Portal eKAI informuje o spotkaniu arcybiskupa Światosława Szewczuka z duchowieństwem Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK) w Brazylii. “Abp” Szewczuk przemawia o roli kapłana, modlitwy, Eucharystii i pracy z młodzieżą. Jednak z perspektywy integralnego katolicyzmu przedsoborowego, to przesłanie jest przepełnione modernistycznym naturalizmem, redukującym Kościół do społeczności ludzkiej, pozbawiającym go wymiaru ofiarności i…
Portal eKAI (9 stycznia 2026) przedstawia opis nowego pastorału „papieża” Leona XIV, który zastąpił dotychczasowy wzór z wizerunkiem Ukrzyżowanego. Według Biura Papieskich Celebracji Liturgicznych, nowa forma pastorału przedstawia Chrystusa „z ciałem uwielbionym, w akcie wstępowania do Ojca”, gdzie rany krzyża stały się „jaśniejącymi znakami zwycięstwa”. Symbolika ta miałaby wyrażać „teologiczną głębię nauczania” opartego na jedności i komunii.
Portal Opoka informuje o wprowadzeniu nowego pastorału przez uzurpatora Watykanu, Leona XIV, który po raz pierwszy użył go podczas zamknięcia Drzwi Świętych Bazyliki „św. Piotra” 6 stycznia 2026 r. Głównym motywem insygnium ma być Wniebowstąpienie Chrystusa, co według Biura Papieskich Celebracji Liturgicznych symbolizuje „triumf życia nad śmiercią” i „przemianę ludzkiego cierpienia w brzask życia Bożego”.
„Papież Leon XIV po raz pierwszy użył nowego pastorału z okazji zamknięcia Drzwi Świętych na zakończenie «Jubileuszu nadziei»” – donosi portal Vatican News (9 stycznia 2026), prezentując kolejny etap dekonstrukcji katolickiej liturgii. Nowe insygnium, przedstawiające Chrystusa wniebowstępującego bez ran męki, zastąpiło tradycyjny krzyż pastoralny z postacią Ukrzyżowanego.
„Nowy pastorał Leona XIV ukazuje Chrystusa już nie przybitego gwoździami męki, lecz z ciałem uwielbionym, w akcie wstępowania do Ojca” – donosi posoborowa agencja „Vatican News PL”. Ten akt liturgiczn…
Portal eKAI (18 października 2025) relacjonuje uroczystość objęcia urzędu przez „biskupa” Wojciecha Skibickiego w Elblągu, przeprowadzoną z udziałem „nuncjusza apostolskiego” Antonio Guido Filipazziego. Ceremonia pełna jest typowej dla neo-kościoła retoryki o „błogosławieństwie dla diecezji” i „modlitwie o pokój”, podczas gdy celowo pominięto jakiekolwiek odniesienie do obowiązku głoszenia prawd wiary, walki z błędami współczesności czy kultu Chrystusa Króla.
