Portal eKAI (22 stycznia 2026) relacjonuje obchody 700-lecia parafii w Mircu diecezji radomskiej, gloryfikując działania struktury posoborowej. Artykuł zawiera szereg teologicznych i doktrynalnych aberracji godnych zdecydowanego potępienia.
Portal eKAI (17 stycznia 2026) informuje o dekrecie Penitencjarii Apostolskiej ogłaszającym tzw. Rok „św. Franciszka” w strukturach posoborowych. Według relacji, antypapież Leon XIV ma udzielać „odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami” dla osób odwiedzających miejsca związane z asyskim „świętym”. Artykuł bezkrytycznie powiela modernistyczne założenia, pomijając kluczowy fakt: sekta pozbawiona ważnej sukcesji apostolskiej nie posiada władzy udzielania łask odpustowych.
Portal Vatican News informuje o dekrecie Penitencjarii Apostolskiej dotyczącym odpustów w Roku Świętego Franciszka z okazji 800. rocznicy śmierci Biedaczyny z Asyżu. „Regens Penitencjarii Apostolskiej”, Krzysztof Nykiel, podkreśla znaczenie tego czasu jako okazji do „duchowej odnowy, nawrócenia i pojednania” poprzez spełnienie określonych warunków, w tym pielgrzymki do kościołów franciszkańskich oraz „duchowego zjednoczenia” dla osób chorych.
Portal eKAI (14 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedzi „bpa” Krzysztofa Nykiela, regensa Penitencjarii Apostolskiej, dotyczące ogłoszonego przez antypapieża Leona XIV „Roku Świętego Franciszka”. W tekście czytamy o rzekomych „łaskach odpustowych” dostępnych poprzez uczestnictwo w franciszkańskich celebracjach, pielgrzymkach i aktach miłosierdzia. Autor powołuje się na ideę „miłosierdzia przekraczającego ludzką sprawiedliwość” i zachęca do „naśladowania Biedaczyny z Asyżu” w duchu ekumenicznego braterstwa.
Artykuł stanowi klasyczny przykład teologicznej zgnilizny posoborowej pseudodoktryny, gdzie autentyczna katolicka duchowość zostaje zastąpiona psychologizującą pobożnością pozbawioną nadprzyrodzonego charakteru.
Portal opoka.org.pl informuje o wydaniu przez Penitencjarię Apostolską dekretu ogłaszającego „Rok Świętego Franciszka” z okazji 800. rocznicy śmierci Biedaczyny z Asyżu. Zgodnie z wolą „papieża” Leona XIV, w okresie od 10 stycznia 2026 do 10 stycznia 2027 roku wierni mają możliwość uzyskania „odpustu zupełnego” pod warunkiem spełnienia określonych praktyk religijnych. Artykuł podaje szczegóły dotyczące warunków dla członków Rodzin Franciszkańskich, pozostałych wiernych oraz osób chorych, a także zawiera wezwanie do kapłanów dotyczące spowiedzi.
Posoborowa struktura ogłasza pseudoodpust w ramach propagandy „zielonego franciszkanizmu”
Dekret ogłoszony 12 stycznia 2026 roku przez tzw. Penitencjarię Apostolską stanowi jawną kpinę z katolickiej …
Struktura okupująca Watykan ogłosiła poprzez swoją „Penitencjarię Apostolską” specjalny odpust z okazji tzw. Roku „Świętego” Franciszka (10 stycznia 2026 – 10 stycznia 2027). Rzekomym powodem jest 800. rocznica śmierci Franciszka z Asyżu, jednakże prawdziwym celem jest dalsza promocja modernistycznej duchowości i osłabienie katolickiej koncepcji łaski.
Portal „Gość Niedzielny” (12 stycznia 2026) relacjonuje dekret Penitencjarii Apostolskiej ogłaszający tzw. „Rok Świętego Franciszka” (2026-2027) z okazji 800. rocznicy śmierci Biedaczyny z Asyżu. Antypapież Leon XIV – jak podano – ma „pobożną intencję”, by wierni naśladowali „świętość życia” i byli „świadkami pokoju”. Dekret obiecuje odpust zupełny pod zwykłymi warunkami („spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa według intencji Ojca Świętego”) dla uczestników pielgrzymek do miejsc franciszkańskich oraz członków „Rodzin Franciszkańskich”.
Portal eKAI (25 listopada 2025) relacjonuje konferencję dla „kapłanów” diecezji włocławskiej w Licheniu, poświęconą rzekomemu „sakramentowi pokuty i pojednania”. Wydarzenie prowadzone przez „bpa” Krzysztofa Nikla, „regensa Penitencjarii Apostolskiej”, stanowi klasyczny przykład posoborowej mistyfikacji sakramentalnej.
Portal eKAI (16 sierpnia 2025) relacjonuje udział „bpa” Krzysztofa Nykiela z Penitencjarii Apostolskiej w odpustowych uroczystościach w Krzeszowie, gdzie przewodniczył liturgii z okazji Uroczystości Wniebowzięcia NMP i rocznicy „Cudu nad Wisłą”. Artykuł gloryfikuje modernistyczną retorykę o „trybunale miłosierdzia”, ekumeniczną wizję „nadziei” oraz redukcję kultu Marji do sentymentalnego humanitaryzmu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar łaski i zbawienia.
