Portal episkopat.pl informuje o homilii nuncjusza apostolskiego w Polsce, abp Antonio Guido Filipazziego, podczas 152. Zebrania Plenarnego Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Krakowie. Mówił on, że rządzenie w Kościele oznacza „dar z siebie” i że „każda władza odnajduje swoją prawdę w miłości, która służy”, przeciwstawiając autorytaryzmowi i…
Portal eKAI relacjonuje uroczystości odpustowe ku czci Podwyższenia Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu 15 września 2025 roku, gdzie „abp” Antonio Guido Filipazzi, nuncjusz apostolski w Polsce, wygłosił homilię podkreślającą znak krzyża jako „tarczę chroniącą w trudnościach” i symbol nadziei w Roku Jubileuszowym. Wydarzenie zgromadziło tysiące pielgrzymów, z udziałem „biskupów” Krzysztofa Nitkiewicza i Edwarda Frankowskiego oraz przedstawicieli struktur posoborowych. Relacja skupia się na gloryfikacji krzyża jako paradoksu zbawienia, z nawiązaniami do Soboru Nicejskiego i Eucharystii jako spotkania z krzyżem. Ta narracja, pozornie pobożna, stanowi jednak jawny przykład relatywizowania teologicznego sensu Krzyża Świętego, redukując go do psychologicznego wsparcia w „trudnościach” zamiast bezkompromisowego wezwania do ofiary i pokuty w obliczu apostazji współczesnego świata.
Portal Opoka relacjonuje obchody 450. rocznicy urodzin Sługi Bożego o. Bernarda z Wąbrzeźna, zorganizowane w opactwie benedyktynów w Lubiniu, z udziałem nuncjusza apostolskiego abp. Antonia Guido Filipazziego, bpa Grzegorza Balcerka oraz opatów i wiernych. Wydarzenia obejmowały Msze święte, pielgrzymki i festyn rodzinny, podkreślające proces beatyfikacyjny na etapie diecezjalnym, z wezwaniem do pogłębiania pobożności ku temu XVII-wiecznemu mnichowi. „Ojciec Bernard wzywa nas do coraz głębszego życia chrześcijańskiego. Trzeba wzrastać w pobożności wobec niego, aby Kościół – po uznaniu jego cnót i cudów – mógł ukazać go wiernym jako wzór i orędownika” – głosi cytat z nuncjusza, symbolizujący całą tę farsę jako symptom apostazji posoborowej, gdzie autentyczna świętość jest zastępowana modernistycznymi symulacjami kultu, by podtrzymać iluzję żywotności sekty.
Portal Opoka relacjonuje obchody 450. rocznicy urodzin o. Bernarda z Wąbrzeźna, benedyktyna, nazwanego „Sługą Bożym”, z uroczystościami w opactwie w Lubiniu, w tym Mszami, pielgrzymkami i homiliami „nuncjusza apostolskiego” abp. Antonio Guido Filipazziego oraz innych „hierarchów” posoborowej struktury. Artykuł podkreśla proces beatyfikacyjny na „drodze starożytnego kultu” i wzywa do „głębszego życia chrześcijańskiego” poprzez pobożność wobec tej postaci, wpisując to w „Rok Jubileuszu Nadziei”. Ta narracja to nie hołd dla świętości, lecz symulacja katolickiej pobożności w ramach apostazji posoborowej, gdzie modernistyczne procesy „kanonizacyjne” służą jedynie podtrzymywaniu iluzji ciągłości z niezmienną wiarą Kościoła, podczas gdy prawdziwa świętość wymaga integralnego wyznawania doktryny katolickiej sprzed soborowej rewolucji.
