Portal „Więź.pl” (27 listopada 2025) prezentuje analizę twórczości hiszpańskiej artystki Rosalíi, której album „Lux” rzekomo łączy „mistyczną estetykę” ze „znakomitą strategią marketingową”. Martyna L…
Portal eKAI (26 listopada 2025) przedstawia sylwetkę Grzegorza Rysia, pseudo-kardynała nominowanego na metropolitę krakowskiego w strukturach posoborowych. Artykuł kreuje go na „jedną z najbardziej wyrazistych postaci” neo-episkopatu, akcentując zaangażowanie w „dialog ekumeniczny”, „nową ewangelizację” oraz relacje z młodzieżą. Przedstawione inicjatywy demaskują jednak głęboką apostazję posoborowego establishmentu, który zamienił katolicką misję na naturalistyczny aktywizm.
Portal eKAI (23 listopada 2025) relacjonuje wydarzenie pod hasłem „40. Światowy Dzień Młodzieży” we Wrocławiu, gdzie kilkuset młodych zgromadziło się pod przewodnictwem „biskupów” Jacka Kicińskiego CMF i Macieja Małygi. Opisywane jako „czas pogłębiania wiary”, w rzeczywistości stanowi jaskrawy przykład degeneracji posoborowego pseudo-katolicyzmu.
Portal Vatican News (20 listopada 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV do włoskich „biskupów” zgromadzonych w Asyżu, gdzie nawoływał do „synodalności”, „kolegialności” i „stałego odnawiania Kościoła”. Zaproponował mechanizm rotacji urzędów z limitem wieku 75 lat dla „biskupów” diecezjalnych oraz konsultacje przy nominacjach. Wykładnia ta, podszyta naturalistyczną retoryką „braterstwa” i „pokoju”, stanowi kolejny krok w demontażu resztek struktur okupowanego Watykanu, całkowicie sprzeczny z depositum fidei (depozytem wiary).
Modernistyczna reinterpretacja zbawienia jako ekologicznego aktywizmu
Portal Vatican News przedstawia katechezę antypapieża Leona XIV, w której dokonuje się niebezpieczna redukcja przesłania paschaln…
Portal Opoka relacjonuje sytuację na Jamajce po huraganie Melissa, koncentrując się na materialnych zniszczeniach i apelach o pomoc finansową. W centrum narracji znajduje się działalność „misjonarzy” związanych z Misyjnym Dziełem Diecezji Kieleckiej, którzy prowadzą „parafię Ducha Świętego” w Maggotty. Artykuł podkreśla skalę zniszczeń budynków misyjnych oraz działalność dwóch świeckich wolontariuszy z Polski zaangażowanych w odbudowę. Wspomina się o „programach edukacyjnych, zawodowych i społecznych” oraz klinice prowadzonej przez „siostry sercanki”, która rocznie przyjmuje 14 tys. pacjentów. Brakuje jednak jakiejkolwiek wzmianki o nadprzyrodzonym wymiarze pomocy czy prawdziwej misji Kościoła.
Portal Opoka relacjonuje zatrucie niemieckiej rodziny w hotelu w dzielnicy Fatih w Stambule, gdzie śmierć poniosły trzy osoby. Suchy opis faktów („aresztowano czworo podejrzanych”, „dezynfekcja pestycydami”) pomija kluczowy wymiar duchowy tej tragedii, co stanowi przejaw naturalistycznego przesądu dominującego we współczesnych mediach.
Portal eKAI informuje o pięciodniowym „Kursie Jana” w Górce Klasztornej, gdzie 26 „kandydatów na katechistów” miało pogłębiać swoje „powołanie” poprzez medytacje biblijne, „dzielenie w małych grupach” i „dynamiki”. Kulminacją każdego dnia była rzekoma „Msza św.”, a całość odbywała się pod egidą „Szkoły Nowej Ewangelizacji Diecezji Bydgoskiej”. Ten synkretyczny spektakl stanowi jaskrawą ilustrację, jak posoborowa sekta niszczy sakramentalną i hierarchiczną naturę Kościoła, zastępując ją psychologizującym activismem.
Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje uroczystości w „katedrze” kieleckiej, gdzie „biskup” Jan Piotrowski wraz z „biskupami pomocniczymi” odprawił „Mszę świętą” za zmarłych hierarchów, kapłanów i wiernych diecezji. Po „liturgii” uczestnicy udali się do krypt, gdzie spoczywają dawni ordynariusze – od Wojciecha Górskiego do Kazimierza Ryczana (zm. 2017). W homilii „biskup” Piotrowski mówił o „nadziei udziału w zwycięstwie Chrystusa”, przywołując przykład „św.” Bartłomieja Longo jako wzoru nawrócenia.
Portal ACI Prensa (31 października 2025) przedstawia rzekome cuda przypisywane Johnowi Henry’emu Newmanowi jako dowód jego „świętości”, pomijając całkowicie dogmatyczne i proceduralne sprzeczności tego modernistycznego spektaklu. Artykuł bezkrytycznie powiela narrację sekty posoborowej, gloryfikując postać będącą symbolem doktrynalnego relatywizmu.
