Portal Opoka relacjonuje śmierć 66-letniego robotnika, który zginął pod gruzami XIII-wiecznej wieży Torre dei Conti w Rzymie podczas prac remontowych. Akcja ratunkowa trwała 11 godzin, jednak mężczyzna zmarł w szpitalu. Prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie katastrofy, do której doszło w pobliżu Koloseum.
Portal Opoka informuje o śmierci kard. Dominika Duki OP, zmarłego 4 listopada 2025 roku w Pradze, przedstawiając go jako „jednego z najwybitniejszych katolickich intelektualistów w Czechach”. Artykuł gloryfikuje jego rolę jako prowincjała dominikanów, biskupa Hradec Králové i arcybiskupa Pragi, eksponując więzienną przyjaźń z Václavem Havlem oraz rzekomy opór wobec komunizmu.
Portal Opoka informuje o ustanowieniu przez tzw. wikariusza apostolskiego Arabii Północnej, Aldo Berardiego, kościoła Najświętszego Serca w Manamie (Bahrajn) jako „sanktuarium”. Wydarzenie to, zaplanowane na 8 listopada 2025 roku, przedstawiane jest jako „historyczny moment dialogu i tolerancji”.
Portal Opoka.org.pl informuje o pożarze, który 2 listopada 2025 roku doszczętnie zniszczył klasztor kartuzów w Le Mont-Dieu w Ardenach. Zabytkowy obiekt z XII wieku, odbudowany w XVII stuleciu i opuszczony podczas rewolucji francuskiej, nie posiadał już cennego wyposażenia. Straż pożarna ugasiła ogień po kilku godzinach, jednak przyczyna zdarzenia pozostaje nieznana. Autorzy podkreślają odludne położenie klasztoru i surowość reguły kartuzów, którzy „uważają się za umarłych dla świata”.
Portal Opoka (3 listopada 2025) relacjonuje przekazanie 3 mln dolarów przez Departament Stanu USA „Kościołowi katolickiemu” na Kubie jako pomoc dla ofiar huraganu Melissa. Artykuł wychwala tę inicjatywę jako przykład „dyplomacji humanitarnej”, podkreślając rolę posoborowej struktury w Hawanie jako mediatora między Waszyngtonem a komunistycznym reżimem. Cytowany ks. Alberto Reyes z archidiecezji Camagüey deklaruje, że tylko jego wspólnota może „zaproponować przejście od komunizmu do wolnego społeczeństwa” poprzez „dialog ponad podziałami”. Milczy natomiast o obowiązku głoszenia prawdy katolickiej i obalenia bezbożnego systemu.
Portal Opoka relacjonuje obchody 100-lecia Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie (3 listopada 2025), podkreślając wystąpienia polityków: prezydenta Karola Nawrockiego, ministra obrony Władysława Kosiniaka-Kamysza oraz marszałek Senatu Małgorzaty Kidawy-Błońskiej. Ceremonia obejmowała zmianę warty z udziałem różnych formacji mundurowych oraz salut armatni.
Grzegorz Wysokiecki
Naturalistyczne złudzenia w obliczu krwawej rzeczywistości
Portal Opoka (03 listopada 2025) relacjonuje napięcia dyplomatyczne między Nigerią a Stanami Zjednoczonymi, wywołane groźbą amerykańskiej i…
Portal Opoka relacjonuje incydent zawalenia się fragmentu XIII-wiecznej wieży Torre dei Conti w Rzymie podczas prac remontowych, wskazując na czterech rannych robotników i wszczęte śledztwo prokuratorskie. Katastrofa budowlana przedstawiona jest wyłącznie jako problem techniczny, bez żadnego odniesienia do kontekstu duchowego czy historycznej symboliki miejsca sąsiadującego z Koloseum – areną męczeństwa pierwszych chrześcijan.
Portal Opoka (3 listopada 2025) informuje o ponownej hospitalizacji kard. Dominika Duki, emerytowanego arcybiskupa Pragi. Artykuł podkreśla „poważny stan” 82-letniego hierarchy, wzywając do modlitwy w jego intencji. Wspomniano jego biografię: potajemne święcenia kapłańskie w 1970 r. w zakonie dominikanów, represje komunistyczne, więzienie wraz z Václavem Havlem, pracę jako kreślarz oraz późniejszą karierę w strukturach posoborowych – nominację biskupią od Jana Pawła II w 1998 r., awans na metropolitę Pragi w 2010 r. z rąk Benedykta XVI i otrzymanie kapelusza kardynalskiego w 2012 r. Tekst pomija jednak kluczowy kontekst teologiczny tej postaci, sprowadzając kryzys w Kościele do poziomu ludzkich dramatów.
Portal Opoka (3 listopada 2025) prezentuje rozważania ks. Michała Kwitlińskiego na temat perykopy ewangelicznej o uczcie u faryzeusza (Łk 14,1-24). Autor stwierdza, że „Pan Jezus prowokuje faryzeuszów, aby wywołać w nich refleksję, a nie upokorzyć”, przedstawiając Chrystusa jako łagodnego moralizatorę, którego „ostra forma wypowiedzi” wynikała wyłącznie z ograniczeń czasowych. Tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar zbawienia, redukując je do humanitarnego projektu opartego na subiektywnej „gorliwości” i wysiłku moralnym.
