nihilizm – Strona 3 – Ethos Catholicus

Kardynał Gerhard Müller i biskup Robert Barron w tradycyjnym kościele z symbolami katolickiej wiary

Kard. Müller: modernistyczna gra pozorów wobec kryzysu wiary

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (7 listopada 2025) relacjonuje wywiad niemieckiego purpurata kurialnego Gerharda Müllera z bp. Robertem Barronem. „Kiedy człowiek eliminuje Boga odrzuca samego siebie. Następnie próbuje zastąpić tę nieobecność narkotykami, seksem lub ideologiami” – stwierdza były prefekt Kongregacji Nauki Wiary, ignorując fakt, że sam reprezentuje strukturę, która dokonała systemowej eliminacji Boga z liturgii i doktryny. Całość rozmowy stanowi klasyczny przykład posoborowej dialektyki kontynuacji, gdzie pod płaszczykiem obrony tradycji dokonuje się legitymizacji rewolucji.

Poważny mężczyzna w tradycyjnym ubraniu katolickim, trzymający książkę Franza Kafki, stojący przed witrażem przedstawiającym ukrzyżowanie w ciemnym kościele.

Kultura

Agnieszka Holland czyta Kafkę przez pryzmat współczesnych ideologii

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (31 października 2025) prezentuje recenzję filmu Agnieszki Holland „Franz Kafka” jako próbę zerwania z „kafkowskimi stereotypami”. Reżyserka ukazuje pisarza jako „niezmordowanego wioślarza i piechura”, „flirciarza”, „czułego kochanka”, „motocyklistę”, „ogrodnika i stolarza”, redukując go do roli prekursora współczesnych mód: „nienormatywności”, relacji wirtualnych czy „nowoczesnych form pedagogiki ciała”. W miejsce teologicznej i metafizycznej głębi biografii Kafki Holland proponuje banalną psychoanalizę uwikłaną w ideologiczne klisze.

Stary ksiądz modlący się przed krzyżem w ciemnym kościele z książką Lászla Krasznahorkaiego leżącą na ławce

Kultura

Szwedzka Akademia gloryfikuje dekadencję: Nobel dla węgierskiego nihilisty

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal gość.pl (9 października 2025) bezkrytycznie relacjonuje przyznanie Literackiej Nagrody Nobla węgierskiemu pisarzowi László Krasznahorkaiemu za „wizjonerskie dzieło, które przypomina nam o sile sztuki w samym środku apokaliptycznej grozy”. W uzasadnieniu Szwedzka Akademia porównuje dzieła noblisty do twórczości Franza Kafki i Thomasa Bernharda, podkreślając ich „charakterystyczne poczucie absurdu i groteski”. Artykuł przemilcza jednak demoniczny wymiar sztuki gloryfikującej upadek i duchową degrengoladę.