opera

Kościół katolicki z witrażem przedstawiającym Chrystusa Króla, na tle sceny operowej z wykonawcami w strojach teatralnych.
Kurialiści

Opera bez Chrystusa: humanitaryzm estetyczny w służbie sekty posoborowej

Portal „Tygodnik Powszechny” (31.03.2026) publikuje felieton Olgi Drendy, w którym promuje operę jako „przystępną” i „naturalnie chwytliwą” sztukę dostępną dla wszystkich – od górników po gwiazdy Hollywood. Autorka krytykuje protekcjonalne traktowanie odbiorcy („chodzenie na paluszkach”), powołując się na Stanisława Barańczaka, by argumentować, że należy zakładać zdolność odbiorcy do samodzielnego…

Tradycyjny katolicki kapłan podczas liturgii w pięknej, klasycznej świątyni, ukazujący powagę i szacunek do sakramentu, odzwierciedlając katolicką tradycję i moralny porządek.
Kultura

La Scala i upadek decorum: modernistyczna relatywizacja w służbie egalitaryzmu

Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje dyskusję wokół dress code’u w mediolańskiej La Scali, przedstawiając liberalizację zasad ubioru jako „demokratyzację widowni”. Autorka, Dorota Kozińska, akcentuje wyższość „swobody” i „stosowności” nad historycznymi standardami elegancji, uznając je za przejaw klasowych uprzedzeń. Pomija całkowicie metafizyczny wymiar ludzkiej godności, redukując strój do narzędzia społecznej egalitaryzacji.

Scena z opery 'Kobieta bez cienia' w Operze Narodowej w Warszawie w reżyserii Mariusza Trelińskiego. Chaotyczne dekoracje i kostiumy symbolizujące upadek duchowy i modernistyczną herezję.
Polska

Kultura śmierci w Operze Narodowej. Treliński i triumf brzydoty nad sensem

Portal Tygodnik Powszechny w artykule z dnia 18 marca 2026 roku, piórem Doroty Kozińskiej, relacjonuje warszawską premierę opery „Kobieta bez cienia” Richarda Straussa w reżyserii Mariusza Trelińskiego. Autorka recenzji punktuje reżysera za ignorowanie logiki libretta, destrukcję materii muzycznej oraz pozbawienie dzieła napięcia i sensu, przeciwstawiając jego ignorancję rzetelnemu podejściu…

Wnętrze kościoła katolickiego z tradycyjnymi świecami i witrażami w tle, kontrastujące z moderną sceną operową ze sztucznym oświetleniem.
Kultura

Teatralne światło jako narzędzie modernizmu i ucieczki od sacrum

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje obszerną analizę ewolucji oświetlenia teatralnego, od starożytnych pochodni po współczesne technologie. Autorka, Dorota Kozińska, z nostalgią wspomina dziecięce eksperymenty z ogniem i cieniami, by następnie prześledzić historyczne przełomy – od barokowych machin po elektryczne reflektory. Chwali „rewolucje technologiczne” XIX wieku za umożliwienie „gwałtownego przewartościowania całej formy operowej”, wskazując na współczesnych „reżyserów świateł” jako głównych kreatorów iluzji scenicznej.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.