Cytowany artykuł z portalu Opoka.org.pl (19 lutego 2026) pod tytułem „Szkoła tracenia” przedstawia ewangeliczne wezwanie do „zaprzeczenia się siebie” w sposób, który stanowi radykalne odejście od integralnej, przedsoborowej katolickiej doktryny o ascetyce, ofierze i łasce. Autor, ks. Przemysław Krakowczyk, redukuje krzyżowy mistycyzm do naturalistycznej psychologii samopoznania i relacyjności, całkowicie pomijając…
Portal „Rzeczpospolita” informuje o zapowiedziach wiceministra edukacji Katarzyny Lubnauer, że rządowa reforma oświaty zostanie wprowadzona mimo prezydenckiego weta, m.in. poprzez rozporządzenia zmieniające podstawy programowe. Artykuł ukazuje reformę jako konflikt między „postępem” a „kościołem szkolnictwa”, przy czym obrona tradycyjnej szkoły jest przez urzędników stygmatyzowana jako regres do XIX wieku. Analiza tego komunikatu w świetle niezmiennej doktryny katolickiej ujawnia głęboką, systemową apostazję w rozumieniu celu, metod i autorytetu edukacji.
Portal Opoka.org.pl publikuje artykuł alarmujący o wcześniejszej inicjacji alkoholowej młodzieży, wskazując na piwo i jego wersję bezalkoholową jako główne problemy, których rozwiązaniem ma być świecka ofensywa legislacyjna i edukacyjna. Tekst, choć pozornie neutralny i oparty na danych medycznych, stanowi klasyczny przykład współczesnej apostazji: całkowicie redukuje problem grzechu, moralności i zbawienia do kategorii zdrowotnych, całkowicie milcząc o wymiarze nadprzyrodzonym, sakramentalnym i teologicznym, który jest jedyną właściwą perspektywą katolicką. Ta redukcja jest nie tylko błędem, ale świadomym działaniem służącym usunięciu Chrystusa z życia publicznego i prywatnego, zgodnie z potępioną przez Piusa IX w Syllabusie zasadą moralności niezależnej od Boga.
Portal Opoka.org.pl opublikował 18 lutego 2026 roku artykuł sponsorowany przez Kancelarię Adwokatów i Radców Prawnych Łebek, Madej i Wspólnicy, omawiający procedury rokowań między właścicielem działki…
Portal Opoka informuje o polskiej premierze filmu „Najświętsze Serce”, który stał się kinowym hitem we Francji, obejrzanym przez ponad pół miliona osób. Film, przedstawiający objawienia Najświętszego Serca Jezusa w Paray-le-Monial, jest promowany jako narzędzie misji i źródło nawróceń. Jego twórcy, małżeństwo Steven i Sabrina Gunnell, oraz „biskup” pomocniczy archidiecezji warszawskiej Marek Markowski chwalą jego duchowy wpływ. Jednak z perspektywy integralnej wiary katolickiej sprzed 1958 roku, ten film, choć wydaje się pobożny, jest w rzeczywistości narzędziem modernistycznego odrodzenia w sekcie posoborowej, które redukuje wiarę do subiektywnych emocji i pomija kluczowe doktryny.
Portal Opoka informuje o wielkopostnej akcji „Twoja kolej na spowiedź” na wrocławskim dworcu kolejowym. Inicjatorem jest kapelan Jan Kleszcz, który zachęca do spowiedzi w godzinach 20–22, podkreślając „ciszę i spokój” dworca jako idealne do „pojednania z Bogiem”. Akcję wspierają „doświadczeni spowiednicy”, w tym Aleksander Radecki. W kaplicy dworcowej trwa adoracja Najświętszego Sakramentu, a wyróżnia się monstrancja autorstwa Mariusza Drapikowskiego przedstawiająca Maryję brzemienną z hostią pod sercem. To typowa modernistyczna inicjatywa, która – jak okaże analiza – redukuje sakrament pokuty do psychologicznej sesji, a Eucharystię do przedmiotu kultu bez teologii ofiary.
Portal Opoka.org.pl promuje 17. edycję Ekstremalnej Drogi Krzyżowej (EDK) jako wydarzenie łączące „duchową refleksję z wysiłkiem fizycznym”, mające prowadzić do „spotkania z Bogiem” i „przemiany osobistej”. Artykuł, opublikowany 18 lutego 2026, przedstawia inicjatywę ks. Jacka Stryczka i ks. Łukasza Romańczuka, z patronatem abp Tadeusza Wojdy i błogosławieństwem kard. Grzegorza Rysia oraz abp Józefa Kupnego, jako nowoczesną odpowiedź na potrzeby współczesnych wiernych. Jednak z perspektywy integralnej wiary katolickiej sprzed 1958 roku EDK jawi się jako typowy owoc soborowej rewolucji: synkretyzm ascetyki z psychologią doświadczeniową, sekularyzacja Drogi Krzyżowej i odrzucenie tradycyjnych, sakramentalnych środków pokuty.
Wielki Post jako czas wewnętrznej przemiany? Demaskowanie modernistycznego apelu rzecznika KEP
Portal Opoka.org.pl, serwis informacyjny związaný z strukturą Konferencji Episkopatu Polski (KEP), publi…
Portal Opoka.org.pl relacjonuje (17 lutego 2026) wypowiedź „sekretarza stanu” Pietro Parolina na spotkaniu z rządem włoskim z okazji rocznicy Paktów Laterańskich. Parolin oświadczył, że Stolica Apostolska nie będzie uczestniczyć w Radzie Pokoju ONZ ze względu na swoją „szczególną naturę”, która różni się od innych państw. Wskazał, że ONZ powinna zarządzać sytuacjami kryzysowymi, i wyraził pesymizm co do postępów pokojowych w Ukrainie, stwierdzając, że po czterech latach konfliktu nie widać realnych postępów.
Teza: Wypowiedź kard. Parolina ujawnia całkowite porzucenie misji katolickiej – Stolica Apostolska, zamiast nauczać narodów i władców o konieczności publicznego panowania Chrystusa Króla jako jedynego fundamentu pokoju (Pius XI, encyklika Quas Primas), poddaje się secularystycznej logice ONZ, traktując pokój jako kwestię polityczną, a nie duchową, i ukrywając za pesymizmem brak wiary w moc modlitwy i ofiary.
Portal Opoka informuje o oświadczeniu prezydenta Ukrainy Wołodymira Zełenski, że od początku wojny z Rosją udało się sprowadzić do domu 2 tys. ukraińskich dzieci z okupowanych terytoriów. Zełenski podkreślił, że każdy powrót jest możliwy dzięki pracy Ukraińców, organizacji społecznych i międzynarodowych partnerów, a tysiące dzieci nadal pozostają „zakładnikami” Rosji. Władze Ukrainy szacują, że Rosja nielegalnie deportowała ponad 19,5 tys. dzieci, a badania wskazują na możliwość liczby 35 tys. Artykuł przedstawia doniesienie w neutralnym, informacyjnym tonie, skupiając się na aspekcie polityczno-humanitarnym, całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienie do Boga, moralności czy królestwa Chrystusa. Jest to klasyczny przykład świeckiego raportowania spraw międzynarodowych, które – jak wykazuje encyklika *Quas Primas* Piusa XI – stanowi błąd teologiczny i społeczny, odcinający ludzkie sprawy od ich ostatecznego źródła i celu, jakim jest Chrystus Król.
