pielgrzymka

Pielgrzymka katolicka w Kalwarii Pacławskiej, modlący się pielgrzymi przy stacjach Drogi Krzyżowej, spokojne i pełne wiary otoczenie kościoła i natury
Kurialiści

Kalwaria Pacławska jako spektakl: od odpustu do widowiska bez Ofiary

Cytowany artykuł ogłasza program „Wielkiego Odpustu Kalwaryjskiego” w Kalwarii Pacławskiej (11–15 sierpnia), zapowiadając wzmożony napływ pątników oraz gęsty kalendarz wydarzeń: liczne „Msze św.” przy różnych ołtarzach, procesje, dróżki, koncerty, oratorium, „nabożeństwo uzdrowienia”, Akatyst, nocne czuwania i „Msza prymicyjna franciszkańskich neoprezbiterów”. Wydarzeniu mają przewodniczyć i głosić kazania m.in. Edward Kawa, Adam Szal, Wacław Depo, Mariusz Kozioł oraz lokalni franciszkanie. Całość jest podszyta entuzjazmem organizacyjno-festiwalowym, w którym centralną osią staje się kalendarz atrakcji i logistyczne ułatwienia, a nie wyraźna, katolicka doktryna o Ofierze Mszy, łasce, nawróceniu i królowaniu Chrystusa nad społeczeństwami. Oto znów religia staje się widowiskiem, a nie kultem Boga w prawdzie.

Grupa pielgrzymów katolickich w modlitewnej pielgrzymce do sanktuarium, ukazująca duchową jedność i wiarę w spokojnym, naturalnym otoczeniu
Kurialiści

Jubileuszowa pielgrzymka bez nawrócenia: humanitarny rytuał posoborowej pustyni

Portal eKAI informuje o 34. Pieszej Pielgrzymce diecezji bielsko-żywieckiej na Jasną Górę (1725 osób, grupy krajowe i zagraniczne), której ton i program spina hasło „z nadzieją i po nadzieję” w Roku Jubileuszowym 2025. Relacjonuje wystąpienia bp. Romana Pindla: wzmianki o Objawieniu, powołanie się na św. Piotra i św. Jakuba w kontekście sakramentów chorych, oraz szeroką laudację Johna Henry’ego Newmana – rzekomo patrona „odpowiadania na wyzwania nowoczesności”. Zapowiedziano konferencje o Najświętszym Sercu Pana Jezusa i praktykach pierwszych piątków, podkreślono „radość, modlitwę i trud” jako świadectwo „pielgrzymów nadziei”. Całość wieńczy typowy dla posoborowych komunikatów marketing duchowości i statystyki frekwencyjne. Ten przekaz, mimo pobożnej fasady, redukuje religię do sentymentalnego humanitaryzmu i promuje modernistyczną teologię adaptacji, a nie nawrócenia do panowania Chrystusa Króla.

Szczegółowe zdjęcie tradycyjnej pielgrzymki katolickiej, wierni idący ku świątyni z modlitwą i pokorą, podkreślając głębię wiary i nadzieję.
Kurialiści

Pielgrzymka w cieniu posoborowej iluzji: naturalizm, technokratyczna dewocja i milczenie o łasce

eKAI relacjonuje wyjście 47. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Radomskiej na Jasną Górę pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”. Kolumny z Radomia, Opoczna, Skarżyska i Starachowic liczą 37 grup. Mszy inicjującej przewodniczył bp Marek Solarczyk, zachęcając do „bliskości z Bogiem” i „nadziei”. Dyrektor „pielgrzymki” ks. Krzysztof Bochniak akcentuje frekwencję i „wspólnotę Kościoła wędrującego”. Wypowiedzi młodych podkreślają relacje międzyludzkie i „modlitwę w drodze”. Kulminacją ma być spotkanie na Przeprośnej Górce przy sanktuarium „św. Ojca Pio”, a cały projekt wspiera aplikacja „pielgrzyma” z trasami, nagraniami i możliwością śledzenia lokalizacji grup. To wszystko spina ton słodkiej psychologii i pastoralnego marketingu; milczy się o grzechu, nawróceniu, pokucie i konieczności łaski uświęcającej – a więc o rzeczach istotnych, bez których pobożność staje się widowiskiem i pustym rytuałem usankcjonowanym przez posoborowy naturalizm.

Rekreacja pielgrzymów katolickich na drodze do Jasnej Góry o świcie, ukazująca duchową podróż i oddanie wiernych tradycji katolickiej
Kurialiści

Płocka pielgrzymka i „remont serca”: pastoralna fasada bez nadprzyrodzoności

eKAI relacjonuje rozpoczęcie 44. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej na Jasną Górę (6 sierpnia 2025). W katedrze na Tumskim Wzgórzu odprawiono Mszę o świcie, po czym pątnicy wyruszyli pod hasłem „Płoccy pielgrzymi nadziei”. Bp Szymon Stułkowski, przewodniczący posoborowej „Eucharystii”, określił pielgrzymowanie jako duchowy „remont” serca, nawiązując do Przemienienia na Taborze; zapowiedział też, że przejdzie cały szlak, niosąc „w sercu całą diecezję” i modląc się o błogosławieństwo. Przytoczono wypowiedzi uczestników o intencjach i „nauce troski o bliźnich”. Całość spięta jest jubileuszową retoryką i logistyką trasy. Teza: ten tekst – w tonie humanitarnego optymizmu – maskuje rzeczywiste zniszczenie kultu, depozytu wiary i samego pojęcia łaski, redukując chrześcijaństwo do sentymentalnej wędrówki i „remontu” uczuć.

Rekolekcja młodych katolików w Rzymie, modlących się przed bazyliką, ukazująca ich duchowe zaangażowanie i pobożność w tradycyjnym katolickim stylu.
Kurialiści

Jubileusz Młodych w Rzymie 2025: spektakl emocji bez łaski i bez wiary

Cytowany artykuł relacjonuje wyjazd młodzieży z archidiecezji gnieźnieńskiej na tzw. Jubileusz Młodych w Rzymie (27 lipca – 4 sierpnia 2025): uczestnictwo w wydarzeniach masowych, przejście przez Drzwi Święte, „Msze” i czuwania pod przewodnictwem Leona XIV, wizyty w rzymskich bazylikach, Asyżu i przy grobach Jana Pawła II, Jorge Bergoglia oraz Carla Acutisa; entuzjastyczne świadectwa młodych o „radości”, „doświadczeniu Boga” i o wspólnotowych emocjach; podkreślenie obecności „biskupa” Radosława Orchowicza, licznych „kapłanów” i figur znanych z posoborowych środowisk, jak o. Tomasz Nowak i o. Adam Szustak. Całość utrzymana jest w tonie promocyjno-eventowym i emocjonalnym, bez poważnego słowa o grzechu, łasce uświęcającej, wierze nadprzyrodzonej, sądzie ostatecznym, piekle i koniecznej podległości Chrystusowi Królowi w porządku publicznym. Jednym zdaniem: jest to opis religijnego widowiska, które – pod pozorem katolicyzmu – promuje naturalizm, demokratyzację „Kościoła” i kult człowieka.

Grupa wiernych modlących się na Wawelu, ukazująca tradycyjną katolicką pobożność i szacunek wobec świętości w realistycznej, sakralnej scenerii
Kurialiści

„Kościół, który żyje”? Retoryka bez łaski uświęcającej i bez Krzyża

eKAI relacjonuje Mszę na Wawelu inaugurującą 45. Pieszą Pielgrzymkę Krakowską na Jasną Górę, podczas której abp Marek Jędraszewski przedstawia pielgrzymowanie jako „czas świadectwa o Kościele, który żyje”, rozwija symbolikę trzech gór (Tabor–Wawel–Jasna Góra), zachęca do modlitwy za „papieża” Leona XIV, za władzę świecką oraz o powołania, akcentując trwanie tradycji i „chrześcijańską tożsamość” narodu. Całość spina ton naturalistyczno-symbolicznej mobilizacji i instytucjonalnego samopotwierdzenia „Kościoła”, przy niemal całkowitym przemilczeniu łaski uświęcającej, konieczności wyznania integralnej wiary, grzechu, pokuty, piekła i sądu; to esencjonalna próba ocalenia posoborowej narracji bez nawrócenia do pełni katolickiej prawdy.

Realistyczne zdjęcie pielgrzymów modlących się przed Jasną Górą, ukazujące głębię wiary i nadziei, w tradycyjnym katolickim stylu, bez symbolicznych lub surrealistycznych elementów.
Kurialiści

Jasnogórska pielgrzymka w retoryce nadziei: humanitaryzm zamiast łaski

Cytowany artykuł relacjonuje inaugurację 44. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę w Wiślicy, rozpoczętą „Mszą św.” pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego, z udziałem wielu „kapłanów” i licznych pielgrzymów. Akcent pada na hasło „Z Marją jesteśmy pielgrzymami nadziei”, a w homilii podkreślono motyw „Roku Świętego”, świadectwa wiary, wzajemnej życzliwości i słuchania „Słowa Bożego”. Przytoczono wypowiedzi siostry Ewy (salezjanki) oraz kleryka Bernardo Kanquaia o wspólnocie, modlitwie o pokój, powołania i rodziny, a także szczegóły logistyczne trasy oraz ideę „grupy duchowej” z zachętą do „Komunii św.” i „Apelu Jasnogórskiego”. Tekst kończy się danymi o frekwencji i apelem o wsparcie portalu.
Kardynalnym problemem jest programowe przemilczenie łaski uświęcającej, pokuty, ofiary przebłagalnej Mszy i Królowania Chrystusa nad narodami – zastąpione świeckim humanitaryzmem i emocjonalnym „świadectwem”.

Rewerentny obraz pielgrzymów modlących się przed Matką Boską na Jasnej Górze, w tradycyjnych strojach, spokojna atmosfera, wyraz wiary i duchowości
Kurialiści

Pielgrzymowanie bez nawrócenia: naturalistyczna celebracja na Jasnej Górze

Biuro Prasowe JasnaGóraNews relacjonuje przybycie 43. Pieszej Pielgrzymki Archidiecezji Gnieźnieńskiej na Jasną Górę w święto Przemienienia Pańskiego. Ponad 1200 uczestników, w grupach „kolorowych”, „promienistych” oraz rowerowych, zostało powitanych przez abp. Wojciecha Polaka. Prymas akcentuje hasło „Pielgrzymi Nadziei”, wzywa do patrzenia na Jezusa i na Marję jako „przewodniczkę” oraz przedstawia Jasną Górę jako „latarnię morską”. W relacji podkreśla się „świadectwo wiary i nadziei” pielgrzymów, włączenie władz samorządowych, symbolikę cząstek krzyża i kulminację w „Eucharystii” w bazylice jasnogórskiej pod przewodnictwem bpa Radosława Orchowicza. Znamienne jest całkowite przemilczenie wymogu stanu łaski uświęcającej, spowiedzi w sensie katolickim, konieczności pokuty i odcięcia od posoborowych nadużyć liturgicznych: to pielgrzymowanie bez wezwania do nawrócenia, bez dogmatu, bez Krzyża jako ofiary przebłagalnej.

Fotografia realistyczna pielgrzymów katolickich w tradycyjnych strojach, idących w skupieniu na drodze do Jasnej Góry, symbolizująca duchową podróż i wiarę.
Kurialiści

Pielgrzymka jako „challenge”? Naturalistyczna degradacja kultu w drodze na Jasną Górę

Portal Opoka informuje o wyruszeniu 45. Warszawskiej Akademickiej Pielgrzymki Metropolitalnej na Jasną Górę pod hasłem „Napełnieni Duchem Świętym”. „Słowo” wygłosił abp Adrian Galbas, który zaapelował, by pielgrzymka nie była „wakacyjną przygodą” ani „życiowym challenge’em”, lecz rekolekcjami; wskazał na Słowo Boże jako fundament „pojednania i scalenia” oraz wezwał do „odnowienia relacji z Matką Bożą”. Wydźwięk tekstu to pastoralny naturalizm: nacisk na psychologiczną „integrację”, ogólny teizm, subiektywistyczne „pojednanie” i sentymentalny kult, bez odniesienia do obiektywnego porządku łaski, sakramentaliów w jedności z prawdziwym Kościołem i do królewskiej władzy Chrystusa nad życiem publicznym; ten brak jest oskarżeniem najcięższym.

Realia pielgrzymów katolickich modlących się przy krzyżu w Medjugorie, zachód słońca, atmosfera pokory i wiary
Posoborowie

Medjugorie i Mladfest: symptom posoborowego odlotu od wiary katolickiej

Portal Opoka informuje o inauguracji 36. „Festiwalu Młodych” w Medziugoriu, z udziałem dziesiątków tysięcy młodych z 71 krajów. Odczytano przesłanie „papieża” Leona XIV, Mszy przewodniczył nuncjusz Francis Assisi Chullikatt, współkoncelebrowali „arcybiskup” Aldo Cavalli oraz liczni „kapłani”; akcentowano motyw „pielgrzymowania do domu Pańskiego”, „język wiary silniejszy niż bariery” oraz zachęcano do powołań i bycia „kamieniami Kościoła”. Po liturgii odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu. Całość wpisano w retorykę Jubileuszu 2025 i „pielgrzymów nadziei”. Jednym słowem: spektakl religijnej emocjonalności nadbudowany na posoborowej promocji Medziugoria, od dekad naznaczonego wątpliwymi „objawieniami”. To nie apostolat, lecz normalizacja prywatnych inspiracji o niezweryfikowanym pochodzeniu i rozmywanie dogmatu łaski w sentymentalnym humanitaryzmie.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.