niemiecka droga synodalna

Kurialiści

Przewodniczący episkopatu Niemiec spotkał się z abp. Wojdą

Portal eKAI (14 marca 2026) informuje o spotkaniu biskupa Heinera Wilmera, przewodniczącego Niemieckiej Konferencji Biskupów, z arcybiskupem Tadeuszem Wojdą, przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski. Rozmowa dotyczyła „aktualnych kwestii dotyczących Kościoła w Polsce i Niemczech, spójności europejskiej oraz przeglądu sytuacji konfliktów międzynarodowych”. Biskup Wilmer podziękował za zaangażowanie KEP w obchody „historycznej wymiany…

Posoborowie

Niemiecka biskupia rewolta pod płaszczykiem duchowości

Portal EWTN News informuje o wyborze biskupa Heiner Wilmera z Hildesheim na przewodniczącego Konferencji Biskupów Niemiec 24 lutego 2026 roku. Wilmer, znany jako zagorzały zwolennik kontrowersyjnej Niemieckiej Drogi Synodalnej, w swoim pierwszym wystąpieniu odwołał się do Gloria: „Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom”, ogłaszając to swoim „kompasem”….

Posoborowie

Herezja na czele niemieckich biskupów: wybór Wilmera


Herezja na czele niemieckich biskupów: wybór Wilmera

Portal LifeSiteNews informuje o wyborze biskupa Heinera Wilmera na nowego przewodniczącego Konferencji Biskupów Niemieckich. Wilmer, biskup Hildesheim od 2018 roku, jest znanym zwolennikiem heretyckiej Niemieckiej Drogiej Synodalnej i regularnie głosował za dokumentami zmieniającymi niezmienną doktrynę Kościoła. Jego wybór jest świadectwem całkowitej apostazji…

Scena tradycyjnej mszy katolickiej w niemieckim kościele z kontrastem między sakralnym liturgią a debatami modernistycznych biskupów
Posoborowie

Niemiecka apostazja jako owoc posoborowej antyteologii

Portal LifeSiteNews (2 lutego 2026) relacjonuje wypowiedź „kardynała” Gerharda Müllera, który określił Niemiecką Drogę Synodalną jako dążącą do „totalitarnej dominacji ideologicznej” w niemieckim „kościele”. Były prefekt Kongregacji Nauki Wiary skrytykował brak wzmianek o Trójcy Świętej, Chrystusie czy sakramentach podczas tzw. Synodalnej Konferencji w Stuttgarcie, wskazując na skupienie wyłącznie na „kwestiach strukturalnych, dystrybucji władzy i zasobów finansowych”.

Zdjęcie przedstawiające uroczystą sesję Niemieckiej Drogi Synodalnej w tradycyjnym kościele katolickim.
Kurialiści

Niemiecka Droga Synodalna: Ostatni akt modernistycznej rewolty przeciw Kościołowi

Portal Vatican News (31 stycznia 2026) relacjonuje zakończenie „niemieckiej Drogi Synodalnej” – procesu reform odrzucającego sakramentalną strukturę Kościoła na rzecz protestantyzującej demokracji kościelnej. W ostatniej sesji uczestniczyło 230 osób (w tym liczne kobiety-sprawczynie), omawiając m.in. projekt „Komitetu Synodalnego” mający zastąpić władzę biskupów kolegialnym organem świecko-duchownym.

Biskup w tradycyjnych szatach kościelnych mówi do zgromadzenia w katedrze o zagrożeniach modernizmu i synodalnej drogi niemieckiej.
Posoborowie

Kardynał Woelki i niemiecka droga synodalna: krytyka w ramach modernistycznej struktury

Portal Opoka relacjonuje wypowiedzi „kardynała” Rainera Marii Woelkiego, „metropolity” Kolonii, który ogłosił zakończenie „niemieckiej drogi synodalnej” dla siebie osobiście. „Kardynał” uzasadnił nieobecność na szóstym zgromadzeniu w Stuttgarcie, stwierdzając: „Dla mnie droga synodalna dobiegła końca”. Choć deklaruje „ochronę wiary Kościoła”, jego stanowisko pozostaje uwikłane w modernistyczne założenia posoborowej rewolucji.

Kardynał w tradycyjnym stroju katolickim w modlitewnej postawie w starym kościele, symbolizujący obronę wiary przed modernistycznym zagrożeniem
Posoborowie

Spotkania „papieża” z niemieckimi modernistami jako wyraz głębokiego kryzysu posoborowej sekty

Portal eKAI (9 września 2025) relacjonuje spotkania uzurpatora z Watykanu, określanego jako „Leon XIV”, z niemieckimi „biskupami” Georgiem Bätzingiem i Stefanem Osterem. Tematem rozmów miała być „trudna sytuacja Kościoła w Niemczech”, co w języku posoborowej sekty oznacza spadek liczby wiernych uczestniczących w modernistycznych obrzędach oraz finansowe konsekwencje apostazji mas. Bp Oster podarował „papieżowi” figurę „Madonny z Altötting”, co autorzy artykułu przedstawiają jako gest duchowej jedności z „poprzednikiem” Benedyktem. W całym tekście nie ma ani jednego odwołania do nadprzyrodzonego charakteru Kościoła, konieczności nawrócenia czy przestrzegania prawa Bożego.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.