Portal Catholic News Agency (30 grudnia 2025) relacjonuje obchody „Dnia Rodziny” w parafii św. Augustyna Msongari w Nairobi, gdzie miejscowy „biskup” David Kamau Ng’ang’a głosił modernistyczne tezy o wierze jako doświadczeniu wspólnotowym. Wydarzenie pod hasłem „Zakotwiczeni w wierze, żywi w nadziei” stanowiło jaskrawą ilustrację posoborowego przesunięcia akcentów z życia nadprzyrodzonego na socjologiczne konstrukty.
Portal eKAI (18 grudnia 2025) relacjonuje wystąpienie „kardynała” Grzegorza Rysia podczas rekolekcji dla „kapłanów” w sanktuarium poświęconym „świętemu” Janowi Pawłowi II na Białych Morzach. Wykład koncentrował się na postulacie, by duchowni byli „dla ludzi”, zaś „milczenie jest lekarstwem na niewiarę”.
Portal Gość.pl relacjonuje słowa kard. Grzegorza Rysia, wygłoszone podczas rekolekcji przed ingresem do katedry na Wawelu. „Metropolita krakowski-nominat” wskazuje na konieczność bycia księdzem „dla ludzi”, milczenie jako „lek na niewiarę” oraz wsparcie materialne dla Ukrainy. Wszystko to okraszone psychologizującą retoryką i całkowitym pominięciem nadprzyrodzonej misji kapłaństwa.
„Jest wiele motywów, które mogą wywoływać niewiarę. Często sami ich u siebie nie dostrzegamy” – mówi prof. Ryszard Mordarski w podcaście „Pytania na marginesach”
Portal Więź.pl w swoim najnowszym art…
Portal Gość Niedzielny relacjonuje krytykę planu pokojowego Donalda Trumpa wobec Ukrainy, przedstawioną przez kongresmena Eugene’a Vindmana. Demokratyczny polityk określa propozycje byłego prezydenta USA jako „de facto kapitulację Ukrainy”, przypominającą warunki dyktowane przez Władimira Putina. Wątpliwości budzą zwłaszcza postulaty oddania Rosji terytoriów nieobjętych obecną okupacją oraz mgliste gwarancje bezpieczeństwa wzorowane na artykule 5 NATO.
Portal Więź.pl anonsuje podcast „Pytania na marginesach”, w którym Karol Grabias rozmawia z dr Sylwią Wilczewską (IFiS PAN) o agnostycyzmie. Padają pytania o możliwość bycia „osobą religijną” bez zdefiniowanego stanowiska co do istnienia Boga, o rzekomą użyteczność agnostycyzmu w obniżaniu „temperatury sporów” religijnych oraz o to, jak to możliwe, że tak różni światopoglądowo ludzie (Darwin, Wilde) byli agnostykami. Całość oprawiona jest personalistyczną autopromocją: „Więź – łączymy w czasach chaosu”, prośbą o darowizny oraz reklamą „personalistycznego spojrzenia na wiarę”. Konkluzja jest niewypowiedziana, ale sugerowana: agnostycyzm jako dopuszczalna, a nawet „pomocna” postawa wobec religii. To nie tylko błąd – to programowa neutralizacja dogmatu i moralnej powagi Objawienia.
