Pascendi Dominici Gregis

Portret Arcybiskupa Fultona J. Sheena w modlitewie przed Najświętszym Sakramentem w tradycyjnym kaplicy katolickiej
Wyróżnione, Duchowość

Fałszywy blask „ewangelizacyjnego wzorca” – dekonstrukcja kultu Fultona Sheena

Portal Opoka relacjonuje rzekomo „radosną wiadomość” o wznowieniu procesu beatyfikacyjnego „abpa” Fultona Sheena, przedstawiając go jako wzór skutecznej ewangelizacji opartej na codziennej adoracji eucharystycznej. Autor powołuje się na wypowiedzi „ks. Landry’ego” z OSV News, określanego jako „duchowego spadkobiercę” Sheena, oraz cytuje komunikat „biskupa” Louisa Tylki z Peorii. Całość utrzymana jest w tonie bezkrytycznej adoracji, pomijającej fundamentalne problemy doktrynalne.

Posoborowie

Neo-Kościół antychrysta: relatywizacja Pisma Świętego w służbie dialogu z człowiekiem

Portal eKAI (11 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV podczas audiencji ogólnej, gdzie przedstawiono modernistyczną wizję Pisma Świętego jako narzędzia „dialogu z Bogiem”. Tekst pełen jest typowo posoborowych frazesów o „wspólnocie eklezjalnej” i „hermeneutyce wiary”, całkowicie pomijających nadprzyrodzony charakter Objawienia.

Stanislav Pribyl jako nowy pseudobiskup Pragi w katedralnej scenerii, symbolizujący modernistyczną herezję i synodalną dewastację Kościoła
Posoborowie

Nowy „arcybiskup” Pragi narzędziem synodalnej destrukcji Kościoła

Portal LifeSiteNews (3 lutego 2026) informuje o nominacji Stanislava Přibyla na „arcybiskupa” Pragi przez uzurpatora Leona XIV. Ten czeski hierarcha, współkonsekrator skandalicznego „arcybiskupa” Wiednia Josefa Grünwidla – znanego z promocji „święceń” kobiet – objął stolicę praską po okresie sprawowania funkcji „biskupa” Litoměřic. Jego wypowiedzi dla Podcast Ecclesia odsłaniają pełnię modernistycznej mentalności, sprzecznej z niezmienną doktryną katolicką.

Scena w tradycyjnym kaplicy katolickiej z posągiem papieża z dredami symbolizującym profanację Stolicy Apostolskiej. Na pierwszym planie - chory staruszek Toni Servillo jako Prezydent De Santis w wewnętrznym konflikcie nad dokumentami dotyczącymi eutanazji. W tle - zasmucony pejzaż górski i recenzentka Anita Piotrowska.
Posoborowie

Dekadencja i relatywizm w najnowszej produkcji Sorrentina

Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) relacjonuje najnowszy film Paola Sorrentino „La Grazia”, przedstawiając go jako „portret starości na szczytach” władzy, gdzie główny bohater – prezydent De Santis (Toni Servillo) – zmaga się z decyzjami o eutanazji i ułaskawieniach. Recenzentka Anita Piotrowska chwali „ironiczny błysk w oczach Servilla” oraz „delikatne przekręcenie” postaci „papieża” z dredami, interpretując film jako wezwanie do „otwarcia się na życie we wszystkich jego komplikacjach”.

Wnętrze kościoła z tradycyjnym ołtarzem, przedstawiające demoralizację Kościoła. Świecki mężczyzna, Edwin Lopez, stoi przy ambonie zamiast biskupa, otoczony nowoczesnym sprzętem cyfrowym.
Posoborowie

Komisja 'biskupów’ Filipin wybiera świeckiego z EWTN – kolejny krok w cyfrowej apostazji

Portal EWTN News (14 stycznia 2026) donosi o nominacji Edwina Lopeza – żonatego świeckiego i wieloletniego dyrektora regionalnego EWTN – na sekretarza wykonawczego Komisji ds. Komunikacji Społecznej Konferencji „Biskupów” Filipin (CBCP). Decyzję ogłoszono podczas „rekolekcji” personelu CBCP w Manili, co stanowi bezprecedensowy przykład laicyzacji struktur pseudo-kościelnych.

Grob Joseph Ratzingera z "Kardynałem" Marcem Oueletem w czasie uroczystej mszy w 2026 roku.
Posoborowie

Teologiczne bankructwo modernistycznej hagiografii przy grobie uzurpatora

Portal Vatican News relacjonuje wydarzenie z 31 stycznia 2026 roku, w którym „kardynał” Marc Ouellet przewodniczył „mszy świętej” przy grobie Josepha Ratzingera. Ceremonia przedstawiona została jako dziękczynienie za „dziedzictwo Benedykta XVI”, określanego mianem Cooperator Veritatis. W homilii „kardynał” Ouellet porównał współczesne kryzysy polityczne do ewangelicznej burzy na jeziorze, wskazując na Ratzingera jako tego, który „dał dostęp do życia wiecznego” poprzez swoje pisma teologiczne. Wśród autorytetów przywołanych jako kontynuatorzy „dziedzictwa” znaleźli się John Henry Newman, Henri de Lubac i Hans Urs von Balthasar.

Sobór katolicki z koncertem muzyki Józepha Hofmanna, z naciskiem na modlących się wiernych i sakralną architekturę
Kultura

Kulturowa amnezja i duchowa pustka w odkrywaniu Hofmanna

„Chromaticon” i „Nawiedzony zamek” („The Haunted Castle”), utwory Michela Dvorsky’ego, wykonywane wówczas publicznie, okazały się w rzeczywistości kompozycjami Józefa Hofmanna. Autor posługiwał się pseudonimem, by jego muzykę oceniano niezależnie od nazwiska i renomy. Portal „Tygodnik Powszechny” (27.01.2026) z entuzjazmem relacjonuje „przywracanie polskiej literaturze muzycznej” zapomnianego poematu symfonicznego Józefa Hofmanna, nie dostrzegając głębszego wymiaru tej „kulturowej amnezji”. Artykuł, pełen zachwytu nad „efektowną instrumentacją” i „nakładanymi planami grupowymi”, stanowi kolejny przejaw redukcji sztuki do poziomu czysto technicznego rzemiosła, oderwanego od transcendentnego porządku.

Kurialiści

Józef Hofmann: modernistyczny kult geniuszu w oderwaniu od moralności i sacrum

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) prezentuje obszerny artykuł gloryfikujący pianistę Józefa Hofmanna jako „jednego z największych pianistów swojej epoki” i „fenomenalnego muzyka”. Wychwala się tu jego „racjonalne i rzetelne podejście, oparte na partyturze”, „nowoczesność” oraz „antysentymentalizm”, podczas gdy moralny upadek artysty sprowadzony zostaje do wzmianki o „tragicznej w skutkach choroby alkoholowej”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.