o. Bernard z Wąbrzeźna – Ethos Catholicus

Realistyczne zdjęcie katolickiego kapłana w tradycyjnym stroju modlącego się w starej świątyni, symbolizujące wierność tradycji przed modernistyczną rewolucją

Fałszywy kult modernistycznych „świętych” w sekcie posoborowej: Przypadek o. Bernarda

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Opoka relacjonuje obchody 450. rocznicy urodzin Sługi Bożego o. Bernarda z Wąbrzeźna, zorganizowane w opactwie benedyktynów w Lubiniu, z udziałem nuncjusza apostolskiego abp. Antonia Guido Filipazziego, bpa Grzegorza Balcerka oraz opatów i wiernych. Wydarzenia obejmowały Msze święte, pielgrzymki i festyn rodzinny, podkreślające proces beatyfikacyjny na etapie diecezjalnym, z wezwaniem do pogłębiania pobożności ku temu XVII-wiecznemu mnichowi. „Ojciec Bernard wzywa nas do coraz głębszego życia chrześcijańskiego. Trzeba wzrastać w pobożności wobec niego, aby Kościół – po uznaniu jego cnót i cudów – mógł ukazać go wiernym jako wzór i orędownika” – głosi cytat z nuncjusza, symbolizujący całą tę farsę jako symptom apostazji posoborowej, gdzie autentyczna świętość jest zastępowana modernistycznymi symulacjami kultu, by podtrzymać iluzję żywotności sekty.

450. rocznica „Sługi Bożego” – modernistyczna farsa zamiast autentycznej świętości

Portal Opoka relacjonuje obchody 450. rocznicy urodzin o. Bernarda z Wąbrzeźna, benedyktyna, nazwanego „Sługą Bożym”, z uroczystościami w opactwie w Lubiniu, w tym Mszami, pielgrzymkami i homiliami „nuncjusza apostolskiego” abp. Antonio Guido Filipazziego oraz innych „hierarchów” posoborowej struktury. Artykuł podkreśla proces beatyfikacyjny na „drodze starożytnego kultu” i wzywa do „głębszego życia chrześcijańskiego” poprzez pobożność wobec tej postaci, wpisując to w „Rok Jubileuszu Nadziei”. Ta narracja to nie hołd dla świętości, lecz symulacja katolickiej pobożności w ramach apostazji posoborowej, gdzie modernistyczne procesy „kanonizacyjne” służą jedynie podtrzymywaniu iluzji ciągłości z niezmienną wiarą Kościoła, podczas gdy prawdziwa świętość wymaga integralnego wyznawania doktryny katolickiej sprzed soborowej rewolucji.