Oszajca – Ethos Catholicus

Redukcja wiary do subiektywnej miłości: herezja w „Tygodniku Powszechnym”

Zostaw komentarz / Duchowość / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” w dniu 17 lutego 2026 r. opublikował artykuł o. Wacława Oszajcy SJ pod tytułem „Wielki Post jako sprawa miłości, czas życia, nie śmierci”, w którym autor przedstawia heretycką redukcję relacji Boga z ludźmi do abstrakcyjnej, subiektywnej miłości, zniekształcając Pismo Święte i doktrynę katolicką. Oszajca, odwołując się do biblijnych opowieści, twierdzi, że Bóg „przemusza” ludzi do zła, a na Golgocie „spełniło się marzenie Boga”, a Jezus „ulegał przemocy”, co jest bluźnierstwem i herezją. Artykuł ten, typowy dla współczesnego modernistycznego katolicyzmu, całkowicie pomija kluczowe dogmaty: grzech pierworodny, konieczność łaski, sakramenty, karę wieczną oraz wymiar społeczny królestwa Chrystusa. W następującej analizie demaskujemy te błędy na tle niezmiennej wiary katolickiej sprzed 1958 roku.

Tradycyjny ksiądz katolicki w ornacie przed ołtarzem z krucyfiksem symbolizującym Chrystusa Króla.

Kurialiści

Oszajca SJ: relatywizacja Boskiego autorytetu Chrystusa Króla w służbie posoborowej apostazji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) publikuje tekst „o.” Wacława Oszajcy SJ, w którym autor kwestionuje tradycyjny obraz Chrystusa jako Sędziego sprawiedliwego, przedstawiając Jego konfrontację z faryzeuszami jako dowód przeciwko „słodkiemu Zbawicielowi”. Artykuł sugeruje, że współczesna interpretacja Biblii wymaga „uwzględnienia kontekstu historycznego” (powołując się na słowa uzurpatora Leona XIV), co prowadzi do zakwestionowania katolickich dogmatów mariologicznych i sakramentalnych. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej deformacji depozytu wiary.

Wnętrze kościoła katolickiego z tradycyjnym ołtarzem i święcieństwem w środku.

Kurialiści

Oszajca i relatywizm: modernistyczna destrukcja Objawienia

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (4 lutego 2026) prezentuje artykuł o. Wacława Oszajcy SJ pt. „Gdzie szukać Boga? On jest też tam, gdzie zło”, który stanowi klasyczny przykład modernistycznej reinterpretacji wiary. Autor próbuje przedstawić „dwie splecione ze sobą drogi” biblijnego obrazu Boga, sugerując rzekomą sprzeczność między Starym a Nowym Testamentem. Już to pierwsze zdanie zdradza fundamentalny błąd teologiczny, gdyż Objawienie jest jedno i spójne, a jak uczy Sobór Watykański I: „Żadnej rozbieżności nie może być między teologami a dogmatami niebieskiego depozytu” (Constitutio dogmatica Dei Filius).

Kurialiści

Oszajca relatywizuje wartość cierpienia dla Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) publikuje rozważania o. Wacława Oszajcy SJ na temat ośmiu błogosławieństw, w których autor poddaje w wątpliwość tradycyjne rozumienie chrześcijańskiego …

Scena Judy Izcariotycznego w Ogrodzie Oliwnym z Jezusem Chrystusem, otoczona przez Apostołów w przygasłym świetle zdradzieckiego aktu.

Posoborowie

Zdrada Judasza jako narzędzie „boskiej ekonomii”? Modernistyczne przeinaczenie grzechu i łaski

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) prezentuje refleksję O. Wacława Oszajcy SJ, w której autor próbuje reinterpretować zdradę Judasza jako „szczęście w nieszczęściu”, wpisujące się w domniemaną „boską ekonomię działania”. Tekst, podszyty typowo modernistycznym duchem, stanowi jaskrawy przykład relatywizacji podstawowych zasad teologii moralnej i eklezjologii katolickiej.

Tradycyjna katolicka scena Bożego Narodzenia z rodziną św. pod gwiazdami nieba, podkreślająca boską naturę narodzin Chrystusa.

Wyróżnione, Posoborowie

Oszajca redukuje Wcielenie do mitologii w służbie modernistycznej apostazji

Zostaw komentarz / Wyróżnione, Posoborowie / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) prezentuje tekst o. Wacława Oszajcy SJ zatytułowany „Kiedy jak kiedy, ale w Boże Narodzenie warto się zatrzymać”, który stanowi jawną dekonstrukcję katolickiej doktryny o Wcieleniu Słowa. Autor, powołując się na wersety z „Tryptyku rzymskiego” Karola Wojtyły oraz filozoficzne dywagacje Leszka Kołakowskiego, przedstawia narodzenie Chrystusa jako zwykłe wydarzenie historyczne pozbawione nadprzyrodzonej wymowy. Tekst jest kwintesencją posoborowego relatywizmu, gdzie depositum fidei (depozyt wiary) zastępuje się subiektywnym „zdumieniem” oderwanym od dogmatycznej prawdy.

Tradycyjny katolicki ksiądz sedewakantysta w atmosferze Adwentu z obawą patrzy na kontrowersyjny artykuł o. Wacława Oszajca SJ o modernistycznej interpretacji Adwentu.

Posoborowie

Oszajca SJ: Adwentowa zdrada eschatologicznej nadziei

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

W tekście opublikowanym na łamach portalu Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) autor określany jako „o. Wacław Oszajca SJ” przedstawia rewizjonistyczną interpretację okresu Adwentu, otwarcie deprecjonując tradycyjne katolickie rozumienie oczekiwania na Paruzję: „Trudno Adwent sprowadzić do oczekiwania na powtórne przyjście Chrystusa, gdy takie czekanie może się okazać marnowaniem czasu i sprzeniewierzaniem się Bogu”.

Ta teza stanowi jawną negację depositum fidei, gdyż jak nauczał Pius XI w encyklice Quas primas: „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego” (nr 1). Redukcja Adwentu do czysto immanentnego „życia w czasach pełnych Boga” to klasyczny przejaw modernistycznej herezji potępionej w dekrecie Lamentabili św. Piusa X, który potępił tezę, że „Objawienie było tylko uświadomieniem sobie przez człowieka swego stosunku do Boga” (propozycja 20).

Kolekcja zdjęć przedstawiających tradycyjną katolicką mszę wymierną za zmarłych w kościele w dzień Wszystkich Świętych

Kurialiści

Nihilistyczne igrzyska w cieniu cmentarzy: dekonstrukcja modernistycznej eskapady

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje tekst o. Wacława Oszajcy SJ pt. „Szkoda czasu na przeżywanie żałoby”, gdzie autor postuluje porzucenie żałoby na rzecz „marzenia o wiecznym życiu”, sugerując bezpośrednie przejście od Święta Zmarłych do świąt Bożego Narodzenia jako „znak czasu”. Oszajca powołuje się na „wszechświat z pamięcią” oraz kolędę „Kolęda dla nieobecnych” wykonywaną w kościołach „wbrew zakazom władz kościelnych”, gloryfikującą przekonanie, że zmarli „będą żyć wiecznie” w innej postaci. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej subwersji eschatologii katolickiej.

Kapłan w tradycyjnym stroju podczas poważnej homilii w świątyni, symbolizujący wierność nauczaniu Kościoła i krytykę współczesnych herezji

Posoborowie

Redukcja kaznodziejstwa do politycznej agitacji: herezja Oszajcy

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Tygodnik Powszechny publikuje artykuł o. Wacława Oszajcy SJ z 16 września 2025 roku, w którym autor odwołuje się do orędzia „papieża” Franciszka na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, krytykując duchownych i dziennikarzy za niespójność między słowem a czynem, przywołując proroka Amosa, psalmistę i słowa Jezusa o służbie dwóm panom, oraz wzywając do refleksji nad skutkami medialnej pracy. Tekst kończy się apelem o niezasłanianie oczu na konsekwencje słów, które materializują się w czynach. Ta pozorna refleksja nad etyką medialną w rzeczywistości maskuje głęboką apostazję, redukując kaznodziejstwo do świeckiej agitacji i ignorując absolutne panowanie Chrystusa Króla.