Portal Vatican News (24 marca 2026) relacjonuje kanonizację Karola Acutis 7 września 2025 roku oraz konsekrację pierwszej w Panamie parafii pod jego wezwaniem. Arcybiskup José Domingo Ulloa podkreśla, że parafia ma być „miejscem nadziei, modlitwy i żywej wiary”, a Acutis jako „cyberapostoł Eucharystii” ma być wzorem. Wydarzenie, przedstawione jako…
Portal EWTN (12 stycznia 2026) relacjonuje, że uczestnicy zebrania plenarnego „biskupów” Panamy wezwali do stworzenia nowej konstytucji, poruszając kwestie suwerenności narodowej, ubóstwa, przemocy oraz wyrażając „solidarność” z narodem Wenezueli. Zdaniem sygnatariuszy dokumentu, „pilna potrzeba nadania sobie nowej konstytucji” ma na celu „odnowienie konsensusu, wzmocnienie instytucji demokratycznych, zagwarantowanie sprawiedliwości społecznej” oraz dostosowanie prawa do „czasów, w których żyjemy i tych, które nadejdą”.
Portal Vatican News (14 stycznia 2026) relacjonuje stanowisko Konferencji Episkopatu Panamy, wzywające do uchwalenia nowej konstytucji oraz potępiające przemoc i ubóstwo. Hierarchowie apelują o „odnowienie konsensusu” w ramach „ram prawnych odpowiadających swoim czasom”, wyrażają solidarność z Wenezuelą i tubylczymi wspólnotami, przywołując przy tym słowa uzurpatora Leona XIV o tym, że ubodzy „nie mogą czekać”.
Portal Catholic News Agency (12 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „biskupów” pseudokościelnych struktur w Panamie, którzy podczas 224. zgromadzenia plenarnego zaapelowali o „pilną potrzebę nadania sobie nowej konstytucji”. W przesłaniu pełnym modernistycznej nowomowy pominięto fundamentalną zasadę katolicką: „Panowanie Chrystusa Króla nad narodami” (Pius XI, Quas Primas), zastępując ją naturalistyczną wizją „demokratycznych instytucji” i „sprawiedliwości społecznej”.
Portal eKAI (9 września 2025) relacjonuje decyzję „arcybiskupa” Panamy o utworzeniu parafii pod wezwaniem Karola Acutisa – młodzieńca kanonizowanego przez „papieża” Leona XIV podczas niedawnej pseudoceremonii. Według „abp” Ulloa, ma to być „znak zbliżenia do młodzieży”, gdyż Acutis rzekomo dowodzi, iż „świętość jest możliwa w dżinsach i trampkach, z telefonem w kieszeni”. Taka retoryka odsłania całkowite zerwanie z katolicką koncepcją świętości jako radykalnego poświęcenia Bogu, zastępując ją naturalistycznym kultem „zwyczajności”.
