Portal Opoka (26 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „sekretarza stanu” Pietro Parolina, który wyraził „zszokowanie” sytuacją w Strefie Gazy po izraelskim ataku na szpital, w którym zginęło 20 osób. „Kardynał” wezwał do „rozwiązań politycznych” dla konfliktów w Gazie i na Ukrainie, podkreślając potrzebę „nadziei wbrew wszelkiej nadziei” w kontekście jubileuszu ogłoszonego przez „papieża” Franciszka.
Portal Vatican News PL relacjonuje wizytę kard. Pietro Parolina w Burundi, podczas której ma on oddać hołd zamordowanemu w 2003 roku nuncjuszowi apostolskiemu Michaelowi Courtneyowi. Ceremonie obejmują odsłonięcie pomnika oraz położenie kamienia węgielnego pod ośrodek zdrowia „ku czci” hierarchy. Całość odbywa się pod hasłem uczczenia 60-lecia stosunków dyplomatycznych między Burundi a „Stolicą Apostolską”.
Portal Vatican News relacjonuje wizytę „kardynała” Pietro Parolina w Burundi z okazji 60-lecia stosunków dyplomatycznych z „Stolicą Apostolską” oraz uroczystości ku czci zamordowanego w 2003 roku nuncjusza „arcybiskupa” Michaela Courtneya, mianowanego przez „Jana Pawła II”. Ceremonie obejmują odsłonięcie pomnika, położenie kamienia węgielnego pod ośrodek zdrowia oraz liczne „Msze święte” w miejscach związanych z wizytą „świętego Jana Pawła II” w 1990 roku. Papierowa pobożność tych działań maskuje jednak całkowite zerwanie z nadprzyrodzonym posłannictwem Kościoła.
Portal „Gość Niedzielny” publikuje wywiad z „kardynałem” Pietro Parolinem, „sekretarzem stanu” watykańskim, na temat wojny na Bliskim Wschodzie i kryzysu prawa międzynarodowego. Parolin krytykuje „wojny prewencyjne” i „multipolaryzm”, wzywa do dyplomacji wielostronnej, poszanowania prawa humanitarnego i negocjacji. Podkreśla, że „sprawiedliwość została zastąpiona przez siłę”, a pokój nie może być…
LifeSiteNews relacjonuje doniesienia arcybiskupa Carlo Maria Viganò, który wstrząsającymi oskarżeniami obciąża arcybiskupa Edgara Peña Parra, obecnego zastępcę ds. spraw ogólnych w Sekretariacie Stanu, oraz domaga się, aby włoski rząd odrzucił jego rzekomą nominację na nuncjusza apostolskiego we Włoszech. Viganò twierdzi, że od lat zgłaszał przełożonym w Watykanie przestępstwa Peña Parry,…
Portal eKAI informuje o audiencji „papieża” Leona XIV z prezydentem Węgier Tamásem Sulyokiem, podczas której w duchu modernistycznym ekumenizmu omówiono „rodzinę” i „pokój”. Wydarzenie to jest kolejną demonstracją apostatycznej struktury watykańskiej, całkowicie odrzucającej niezmienną doktrynę katolicką.
Artykuł przyjmuje bezrefleksyjnie istnienie „papieża” Leona XIV i…
Portal Opoka.org.pl relacjonuje (17 lutego 2026) wypowiedź „sekretarza stanu” Pietro Parolina na spotkaniu z rządem włoskim z okazji rocznicy Paktów Laterańskich. Parolin oświadczył, że Stolica Apostolska nie będzie uczestniczyć w Radzie Pokoju ONZ ze względu na swoją „szczególną naturę”, która różni się od innych państw. Wskazał, że ONZ powinna zarządzać sytuacjami kryzysowymi, i wyraził pesymizm co do postępów pokojowych w Ukrainie, stwierdzając, że po czterech latach konfliktu nie widać realnych postępów.
Teza: Wypowiedź kard. Parolina ujawnia całkowite porzucenie misji katolickiej – Stolica Apostolska, zamiast nauczać narodów i władców o konieczności publicznego panowania Chrystusa Króla jako jedynego fundamentu pokoju (Pius XI, encyklika Quas Primas), poddaje się secularystycznej logice ONZ, traktując pokój jako kwestię polityczną, a nie duchową, i ukrywając za pesymizmem brak wiary w moc modlitwy i ofiary.
Portal LifeSiteNews informuje, że „papież” Leon XIV (Robert Prevost) mianował siostrę Simonię Brambillę, M.C., prefectka Kongregacji dla Instytutów Życia Konserwowanego i Społeczeństw Życia Apostolskiego, członkiem Kongregacji Biskupów. Jednocześnie potwierdził szeroki skład kardynałów i prelata mianowanych przez Bergoglio, utrzymując kierunek progresywistyczny w kluczowym urzędzie odpowiedzialnym za mianowanie biskupów na całym świecie.
„Sister Brambilla now joins two other women: Sister Raffaella Petrini […] and María Lía Zervino […] They were appointed by Pope Francis as members of the Dicastery for Bishops in July 2022 and confirmed today by Pope Leo XIV,” comments Vatican News. “Together, they are called to offer their contribution to the work of the Dicastery that deals with all matters concerning the appointment of diocesan and titular Bishops […]”
Ta nominacja kobiety do Kongregacji Biskupów jest bezprecedensowym aktem herezji i apostazji, stanowiącym eskalację bergoglijskiej rewolucji modernistycznej. Kongregacja Biskupów, wraz z Sekretariatem Stanu i Kongregacją Doktryny Wiary, jest kluczowym urzędem Rzymskiej Kurii, który selekcjonuje nowych biskupów na całym świecie, kształtując przywództwo Kościoła. Mianowanie kobiety do tego dicasterium, które bezpośrednio zajmuje się mianowaniem biskupów – funkcji zarezerwowanej wyłącznie dla mężczyzn wyświęconych na kapłanów – jest nie tylko heretyckim pogwałceniem prawa kanonicznego, ale i symbolicznym aktem zniszczenia hierarchicznej natury Kościoła.
Portal Gość Niedzielny (17 lutego 2026) informuje, że „kardynał” Pietro Parolin, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, odwiedził szpital pediatryczny Bambino Gesù i przemawiał na temat „kultury daru”, gloryfikując dawstwo narządów jako „miłość silniejszą niż śmierć” oraz podkreślając, że jakość cywilizacji mierzy się troską o najsłabszych. Przemówienie to, pozbawione odwołania do Boga, łaski, sakramentów czy katolickiej doktryny o cierpieniu, redukuje wiarę do humanitarnego humanitaryzmu, stanowiąc kolejny przykład systemowej apostazji sekcji posoborowej, która zastępuje kerygmat etycznym sentimentalizmem.
Kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, z okazji 200. rocznicy stosunków dyplomatycznych z Brazylią, przedstawił wizję dyplomacji watykańskiej opartą na „moralnej i duchowej wizji historii”, gdzie „dialog przeważa nad konfliktem, cierpliwość nad przemocą, a sumienie nad doraźnym interesem”. Jego przemówienie, pełne metafor o Dawidzie w jaskini i apostołach na górze, jest symptomaticzne dla całego systemu posoborowego: jest to ewangelikalny humanitaryzm pozbawiony jedynego niezbędnego elementu – publicznego uznania panowania Jezusa Chrystusa nad narodami i instytucjami. Wizja ta stanowi radykalne zaprzeczenie katolickiej doktryny o Królestwie Chrystusa, tak jasno zdefiniowanej przez Piusa XI w Quas Primas, oraz jest przejawem naturalistycznego sektaństwa, które milczy o łasce, sakramentach i konieczności konwersji.
