Portal eKAI informuje o niedawnych obchodach tzw. „Święta Bożego Miłosierdzia” w łagiewnickim sanktuarium, podczas których „biskup” Janusz Mastalski wygłosił homilię poświęconą konieczności „pokonywania barier” w celu skorzystania z miłosierdzia. Wydarzenie to, wpisujące się w ramy propagandy sekty posoborowej, jest kolejnym świadectwem głębokiego duchowego kryzysu, w którym retoryka psychologizująca skutecznie…
Portal eKAI (3 kwietnia 2026) relacjonuje obchody tzw. Wielkiego Czwartku w płockiej katedrze, gdzie Szymon Stułkowski, występujący w roli „biskupa”, celebrował naturalistyczne widowisko oparte na kulcie człowieka i sentymentalizmie. Zamiast uwydatnienia bezkrwawej Ofiary Kalwarii oraz ustanowienia Sakramentu Kapłaństwa jako hierarchicznej władzy udzielania łaski, zgromadzonym zaserwowano laicką narrację o „miłości pochylającej…
Portal eKAI informuje o wystąpieniu Waldemara Musioła, pełniącego funkcję „biskupa pomocniczego” w Opolu, który podczas „Mszy Wieczerzy Pańskiej” (2 kwietnia 2026 r.) wzywał do „nowego odkrycia Eucharystii” oraz „obudzenia w sobie głodu Boga”. W rzeczywistości ta sentymentalna egzegeza, skupiona na naturalistycznym „pochyleniu się nad człowiekiem” i bliżej nieokreślonej „lekcji”,…
Portal Gość Niedzielny informuje o wystąpieniu „kardynała” Rainera Marji Woelkiego z Kolonji, który podczas „Mszy Krzyżma” przestrzegał przed zastępowaniem niedzielnej Eucharystji samą Liturgją Słowa, co staje się coraz powszechniejszą praktyką w niemieckich parafjach. „Hierarcha” sekty posoborowej, powołując się na błędy „soboru watykańskiego II”, próbuje ratować resztki instytucjonalnego prestiżu w obliczu…
Portal eKAI relacjonuje uroczystości odpustowe ku czci Podwyższenia Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu 15 września 2025 roku, gdzie „abp” Antonio Guido Filipazzi, nuncjusz apostolski w Polsce, wygłosił homilię podkreślającą znak krzyża jako „tarczę chroniącą w trudnościach” i symbol nadziei w Roku Jubileuszowym. Wydarzenie zgromadziło tysiące pielgrzymów, z udziałem „biskupów” Krzysztofa Nitkiewicza i Edwarda Frankowskiego oraz przedstawicieli struktur posoborowych. Relacja skupia się na gloryfikacji krzyża jako paradoksu zbawienia, z nawiązaniami do Soboru Nicejskiego i Eucharystii jako spotkania z krzyżem. Ta narracja, pozornie pobożna, stanowi jednak jawny przykład relatywizowania teologicznego sensu Krzyża Świętego, redukując go do psychologicznego wsparcia w „trudnościach” zamiast bezkompromisowego wezwania do ofiary i pokuty w obliczu apostazji współczesnego świata.
Portal eKAI relacjonuje uroczystości Dnia Świętości Życia w Żywcu, z udziałem „biskupa” bielsko-żywieckiego i innych „duchownych” działających w strukturze posoborowej. Msza święta (w formie Novus Ordo) była centralnym punktem, połączonym z inicjatywą duchowej adopcji dzieci poczętych. Kaznodzieja ks. Łukasz Murański nawiązał do fałszywych objawień w Gietrzwałdzie, przedstawiając Marję jako…
Portal National Catholic Register opisuje historię 93-letniego Johna Angerera, który od 63 lat uczestniczy w wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu w parafii św. Augustyna w Barberton, Ohio. Artykuł gloryfikuje praktykę nieustannej adoracji, przedstawiając ją jako „złoty standard” duchowości, źródle osobistego pokoju i „duchowego przebudzenia”, powołując się na wzrost dostępu do adoracji…
Biuro eKAI relacjonuje kazanie bp. Radosława Orchowicza wygłoszone w bazylice jasnogórskiej na zakończenie Pieszej Pielgrzymki Archidiecezji Gnieźnieńskiej: pochwałę „nadziei” splecioną z jubileuszową retoryką, cytatami z hymnu pielgrzymkowego, odniesieniem do Jubileuszu Młodych w Rzymie oraz wezwaniami do bycia „świadkami sprawiedliwości i pokoju”. W tekście przewija się motyw przewodnika, wspólnotowości i wzajemnego „ubogacania”, zaś kulminacją jest obrzęd duchowej adopcji dziecka poczętego i zapowiedź przyszłorocznego hasła „Wzrastaj”. Całość spina slogan: „Ta nadzieja może zmienić wszystko”, ukazany jako „kotwica łaski” i „sól nowego smaku życia”. Teologia łaski i ofiary, prymat panowania Chrystusa oraz ostrzeżenie przed grzechem i sądem milczą – w zamian mamy humanitarny optymizm i posoborowy język emocji.
Cytowany artykuł ogłasza program „Wielkiego Odpustu Kalwaryjskiego” w Kalwarii Pacławskiej (11–15 sierpnia), zapowiadając wzmożony napływ pątników oraz gęsty kalendarz wydarzeń: liczne „Msze św.” przy różnych ołtarzach, procesje, dróżki, koncerty, oratorium, „nabożeństwo uzdrowienia”, Akatyst, nocne czuwania i „Msza prymicyjna franciszkańskich neoprezbiterów”. Wydarzeniu mają przewodniczyć i głosić kazania m.in. Edward Kawa, Adam Szal, Wacław Depo, Mariusz Kozioł oraz lokalni franciszkanie. Całość jest podszyta entuzjazmem organizacyjno-festiwalowym, w którym centralną osią staje się kalendarz atrakcji i logistyczne ułatwienia, a nie wyraźna, katolicka doktryna o Ofierze Mszy, łasce, nawróceniu i królowaniu Chrystusa nad społeczeństwami. Oto znów religia staje się widowiskiem, a nie kultem Boga w prawdzie.
eKAI relacjonuje środową audiencję w Watykanie, podczas której Leon XIV wzywa do „przygotowania miejsca wspólnoty z Bogiem i między nami”, komentując Mk 14,12-16 o przygotowaniu Ostatniej Wieczerzy. Akcentuje, że „miłość” uprzedza, że „Pan przygotował dla nas miejsce”, a tym miejscem jest serce; że „Eucharystia nie jest sprawowana jedynie na ołtarzu, ale także w codziennym życiu”, i że przygotowanie polega na rezygnacji z roszczeń, nierealnych oczekiwań, czynach dyspozycyjności, przebaczeniu z góry. Całość spina teza o „sali, gdzie nieustannie celebrowana jest tajemnica nieskończonej miłości”. Oskarżenie zasadnicze: ta narracja rozpuszcza Ofiarę Mszy w sentymentalnym humanitaryzmie i przesłania wymóg łaski uświęcającej, pokuty i obiektywnego kultu Boga.
