Portal LifeSiteNews (12 grudnia 2025) relacjonuje historię Lovanie, której babcia skorzystała z kanadyjskiego prawa do wspomaganego samobójstwa. Choć artykuł słusznie ukazuje tragedię rodzin dotkniętych „medical assistance in dying” (MAiD), pomija fundamentalne diagnozy teologiczne, odsłaniając przy tym głębokie duchowe bankructwo współczesnej cywilizacji śmierci.
Chicago: Klinika aborcyjna wyrzuca pacjentkę w stanie krytycznym na ulicę
Portal Catholic News Agency (5 grudnia 2025) relacjonuje szokujący incydent przed kliniką Planned Parenthood Elizabeth Cohn…
Portal ACI Prensa (23 października 2025) relacjonuje list „biskupa” Philippe’a Christory’ego z Chartres do senatorów departamentu Eure-et-Loir, w którym sprzeciwia się legalizacji „pomocy w umieraniu”. Hierarcha posoborowej struktury nazywa proceder „sprzecznym z odwiecznym prawem: Nie zabijaj”, pomijając kluczowe elementy doktryny katolickiej i legitymizując apostackie władze.
Portal Opoka relacjonuje wpis z serwisu wp.pl: Marek Magierowski opisuje reakcje izraelskich władz na oskarżenia o wywołanie głodu w Strefie Gazy, w tym wypowiedzi Benjamina Netanjahu, który mówi: „To bezczelne łgarstwo” w odpowiedzi na zarzuty, że Izrael głodzi palestyńskie dzieci. Autor przytacza sygnały ONZ, Caritas i Pomocy Kościołowi w Potrzebie o katastrofie humanitarnej, cytuje skrajnie nieludzkie słowa rabina Ronena Szaulowa: „Każde dziecko w Strefie Gazy powinno umrzeć z głodu”, oraz wskazuje na niepokojące nastawienie części izraelskiej opinii publicznej. Całość utrzymana jest w tonie polityczno-medialnej debaty o antysemityzmie, „narracjach” i PR, przy niemal całkowitym przemilczeniu porządku nadprzyrodzonego, prawa Bożego i sądu Bożego nad zbrodniami.
Portal Opoka informuje o brazylijskim badaniu ultrasonograficznym (2021), w którym u płodów w 28–34 tygodniu ciąży zarejestrowano wyraźne reakcje mimiczne na bodziec bólowy (zastrzyk znieczulający przed operacją wewnątrzmaciczną). Autor relacji przytacza metodologię (NFCS, skala Fetal-7) i wskazuje jednoznaczne różnice między grupą bólową a kontrolnymi, konkludując, że aborcja wiąże się z niewyobrażalnym cierpieniem dziecka, nazwanym torturą. Zakończenie piętnuje praktykę dosercowych iniekcji trucizny (np. chlorek potasu) i nazywa aborcję zbrodnią. Mimo słusznego potępienia zabójstwa, tekst tonie w naturalistycznym humanitaryzmie, przemilczając nadprzyrodzony porządek łaski, grzech śmiertelny i prawo Chrystusa Króla – i właśnie to milczenie ujawnia jego duchową bezsilność.
