Portal LifeSiteNews (30 października 2025) relacjonuje historię Juman al Qawasmi, córki założyciela Hamasu, która po rzekomym objawieniu Jezusa we śnie porzuciła islam dla chrześcijaństwa. Artykuł przedstawia to jako triumf ewangelizacji, pomijając jednak kluczowe kwestie doktrynalne i wprowadzając czytelnika w pułapkę religijnego relatywizmu.
Portal eKAI (18 czerwca 2025 r.) promuje książkę dr Mileny Kindziuk i ks. prof. Józefa Naumowicza dokumentującą rzekome objawienia ks. Jerzego Popiełuszki u włoskiej wizjonerki Franceski Sgobbi. Autorzy zastrzegają, że nie chodzi o objawienia oficjalnie uznane przez „Kościół katolicki”, lecz o „prywatne” przesłania mające „pomagać w przeżywaniu Ewangelii”. Już sama próba legitymizacji tego zjawiska odsłania głęboki kryzys doktrynalny struktury posoborowej.
Portal eKAI (11 kwietnia 2024) relacjonuje decyzję „biskupa” Mariana Rojka, zakazującą działalności wspólnot „Domy Modlitwy św. Jana Pawła II” oraz „Królestwo Dwóch Serc Jezusa i Maryi” na terenie „diecezji” zamojsko-lubaczowskiej. Dokument powołuje się na rzekome „błędy teologiczne”, „magiczno-rytualne podejście do spraw wiary” oraz nieuznane „objawienia” inicjatorki Alicji Michaliny od Apokalipsy. Ta biurokratyczna interwencja ujawnia głębszy kryzys legitymizacji w strukturach neo-kościoła.
Portal eKAI (23 lipca 2025) relacjonuje uroczystości greckokatolickie na Górze Jawor w powiecie Uście Gorlickie, połączone z 43. „Watrą Łemkowską” w Zdyni. Wydarzenia te, związane z setną rocznicą domniemanych objawień „Matki Bożej” w 1925 r., zgromadziły hierarchów struktury przemysko-warszawskiej (abp Eugeniusz Popowicz), biskupów z Wrocławia-Koszalin (Włodzimierz Juszczak) i Olsztyn-Gdańsk (Arkadiusz Trochanowski) oraz „kardynała” Mykołę Byczoka z Australii. Obecny był także prawosławny biskup Paisjusz Martyniuk. Uroczystości obejmowały liturgie, festiwal kultury łemkowskiej i modlitwy o pokój na Ukrainie.
Portal Opoka informuje o sukcesie dokumentu „Wielkie Ostrzeżenie” meksykańskiego reżysera Juana Carlosa Salasa Tameza, który zdobył 14 nagród na festiwalach filmowych, w tym główną nagrodę na XXXIX Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów „Niepokalana” 2025. Film przedstawiany jest jako „poruszające dzieło o duchowym przebudzeniu”, oparte na analizie objawień św. Faustyny Kowalskiej i innych mistyków, mających inspirować do „refleksji nad sumieniem i przemianą”. Produkcja trafi do polskich kin 31 października 2025 roku, oferując – według słów ks. Mateusza Szerszenia – „profetyczne przesłanie na czas duchowej ślepoty”. Ta pozornie budująca narracja okazuje się jednak kolejnym przejawem teologicznego bankructwa posoborowej pseudo-duchowości.
Portal LifeSiteNews (17 października 2025) przedstawia artykuł oparty na fragmentach dzieła Dom Prospera Guérangera, gloryfikujący kult Serca Jezusowego poprzez pryzmat objawień św. Małgorzaty Marji Alacoque. Tekst akcentuje **”obowiązek wynagrodzenia”** za grzechy współczesnego świata, powołując się przy tym na encyklikę *Miserentissimus Redemptor* „papieża” Piusa XI (1928). Autor podkreśla uniwersalność kultu, wskazując na jego rzekome korzenie u św. Bernarda, św. Bonawentury czy św. Jana Chryzostoma, jednocześnie przedstawiając „świętą” z Paray-le-Monial jako „szczególne narzędzie” jego propagacji.
Portal katolicki CNA (16 października 2025) przedstawia żywot Małgorzaty Marii Alacoque jako rzekomego źródła nabożeństwa do Serca Jezusowego, całkowicie pomijając jego doktrynalne fundamenty w Piśmie…
Portal LifeSiteNews relacjonuje, że blisko 200 000 osób uczestniczyło w pielgrzymce do portugalskiego sanktuarium z okazji rocznicy rzekomych objawień w 1917 roku. Artykuł gloryfikuje wydarzenie jako dowód „żywotności wiary”, pomijając całkowicie doktrynalne i duchowe niebezpieczeństwa związane z kultem Fatimy. „Prawdziwa pobożność nie szuka spektakularnych znaków, lecz trwa w niezmiennej nauce Kościoła” (św. Wincenty z Lerynu, Commonitorium).
Portal Opoka informuje o wspomnieniu św. Małgorzaty Marii Alacoque, przedstawiając ją jako kluczową postać dla rozwoju kultu Serca Jezusowego. Artykuł bezkrytycznie powiela modernistyczne zniekształcenia, przypisując objawieniom prywatnym rangę doktrynalną i przemilczając teologiczne niebezpieczeństwa dewocyjnych praktyk.
Portal LifeSiteNews przytacza fragment dzieła Dom Prospera Guérangera poświęcony postaci św. Brygidy Szwedzkiej (1303-1373), ukazując jej działalność w okresie tzw. niewoli awiniońskiej papiestwa. Tekst przedstawia świętą jako mistyczkę otrzymującą boskie napomnienia dla papieży, prorokującą upadek moralny hierarchii i nawołującą do powrotu do Rzymu. Autor przywołuje objawienia, w których Chrystus osobiście upominał Klemensa VI za zaniedbania w reformie Kościoła i przywiązanie do ziemskich przyjemności.
