechny” z 9 grudnia 2025 roku prezentuje apologetyczną analizę serialu „Wednesday”, gloryfikującą postać Wednesday Addams jako „królową grozy skazaną na sukces”. Artykuł Pawła Kicmana wychwala rzekome walory produkcji Netfliksa, ukazując ją jako opowieść o „akceptacji odmienności” i walce z „ksenofobią”. W rzeczywistości jednak seria stanowi kolejny przejaw kulturowego dryfu ku relatywizmowi moralnemu, podszytego neopogańską estetyką.

Ksiądz w tradycyjnych szatach stoi przed kinem w ciemności
Świat

Korporacyjny Moloch vs. Królestwo Chrystusowe – Kino jako Ofiara Modernistycznej Utopii

Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje planowane przejęcie przez Netfliksa połowy konglomeratu Warner Bros. Discovery za kwotę 82,7 miliarda dolarów. Transakcja ma doprowadzić do powstania największej platformy streamingowej, kontrolującej m.in. studia Warner Bros., HBO Max oraz uniwersum DC Comics. Autor artykułu konstatuje powszechny sprzeciw wobec monopolu, jednocześnie wyrażając schizofreniczną postawę: z jednej strony obawę o przyszłość kina, z drugiej – złośliwą satysfakcję z upadku „postępującego scenariopisarskiego uwiądu” Hollywood. W tekście przewijają się wątki regulacyjne, ekonomiczne oraz nostalgiczne odwołania do rytuału kinowego seansu, przy całkowitym milczeniu o duchowych i moralnych konsekwencjach tej korporacyjnej fuzji.

Katolicka rodzina modląca się przy ołtarzu domowym w kontrastu z sekularyzacją popkultury
Świat

Nostalgiczna ucieczka w popkulturę jako symptom duchowej pustki współczesności

Portal Tygodnik Powszechny (27 listopada 2025) przedstawia piąty sezon serialu „Stranger Things” jako nostalgiczny wehikuł przenoszący widzów w świat lat 80., gdzie popkultura staje się rzekomym „azylem” przed współczesnymi lękami. Autor artykułu z zazdrością kontrastuje „lśniące, kolorowe” amerykańskie dzieciństwo z polską rzeczywistością transformacji, redukując doświadczenie wiary do „niekończącej się opowieści o roratach”. W tej laickiej apoteozie telewizyjnej rozrywki nie ma miejsca na transcendentny wymiar ludzkiego losu – tylko kulturowe klisze i bałwochwalczy kult przeszłości.

Rodzina modląca się przed krzyżem w tradycyjnym katolickim pomieszczeniu, kontrastując z estetyką lat 80. z serialu "Stranger Things".
Kultura

Nostalgiczny labirynt „Stranger Things” – ucieczka od Chrystusowego porządku

Portal Tygodnik Powszechny (27 listopada 2025) przedstawia piąty sezon serialu „Stranger Things” jako „przestrzeń spotkania” współczesnego człowieka z nostalgiczną wizją lat 80., gdzie popkultura staje się „azylem” przed „skomplikowaną teraźniejszością”. Autor, Michał Walkiewicz, celebruje „mit idealnego dzieciństwa” utkany z filmowych cytatów, gier wideo i muzyki Kate Bush, twierdząc, że seria braci Duffer oferuje „punkt odniesienia w świecie niejasnych wartości”.

Grzesznikowski potwór z filmu Guillerma del Toro "Frankenstein" w laboratorium naukowym z elementami herezji i odrzuceniem Bożego porządku.
Świat

Guillermo del Toro i Frankenstein: antykatolicka apoteoza człowieka-boga

Portal Tygodnik Powszechny (14 listopada 2025) prezentuje recenzję najnowszej ekranizacji „Frankensteina” w reżyserii Guillermo del Toro jako „imponujące wysokobudżetowe widowisko Netflixa”, w którym „ludzkie/nieludzkie dzieło” staje się pretekstem do rozważań o „współczesnych pytaniach, lękach i obsesjach”. Recenzentka Anita Piotrowska zachwyca się „kampowymi scenografiami” i „seksownym” potworem w wykonaniu Jacoba Elordiego, krytykując jedynie „nazbyt sentymentalne” potraktowanie wątku „tokstycznego ojcostwa”. W całym tekście brak jakiejkolwiek refleksji nad heretyckim przesłaniem filmu, które podważa katolicką koncepcję człowieka jako imago Dei, gloryfikując zarazem bunt przeciwko porządkowi natury ustanowionemu przez Stwórcę.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.