Portal Więź.pl (12 sierpnia 2025) prezentuje rozmowę z Krystyną Dąbrowską, w której poetka deklaruje: „Pisaniu zawsze towarzyszy niepewność”, negując istnienie obiektywnych kryteriów sztuki. Artykuł promuje relatywistyczną wizję poezji jako narzędzia „mierzenia się z przemijaniem” w oderwaniu od nadprzyrodzonego celu człowieka. Ten jałowy humanizm stanowi duchową pustkę maskowaną estetycznym pozorem.
Portal Więź relacjonuje (12 sierpnia 2025) analizę serialu „Rozdzielenie” jako rzekomo głębokiej refleksji nad tożsamością, korporacyjnym zniewoleniem i eschatologią. Autor Paweł Rzewuski przedstawia dzieło jako „skondensowane seminarium” filozoficzne, gloryfikując jego naturalistyczne rozważania o rozszczepieniu jaźni przy całkowitym milczeniu o duszy nieśmiertelnej, łasce i moralnym porządku. Ta intelektualna paplanina obnaża duchową pustkę współczesnej pseudokultury, która materialistyczne złudzenia przedkłada nad odwieczne veritates catholicae.
Portal Opoka informuje o wypowiedziach Jolanty Dobrzyńskiej, pedagoga, która alarmuje o marginalizacji kultury polskiej i europejskiej w projektowanych zmianach oświatowych. Wskazuje na próby oderwania młodzieży od tradycji narodowych oraz redukcję rozwoju człowieka do sfery emocjonalnej i fizycznej z pominięciem duchowej. Autorka wiąże nadzieje z wetem prezydenta Karola Nawrockiego wobec „szkodliwych” ustaw konsultowanych w wakacje. Tekst przemilcza jednak fundamentalną prawdę: edukacja oderwana od nadprzyrodzonego celu człowieka jest zbrodnią przeciw duszy.
Portal Opoka relacjonuje rozważania „ks.” Nikosa Skurasa, który w tekście „Śmierć a ziemia obiecana” (12 sierpnia 2025) dokonuje egzegezy śmierci Mojżesza, mieszając osobiste doświadczenia szpitalne z nieprecyzyjnymi odniesieniami biblijnymi. Autor sugeruje, że perspektywa nadprzyrodzona jest kwestią subiektywnego wyboru, cytuje modernistycznego „papieża” Jana Pawła II i przemilcza kardynalne prawdy wiary o Sądzie Ostatecznym i konieczności łaski uświęcającej dla zbawienia. Tekst stanowi klasyczny przykład posoborowej dezintegracji doktryny katolickiej na rzecz psychologizującej pobożności.
Portal Opoka (11 sierpnia 2025) relacjonuje dramatyczną sytuację Betlejem, cytując wypowiedzi „księdza” Ibrahima Faltasa z franciszkańskiej Kustodii Ziemi Świętej. „Miasto jest martwe” – skarży się zakonnik, wskazując na masową emigrację 175 rodzin chrześcijańskich, upadek gospodarczy spowodowany brakiem pielgrzymów oraz ogólny klimat „nienawiści i zemsty” panujący w regionie. Artykuł pomija jednak kluczowy fakt: obecny upadek duchowy Ziemi Świętej jest bezpośrednią konsekwencją zdrady doktrynalnej posoborowego pseudo-Kościoła.
[Świat] Synkretyzm pod płaszczykiem wdzięczności: sanktuarium Jana Pawła II na Karaibach
Portal Opoka informuje o planach utworzenia sanktuarium Jana Pawła II na Karaibach jako „wotum za pontyfikat zmieniający oblicze Kościoła i świata”. Projekt zakłada adaptację zrujnowanego kościoła w stolicy Antiguy przez Zakon Maltański, z przeznaczeniem na centrum „dialogu międzyreligijnego” i promocję „wartości solidarności”.
Streszczenie artykułu Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedź Przewodniczącego Zespołu Episkopatu (Polski), w której zachęca do dziękczynienia za dar wolności z okazji 105. rocznicy „Cudu nad Wisłą” (Miracle on the Vistula), prosi o miłość i szacunek dla Ojczyzny oraz o pokój i pojednanie w Kościele i w kraju, bo tylko zjednoczeni jesteśmy silni. Wypowiedź zawiera apel o ufną zawierzenie Matce Bożej i prośbę o kierownictwo w przezwyciężaniu zła, także tego, które rodzi się w nas samych. Z kontekstu wynika silne ukierunkowanie na („narodową”) jedność i duchowo-polityczny wymiar wspólnoty.
„15 August, the Solemnity of the Assumption of the Blessed Virgin Mary, marks the 105th anniversary of the Battle of Warsaw, known as the ‘Miracle on the Vistula’.” Cytowany artykuł relacjonuje te słowa oraz to, że „Let us entrust our lives to the Mother of God and ask her to guide us and help us overcome all evil: above all, the evil within ourselves, because this is the first step and the key to transforming our reality and the whole world.”
Teza dalszej analizy: ten przekaz jedności i modlitewnego zawierzenia, osadzony na polityczno-narodowym kontekście, odsłania zdradliwą skłonność do przyjęcia duchowości Kościoła jako narzędzia państwowego programu. Jest to duchowe bankructwo, które wypacza pojęcie prawdziwej jedności Kościoła z Bogiem i obraca się przeciwko niezależnemu, nadprzyrodzonemu wymiarowi Bożej łaski.
Relatywizacja doktryny w katolickim dyskursie XXI wieku objawia się, według przedstawionego artykułu z Portalu Opoka, w postawie współczesnych duszpasterzy i środowisk, które miałyby promować „otwartość” i dialog ponad wyraźnym, niezmiennym nauczaniem Kościoła. Cytowany materiał opisuje środowiska, w których kaznodziejstwo w Polsce często ma przysłonić klarowną naukę Miłości Bożej przez subtelne nazewnicze ucieczki ku relatywizmowi, by w końcu doprowadzić do uznania autonomii ludzkiego sumienia ponad autorytet Kościoła. Relacja ta ukazuje, jak pewne inkluzywne tendencje mogą przekształcać liturgię, teologię i praktykę duszpasterską w narzędzie przeciwko zdefiniowanemu i nieomylnemu nauczaniu Kościoła. Relatywizacja doktryny, zamiast prowadzić do prawdziwej dialogiczności, prowadzi do osłabienia misji Kościoła i osłabienia iść w kierunku eschatologicznym, czyli ku królestwu Chrystusa Króla. Wreszcie, artykuł skłania do obserwacji, że prawdziwe pastorowanie musi być oparte na rozumnym i stanowczym rozumowaniu, a nie na płytkim zezwalaniu na każdą interpretację, która miałaby usprawiedliwić nowinki.
Krótkie streszczenie (artykół): Cytowany artykuł relacjonuje dramatyczne wydarzenia w Haiti: porwanie dziewięciu osób w sierocińcu Sainte-Hélène de Kenscoff, wraz z udziałem dziecka z niepełnosprawnością, i reakcji Kościoła archidiecezji Port-au-Prince, która potępia to „barbarzyństwo” oraz opisuje rosnącą falę przemocy, bezkarność i upadek państwa. Wskazuje na apel biskupów do wiernych o modlitwę i działania oraz do władz o ochronę społeczeństwa i uwolnienie zakładników. Wypowiedzią papieża León XIV (Robert Prevost) wzywa on społeczność międzynarodową do natychmiastowej pomocy i do tworzenia warunków społecznych, które umożliwią Haitańczykom życie w pokoju. Artykuł ukazuje klimat, w którym przemoc i chaos zdają się stać normą, a kościelne wezwania pozostają w sferze modlitwy i wezwania do publicznego działania. Teza dalszej analizy: Artykuł ujawnia duchowy i teologiczny próżnia w narracjach współczesnego Kościoła, które redukują misję sakramentalną do populistycznego humanitaryzmu, a tym samym ignorują prawdziwy autorytet i autonomię Praw Bożych, które rządzą społeczeństwem bardziej skutecznie niż ludzkie interwencje bez ładu duchowego.
Portal eKAI relacjonuje recital pieśni maryjnych w kołobrzeskiej bazylice w Kołobrzegu, podczas którego jeleniogórski organista Zbyszek Jurczenko promował swoją płytę. Artykuł podkreśla jego muzyczne pasje, doświadczenia związane z opuszczeniem zgromadzenia zakonnego, założeniem zespołu religijnego i emigracją do Tasmanii. Całość wieńczy zachęta do wspierania portalu eKAI. Tego typu relacje, pomijające istotę kultu katolickiego, sprowadzają wiarę do poziomu ludzkiej ekspresji artystycznej i ekumenicznej poprawności.
