panteizm

Wejrzenie na wnętrze kościoła z rzeźbą Matki Bożej Bolesnej w tle i księga o Rainerze Marii Rilkemu na ławce
Kultura

Rilke: modernistyczny idol fałszywej duchowości

„Bóg wieje przez ciebie od samego początku” – portal eKAI (3 grudnia 2025) przedstawia Rainera Marię Rilkego jako „poetę transcendencji” i „chrześcijanina bez Kościoła”, gloryfikując jego panteistyczne wizje jako rzekomo głęboką duchowość. Tymczasem jego dzieła stanowią kwintesencję modernistycznej rebelii przeciwko Objawieniu i Magisterium.

Ciemna biblioteka z otwartym tomem poezji Julii Szychowiak "Wyrazy współczucia" na drewnianym stole. Książa opowiada o smierci i naturze w mrocznym klimacie. Na tle wisi słabo oświetlony wizerunek Krystyny Miłobędzki.
Kultura

Melancholia bez nadziei: dekadencja współczesnej poezji w tomiku Szychowiak

Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje nowy tomik Julii Szychowiak „Wyrazy współczucia” jako „poezję oszczędną i czułą zarazem — o śmierci, naturze i nieuchronnym odchodzeniu”. Autor recenzji, Tomasz Fiałkowski, zachwyca się minimalistyczną formą, „architekturą graficzną” współpracującego z poetką Radosława Kobierskiego oraz rzekomą głębią refleksji nad „żywiołem wody” i „potencjałem nocy”. Szczególną uwagę poświęca dedykacji dla zmarłej Krystyny Miłobędzkiej, nazywanej „Mistrzynią” modernistycznej ascezy poetyckiej. Całość utrzymana w duchu przygnębiającego naturalizmu, gdzie śmierć jest końcem ostatecznym, a człowiek – jedynie cząstką bezdusznej przyrody.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi w porzuconym ogrodzie wśród gnijących roślin, trzymając krzyż. Scena jest nasączona głębokim żalem za poganizacją wiary.
Świat

Błoto, musztardowiec i neo-pogańska celebracja rozkładu

Portal Tygodnik Powszechny (4 listopada 2025) relacjonuje wyprawę autora do gospodarstwa ogrodniczego w przededniu zimy. Opis skupia się na sensorycznym doświadczeniu błota, procesów gnilnych oraz zbiorze ostatnich plonów – w tym musztardowca na pesto. Tekst przesycony jest estetyzacją rozkładu organicznego, odwołaniami do mitologii greckiej (Pandora) oraz powierzchowną wzmianką o „chrześcijańskiej wierze i miłości” pozbawioną doktrynalnych odniesień. Artykuł stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji sacrum do naturalistycznego biologizmu.

Ciemna kaplica katolicka z pustym konfesjonałem i biblią otwartą na Ewangeliach. Odblaski Anthony'ego Hopkinsa w witrażu.
Duchowość

Anthony Hopkins i duchowość bez Dogmatu: Nowa Religia Subiektywizmu

Portal Gość Niedzielny relacjonuje wywiad Anthony’ego Hopkinsa dla The New York Times, w którym aktor opowiada o rzuceniu alkoholizmu dzięki „głosowi boskości” oraz swoim relatywistycznych poglądach na wiarę. Hopkins określa siebie jako „niereligijnego w sensie instytucjonalnym”, wierzącego w „boskość” rozumianą jako „siła życia wewnątrz nas”. Brak jakiegokolwiek odniesienia do Objawienia, sakramentów czy konieczności przynależności do Kościoła katolickiego. Cytowany artykuł bezkrytycznie promuje indywidualistyczną duchowość oderwaną od depozytu wiary.

Tradycyjne katolickie arrasy i nowoczesne czarne abakany w Wawelu
Kultura

Dialog sacrum z profanum? Modernistyczna ideologia na Wawelu

Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) relacjonuje wystawę „Abakanowicz. Bez reguł. Arrasy i abakany na Wawelu”, przedstawiając ją jako intrygujący dialog między XVI-wiecznymi arrasami a współczesnymi tkaninami Magdaleny Abakanowicz. Kuratorzy zestawiają królewskie tapiserie z „organicznymi, monumentalnymi” abakanami, podkreślając ewolucję od dekoracji do „autonomicznej rzeźby”. Abakany opisane są jako „żywe organizmy” tworzące „przestrzeń sacrum”, podczas gdy arrasy mają jedynie „świadczyć o splendorze dworu”. „Artystka pragnęła, by odbiorca uczestniczył w dziele – «by wszedł w porowatość tkanego materiału tak głęboko, by mógł się w nim niemal schować»” – czytamy. Wystawa trwa do 6 stycznia 2026 roku.

Procesja katolicka przed pogańskim ołtarzem w mieście Łotwy, symbolizująca walkę wiary z apostazją państwową.
Świat

Neopogaństwo jako religia państwowa: Łotwa legalizuje apostazję w imię „tradycji”

Portal Gość Niedzielny informuje o uchwaleniu przez łotewski parlament Ustawy o dievturībie, która nadaje panteistycznemu ruchowi neopogańskiemu status oficjalnej religii tradycyjnej. Nowe prawo przyznaje tej wspólnocie osobowość prawną, uprawnienia do zawierania małżeństw o skutkach cywilnych oraz możliwość prowadzenia posługi kapelańskiej w instytucjach państwowych. Ruch dievturów, założony w 1925 roku przez Ernestsa Brastiņša, odwołuje się do mitologii przedchrześcijańskiej, uznając triady bóstw jako aspekty „Boga-wszechświata”.

Kurialiści

„Leon XIV” i Schwarzenegger: ekologiczny synkretyzm w Castel Gandolfo

Portal Vatican Media (1 października 2025) relacjonuje konferencję „Raising Hope for Climate Justice” w Castel Gandolfo, gdzie uzurpator watykański Robert Prevost („Leon XIV”) spotkał się z Arnoldem Schwarzeneggerem przy okazji 10. rocznicy encykliki Laudato si’. W wydarzeniu, łączącym elementy pseudo-liturgii z ekologiczną agitką, dokonano błogosławieństwa fragmentu grenlandzkiego lodu i „misy łez” napełnionej wodami z różnych regionów świata. Wszystko to stanowiłoby śmieszny kabaret, gdyby nie było jawnym aktem apostazji zastępującym zbawienie dusz kultem Gai.

Świat

Naturalistyczny kult empatii jako substytut chrześcijańskiej miłości bliźniego

Portal „Tygodnik Powszechny” (23 września 2025) relacjonuje przygotowania do Festiwalu Przemiany w Centrum Nauki Kopernik, poświęconego „empatii” rozumianej jako zjawisko wykraczające poza relacje międzyludzkie – obejmujące technologie, środowisko i sztuczną inteligencję. W programie wykłady prof. Tani Singer o neurobiologicznych podstawach „treningu społecznego mózgu”, debaty z udziałem przedstawicieli koncernu farmaceutycznego AstraZeneca, eksperymenty z empatią wobec robotów oraz wystawy sztuki łączącej technologię z kultem natury. Całość stanowi manifest pseudoreligijnego humanizmu oderwanego od nadprzyrodzonego porządku łaski.

Świat

Degeneracja sztuki w imię modernizmu: Teatr Wielki w Poznaniu a katolicka teologia kultury

Portal Tygodnik Powszechny (23 września 2025) promuje jesienny sezon Teatru Wielkiego w Poznaniu, gloryfikując spektakle oparte na Królu Rogerze Szymanowskiego i Dorianie Grayu Sikory jako „kluczowe wydarzenia promujące kulturę polską”. Reżyserka Karolina Sofulak przedstawia Hrabinę Moniuszki jako „walkę o zdefiniowanie kraju” i „poszukiwanie tożsamości narodowej z perspektywy kobiet”. Festiwal zwieńczy wykonanie Króla Rogera w Berlinie, przedstawionego jako „mistyczna opowieść o odkrywaniu boskości w ludzkiej naturze”. To nie jest kultura chrześcijańska, lecz manifest modernistycznej apostazji w służbie relatywizmu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.