Portal Opoka relacjonuje zatrucie niemieckiej rodziny w hotelu w dzielnicy Fatih w Stambule, gdzie śmierć poniosły trzy osoby. Suchy opis faktów („aresztowano czworo podejrzanych”, „dezynfekcja pestycydami”) pomija kluczowy wymiar duchowy tej tragedii, co stanowi przejaw naturalistycznego przesądu dominującego we współczesnych mediach.
Portal eKAI informuje o pięciodniowym „Kursie Jana” w Górce Klasztornej, gdzie 26 „kandydatów na katechistów” miało pogłębiać swoje „powołanie” poprzez medytacje biblijne, „dzielenie w małych grupach” i „dynamiki”. Kulminacją każdego dnia była rzekoma „Msza św.”, a całość odbywała się pod egidą „Szkoły Nowej Ewangelizacji Diecezji Bydgoskiej”. Ten synkretyczny spektakl stanowi jaskrawą ilustrację, jak posoborowa sekta niszczy sakramentalną i hierarchiczną naturę Kościoła, zastępując ją psychologizującym activismem.
Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje uroczystości w „katedrze” kieleckiej, gdzie „biskup” Jan Piotrowski wraz z „biskupami pomocniczymi” odprawił „Mszę świętą” za zmarłych hierarchów, kapłanów i wiernych diecezji. Po „liturgii” uczestnicy udali się do krypt, gdzie spoczywają dawni ordynariusze – od Wojciecha Górskiego do Kazimierza Ryczana (zm. 2017). W homilii „biskup” Piotrowski mówił o „nadziei udziału w zwycięstwie Chrystusa”, przywołując przykład „św.” Bartłomieja Longo jako wzoru nawrócenia.
Portal ACI Prensa (31 października 2025) przedstawia rzekome cuda przypisywane Johnowi Henry’emu Newmanowi jako dowód jego „świętości”, pomijając całkowicie dogmatyczne i proceduralne sprzeczności tego modernistycznego spektaklu. Artykuł bezkrytycznie powiela narrację sekty posoborowej, gloryfikując postać będącą symbolem doktrynalnego relatywizmu.
Naturalistyczne „centrum duchowości” jako symptom posoborowej dezintegracji
Portal eKAI (12 lutego 2013) promuje działalność Centrum Duchowości im. „św.” Marii De Mattias w Bolesławcu, prowadzonego…
Portal eKAI (22 października 2025) relacjonuje jesienne spotkania kapłanów diecezji ełckiej, podczas których „biskup” Jerzy Mazur nawoływał do „duszpasterskiej troski o migrantów” i promował posoborową wizję „uczniów-misjonarzy”. W wydarzeniu uczestniczyli duchowni struktury okupującej Watykan, omawiając „dostosowanie działań duszpasterskich do współczesnych wyzwań” oraz nową ustawę o bezpieczeństwie.
Portal eKAI (18 października 2025) relacjonuje pielgrzymkę Ruchu Komunia i Wyzwolenie na Jasną Górę, przedstawiając ją jako „dziękczynienie za opiekę Maryi” i inaugurację roku formacyjnego pod hasłem „Chrystus – nowa zasada poznania i działania”. Artykuł gloryfikuje działalność tej posoborowej struktury, całkowicie pomijając jej teologiczną sprzeczność z niezmienną doktryną katolicką.
Portal eKAI (23 października 2025) relacjonuje pielgrzymkę ponad tysiąca maturzystów diecezji warszawsko-praskiej na Jasną Górę. Według „księdza” Mariusza Czyżewskiego, dyrektora wydziału nauki katolickiej, wydarzenie to stanowi wyraz „świadomego spojrzenia na wiarę” młodzieży, która rzekomo poszukuje „źródła prawdy”. Ordynariusz „bp” Romuald Kamiński nazwał uczestników „nadzieją Kościoła i ojczyzny”, podkreślając ich rolę jako „obywateli świata”. Centralnym punktem miała być „Eucharystia” pod przewodnictwem Kamińskiego, a kulminacją – Akt Zawierzenia Matce Bożej Jasnogórskiej.
Portal eKAI (22 października 2025) przedstawia propozycję „pomocy duszpasterskich” na Adwent 2025 autorstwa Wydawnictwa „Świętego Wojciecha”. Projekt „Zapal światło miłości” opiera się na adhortacji „antypapieża” Pawła VI *Evangelii nuntiandi* (1975), wykorzystując świadectwa dzieci z 16 krajów przekazywane przez filmy dostępne przez kody QR. Autorzy zachwalają „nowoczesne technologie”, naklejki tworzące „witraż” oraz piosenkę tematyczną jako narzędzia budowania „wspólnoty łączącej pokolenia”.
Portal eKAI (6 października 2025) relacjonuje uroczystą inaugurację roku akademickiego na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim, której centralnym punktem była „Eucharystia” w modernistycznym kościele pw. „Świętego” Franciszka z Asyżu. Pod przewodnictwem „abp” Józefa Górzyńskiego zgromadziła się „społeczność akademicka”, by rzekomo zawierzyć Bogu nowy rok nauki. W rzeczywistości mamy do czynienia z klasycznym przykładem posoborowej simulatio fidei (udawania wiary), gdzie katolicka terminologia służy maskowaniu rewolucyjnego programu religijno-politycznego.
